อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 13 ม.ค. 58
"ทำไมพี่ถึงคิดแบบนั้น พี่ทัพกับพี่รักกันมาหลายปี" จวงถาม"ตะวันยังรู้จักเปลี่ยนจากเช้าเป็นสาย ใจคนที่อยู่ใต้แสงตะวันก็เปลี่ยนแปรไปตามนั้นได้เหมือนกัน"
"พี่เฟื่องน้อยใจที่พี่ทัพไม่มาตาม"
เฟื่องเงียบไป เพราะจวงพูดตรงใจ จวงขยับมาใกล้
"พี่ทัพอาจจะมาตามหาเราอยู่ แต่ยังมาไม่ถึง" จวงว่า
"หรือไม่ก็คงไม่มาแล้ว เพราะถ้าพี่ทัพจะมาจริงๆ ใครหน้าไหนก็รั้งพี่ทัพไว้ไม่ได้หรอก"
เฟื่องเดินหนีไป จวงได้แต่มองตามด้วยสายตาอึดอัดใจ
"ร้องไห้ทำไม เฟื่อง หรือว่ากำลังเสียใจที่ต้องติดอยู่ที่นี่กับข้า"
"พี่ก็รู้ว่าฉันคิดยังไง "
"อยากไปจากข้าทุกลมหายใจ"
เฟื่องมองขาบอย่างตัดพ้อ
"อีกไม่นาน เอ็งก็จะสมหวัง"
ขาบหันหลังจะเดินออกไป เฟื่องถามขึ้น
"พี่จะไปไหน"
"ลาดตระเวน กลัวไอ้พวกอังวะมันตามมา"
"แล้วเมื่อไหร่เราจะเดินทางต่อ"
"คุณพระนายบอกให้ตั้งกองอพยพพักรอที่นี่"
"ระยะทางอีกไม่เท่าไหร่ก็ถึงกรุงศรีแล้วไม่ใช่หรือ"
ขาบหันมามองเฟื่อง สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย
"เอ็งอยากไปกรุงศรีเร็วๆหรือเฟื่อง พี่นึกว่าเอ็งอยากกลับกระทุ่มด่าน"
"ถ้าฉันเลือกได้ ฉันก็อยากกลับไปหาแม่ฉัน"
"ไปหาไอ้ทัพ ชิ้นรักของเอ็งด้วย"
เฟื่องไม่ยอมต่อความเรื่องทัพ เลี่ยงไปตอบเรื่องอื่น
"ถ้าต้องไปกรุงศรี ฉันก็อยากจะถึงเร็วๆ จวงไม่ค่อยสบาย ฉันกลัวว่าจะเจอพวกอังวะเข้าเสียก่อน จะยิ่งลำบาก"
"พี่ไม่ปล่อยให้พวกทหารอังวะมันแตะต้องเอ็งได้หรอก เฟื่อง พี่จะปกป้องเอ็งด้วยชีวิต"
สายตาขาบที่มองนั้น มันตรงกับปากนัก ขาบหันหลังเดินออกไป เฟื่องมองตาม สายตาเริ่มเห็นใจในตัวขาบมากขึ้นทีละน้อย
ทัพที่นั่งอยู่ท่ามกลางลูกน้องปิ่น เสือปิ่นที่มีผ้าพันแผลโดนแทงตรงท้อง นั่งพิงมองทัพ
"ขอบใจมากทัพที่ช่วยข้า ทั้งๆที่เอ็งฟันข้าแล้วหนีไปก็ได้"
"ถึงเอ็งจะคิดเอาข้าเป็นตัวประกัน เวลาที่ต้องเจอทหารกรุงศรี แต่ข้าก็จะไม่หนีด้วยวิธีโจรอย่างเอ็ง"
"เอ็งมันใจใหญ่จริงๆ"
ทัพลุกขึ้น ลูกน้องเสือปิ่นจับดาบเตรียมพร้อม ปิ่นมองทัพแล้วเอ่ยขึ้น
"ข้าไม่ให้เอ็งไป ข้าจะยกตำแหน่งหัวหน้าโจรให้กับเอ็งสืบต่อจากข้า"
"ข้าไม่รับ ข้าไม่ชอบหากินบนคราบน้ำตาคนอื่น"
"ทัพ... เอ็งคิดว่าศึกสงครามมาติดบ้านติดเมืองอย่างนี้ เราจะทำไร่ ทำนา หากินได้เหมือนเดิมรึไง"
"คนอื่นเค้าก็สูญไร่สูญนา อดอยาก หนีศึกเหมือนกัน ทำไมเค้าถึงไม่ไปเป็นโจร"
"ทัพ ข้ามีคน เอ็งมีฝีมือ"
