วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2558

สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 10 วันที่ 23 ม.ค. 58

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 10 วันที่ 23 ม.ค. 58

ดร.อาทิตย์ ให้ลุงเจิดก๊อบปี้ปืนของมิสเตอร์โอเค ลุงเจิดทำได้สำเร็จ ดร.อาทิตย์พอใจมาก มิสเตอร์โอเคขอทดลองดูว่าของเลียนแบบจะเหมือนของจริงหรือเปล่า ปรากฏว่าพอยิงปังก็ระเบิดตูม

มิสเตอร์โอเคยอมรับว่าเหมือนเจ้าบุ๋มบิ๋มเปี๊ยบและตั้งชื่อให้ว่าบุ๋มบิ๋ม สอง บอกลินดาให้ทักทายบุ๋มบิ๋มสองหน่อย พอลินดาเอ่ยต้อนรับ วิศวะพึมพำกับลุงเจิดว่า “ลินดา...เสร็จมันแล้วเหรอเนี่ย”


ดร.อาทิตย์วางแผนจะให้ลุงเจิดสร้างโรงงานผลิตบุ๋มบิ๋มเป็นร้อยกระบอก เป็นรุ่น “บุ๋มบิ๋มอันลิมิเต็ด” ให้เสร็จแล้วก็ให้ลุงเจิดตายไปกับบุ๋มบิ๋มอันลิมิเต็ดที่ทำมากับมือ เพื่อขายให้กับประเทศที่กระหายสงคราม พูดถึงพวกนั้นอย่างย่ามใจว่า

“พวกมันอยากมีอำนาจเหนือชาติอื่น อยากฮุบทรัพยากรทั้งโลกมาเป็นของตัวเอง อาวุธของเราเป็นคำตอบสุดท้าย ปืนเราจะต้องขายดิบขายดี” อินทุถามว่าเมื่อต่างฝ่ายต่างมีอาวุธของเราแล้วใครจะชนะ “ฉันนี่ไง ถ้าเกิดสงคราม มันก็ต้องเดือดร้อนกันไปทุกหย่อมหญ้า คนก็ยิ่งมองหา ทางรอด ฉันนี่แหละ แสงสว่างที่จะพาทุกคนหลุดพ้น พลังศรัทธาจะเปลี่ยนโลก แล้วโลก...ก็จะตกอยู่ใต้อำนาจของอาทิตย์!”

วิศวะถามลุงเจิดว่าถ้าทำให้แล้ว เชื่อหรือว่า ดร.อาทิตย์จะปล่อยเราจริงๆ เสนอว่า เราควรปฏิเสธไปเลยทำให้มันรู้ว่าเราเป็นนักประดิษฐ์ที่มีอุดมการณ์ เราจะไม่ทำงานให้กับคนชั่ว ลุงเจิดไม่ตอบแต่สั่งให้วิศวะหยิบโน่นหยิบนี่ให้แล้วพูดเบาๆ

“ถ้าคิดจะเป็นเสือก็ต้องใจเย็น ซุ่มรอจนเหยื่อตายใจแล้วค่อยขย้ำ” วิศวะบอกว่าตนไม่ได้อยากเป็นเสือ แต่อยากเป็นคน เป็นคนดีที่ไม่รับใช้คนเลว “เออ...ฉันรู้ อดใจรออีกนิด งานนี้ฉันมีทีเด็ด”

เมื่อมิสเตอร์โอเคกับลินดาที่ถูกสะกดจิตจนจำเชนไม่ได้ว่าเป็นใคร มาดูการผลิตอาวุธของลุงเจิดเห็นยังไม่มีอะไรคืบหน้าก็ไม่พอใจ พอมันควงลินดาออกไป ลุงเจิดบอกวิศวะว่า

“สงสัยจะรอนานกว่านี้ไม่ได้แล้ว เราต้องออกโรงกันแล้ว” ลุงเจิดไปหยิบบุ๋มบิ๋มสามออกมา พอดีมิสเตอร์โอเคกลับมา ลุงเจิดจะยิงมันแต่เก้งก้างใช้ไม่ถนัด เลยถูกมันแย่งไปถือปืนสองมือบอกว่ามันหนักกว่าอันเก่ามากแต่ตนชอบ ลุงเจิดบอกว่านี่แค่โครงการทดลองของตน ถ้า ดร.อาทิตย์รู้จะมายึดไป วิศวะบอกว่าลินดาก็รู้ไม่ได้เดี๋ยวไปบอกอาทิตย์

“ด็อกเตอร์อาทิตย์ไม่รู้เรื่องนี้หรือ เยี่ยม! พวกแกก็อย่าปากโป้งไปล่ะ ฮ่ะๆๆ บุ๋มบิ่มเป็นของโอเค ลูกลับๆของมันก็จะต้องเป็นของโอเคคนเดียว!!!” โอเคชื่นชมปืนในมือเหมือนเล่นตุ๊กตา ลุงเจิดกับวิศวะสบตากันอย่างสมใจ...

ooooooo

ตฤณติดตามบารมีกับเจนจิราไป พอบารมีแยกไปซื้ออุปกรณ์ไปเที่ยวทะเล ตฤณก็โทร.เข้าหาเจนจิราจึงเอะใจว่าเธอไม่ปกติ เมื่อบารมีกลับมาพาเจนจิราไป ตฤณมองอย่างเป็นห่วงพยายามจะขัดขวาง จนปวันเตือนสติว่า

“ภารกิจของเราสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว” ตฤณจึงชะงัก ได้สติจึงขับรถตามรถบารมีไปเงียบๆ แต่หารู้ไม่ว่า ข้างหลังรถเขายังมีรถของจันทร์เจ้าที่กังฟูกับตังตังนั่งมา กังฟูบอกสมศักดิ์ให้ตามรถของบารมีไป ตังตังโทร.บอกตฤณว่าไม่ต้องห่วงตนจะดูแลน้าเจนเอง ให้น้าตฤณไปพาเชนกลับมาให้ได้ ส่วนกังฟูก็โทร.ชวนสมายล์จะมาเล่นด้วยกันไหม สนุกมากเลย...

ooooooo

ดร.อาทิตย์ฝันเฟื่อง สั่งนารีให้ส่งเทียบเชิญนานาชาติมาดูการสาธิตแสนยานุภาพของปืน “ซุปเปอร์ซัน” ได้เลย