"หุบปาก ไอ้ปิ่น ข้าช่วยยื้อชีวิตเพื่อให้เอ็งสำนึก เลิกสันดานโจร เอ็งยังมีหน้ามาชวนข้าทำชั่ว"
ลูกน้องปิ่นขยับ อยากจะเข้าหาทัพ ทุกคนหยุดรอดูท่าที ปิ่นบอก
"คนดีอย่างเอ็ง ไม่สมควรมาตายด้วยฝีมือคนชั่วอย่างพวกข้า ไปซะ ข้าตอบแทนน้ำใจเอ็งได้แค่นี้ ลูกน้องข้าจะนำเอ็งออกไปจากป่าที่ซ่อน รีบไปตามน้องสาวกับคู่ชิ้นของเอ็งเถอะ"
ทัพมอง ลูกน้องปิ่นปลดอ้ายเลามาส่งให้
เสือปิ่นหยิบดาบคู่ของทัพที่ซ่อนไว้จากที่เก็บเหล้าไห สมบัติหลังแคร่ มาส่งคืนให้"
ทัพรับดาบแล้วขึ้นอ้ายเลา
"เอ็งเปลี่ยนใจได้นะ เสือปิ่น แทนที่เอ็งจะปล้นฆ่าคนไทยด้วยกัน จงหันคมดาบของพวกเอ็งไปหาศัตรูที่กำลังจะมาปล้นแผ่นดินเรา หรือเอ็งจะยอมยกบ้านยกเมืองให้พวกมันมาข่มเหงเราชั่วลูกชั่วหลาน"
ทัพพูดทิ้งท้ายให้กลุ่มโจรเสือปิ่นได้คิด ก่อนจะกระตุกอ้ายเลาออกไปจากตรงนั้น ทัพขี่อ้ายเลาห่างออกมา ทิ้งกลุ่มโจรเสือปิ่นไว้อยู่เบื้องหลัง
ทัพที่เร่งขี่ม้ามาอย่างรวดเร็ว เพื่อจะเร่งเข้ากรุงศรี บริเวณบึงน้ำกลางทุ่ง อ้ายเลาวิ่งมาทรุดลง ทัพรีบโจนลงมา กอดอ้ายเลาไว้
"พักก่อนก็ได้ อ้ายเลาเพื่อนยาก พักก่อน เอ็งอดหญ้าอดน้ำมาหลายวัน"
ทัพดึงอ้ายเลาไปที่ริมน้ำ ให้อ้ายเลาได้กินน้ำ เล็มหญ้า
ทัพมองไกล ย้อนคิดไปถึงตอนที่กอดจูบกับเฟื่อง ทัพนั่งลงสีหน้ากังวล
"พี่ไม่เคยมีใจให้หญิงอื่น ทำไมเฟื่องถึงไม่เชื่อใจพี่"
เฟื่องนั่งกอดเข่า สีหน้าเศร้า มองไปไกล จวงเองก็นั่งอยู่ใกล้เห็น ขาบกับสังข์กำลังเดินมา จวงรีบบอกเฟื่อง
"พี่เฟื่อง ช่วยฉันด้วยนะ"
จวงล้มตัวลงนอน ทำทีกุมท้อง เฟื่องมองเห็นสังข์กับขาบมาใกล้ก็เข้าใจ รีบหันไปเอาชายสไบแกล้งซับเหงื่อให้จวง
สังข์กับขาบเดินมาถึงก็หยุดมอง
“จวงยังไม่หายอีกรึ เฟื่อง”
“ยังไม่ค่อยดี”
สังข์ลงมานั่งใกล้จวง เอามือแตะแขน จวงสะบัดแรงทันที สังข์มอง
“มีแรงแล้วนี่”
เฟื่องมองหวั่นใจ จวงนึกได้ก็รีบเสียงออด
“ยังปวดอยู่ นายกองพอจะหายาให้ฉันหน่อยได้มั้ย”
“ยาอะไรล่ะ จวง ต้องใช้ยาอะไร บอกมาเถอะ ข้าจะให้ทหารออกมาไปหามาให้”
สังข์ท่าทางห่วงใยจวงจริงๆ เฟื่องกับขาบมองอยู่ จวงนึกไม่ทัน ก็แกล้งตอบไปส่งๆ
“ก็ยา .. ยาแก้ปวดท้องน่ะ ไปหาขิงแก่มาต้มให้ฉันกินหน่อย”
“เอ็งท้องอืดหรือ จวง ไหนเฟื่องว่าปวดท้องผู้หญิง”
จวงรีบตอบ
“มันก็กินแทนกันได้ นายกองจะมารู้อะไร โอย ปวดๆๆ”
เฟื่องรีบเข้ามาทำเป็นจับเนื้อจับตัวจวง บีบนวดให้ สังข์ถอยออกมา
“ขาบ เอ็งให้คนไปหายามาให้จวง เมียข้าหน่อย”
“รีบไปสิจ๊ะ” เฟื่องบอก
ขาบเดินออกไป สังข์มอง จวงทำร้องโอดโอย จนสังข์สีหน้าไม่ดี
“นายกองไปทำงานเถอะ ไม่ต้องห่วงนะ ปวดแบบนี้ ก็ร้องได้ทั้งวัน นึกจะปวดก็ปวด”
“ดูให้หายล่ะเฟื่อง อย่าให้จวงเป็นอะไร”
“จ้ะ นายกอง”
สังข์เดินตามออกไปอีกคน
เฟื่องกับจวงพอมองเห็นสังข์ห่างไป ก็แอบหันมาอมยิ้มให้กัน
“เป็นถึงนายกอง แต่ดันหลอกง่ายหลอกดาย” จวงว่า
“ท่าทางสังข์เค้าห่วงจวงมากจริงๆ”
“แต่ฉันชังน้ำหน้ามัน ฉันจะไม่ให้มันมาเข้าใกล้ฉันอีก พี่เฟื่องต้องอยู่ใกล้ๆ ช่วยฉันด้วยนะ”
เฟื่องพยักหน้ารับคำ จวงสีหน้าโล่งใจขึ้น
สไบกับผู้หญิงชาวบ้าน 4- 5 คนในขบวนอพยพกำลังเอาเกวียนมาเกี่ยวข้าวในนาร้างที่ยังหลงเหลืออยู่ ใจ เอิบ ช่วง ดอกรัก ถือดาบคอยคุ้มกัน
ดอกรักมองใจอย่างไม่ค่อยชอบใจ เอิบกับช่วงเห็นก็อดปากไม่ไหว
เอิบเอ่ยถาม
"เฮ้ย ไอ้ดอกรักข้าถามจริงๆ เอ็งจะเหล่ไอ้ใจอีกนานมั้ย ข้าเห็นหน้าเอ็งบอกบุญไม่รับมาตลอดทาง"
"กูก็หน้าตาของกูแบบนี้" ดอกรักว่า
ช่วงบอก
"หรือว่า"
"รักแสลง"
"แรงหึง"
ว่าแล้วสองคนก็หัวเราะกัน ดอกรักทำเป็นฟันลงไปที่หญ้าแรงๆ เอิบกับช่วงสะดุ้ง
"ข้าหยอกเล่นหน่อยเดียว เอ็งก็ฉุนไปได้" เอิบบอก
"ดูไอ้ใจสิ มันโดนเหน็บ ก็ยังเฉย"
"เห็นคนไกลมันดีกว่า ระวังน้ำตาจะตกเช็ดหัวเข่า พ่อก็ไม่มีแล้วด้วย"
ดอกรักพูดดังๆตั้งใจให้สไบที่กำลังเดินมาพร้อมข้าวที่เกี่ยวในมือได้ยิน ใจไม่พอใจดอกรัก
"พี่ดอกรักตั้งใจจะบอกมาถึงฉันหรือ"
สไบถามตรง ทุกคนอึ้งมอง สไบเดินตรงมาที่หน้าดอกรัก
"ถ้าจะหมายถึงฉันหรือพี่ใจ ก็พูดมาเลย ไม่ต้องอ้อมค้อมให้เสียเวลา"
"เวลานี้สไบเหลือพี่คนเดียวเท่านั้น สไบไม่เห็นหัวพี่ เพราะอยากปกป้องคนอื่น อย่างนั้นหรือ"
"ถ้าคนอื่นคือพี่ใจ ฉันว่าพี่ดอกรักคิดใหม่เถอะ ที่ผ่านมา ใครปกป้องใครกันแน่ พี่ใจช่วยฉัน ช่วยพ่อ กระทั่งช่วยชีวิตพี่ เราเป็นหนี้บุญคุณพี่ใจ"
"สไบก็เลยคิดจะเอาตัวใช้หนี้"
สไบโกรธจัดเอารวงข้าวฟาดลงบนหน้าดอกรัก ทุกคนยิ่งอึ้งเงียบกริบ
"สไบ"
"พี่ใจไม่ต้องห้าม"
สไบหันมาจ้องดอกรัก แววตาผิดหวัง เสียงสั่นเครือ
"เสียแรงเป็นพี่เป็นน้องกันมา พี่ดอกรักหยามใจฉันได้ถึงเพียงนี้"
สไบวิ่งหันหลังออกไปจากตรงนั้น ใจวิ่งตามทันที
"สไบ"
ดอกรักจะวิ่งตาม เอิบกับช่วงตามมาขวาง
"ข้าว่าเอ็งอย่าตามไปเลยว่ะไอ้ดอกรัก ปากหมาๆอย่างเอ็ง เดี๋ยวดาบไอ้ใจมันจะบาดปากเสียเปล่าๆ"
ดอกรักมองเอิบกับช่วงที่หน้าตาขึงขังขึ้นมาทันที
ช่วงบอก
อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 13 ม.ค. 58
ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัดละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น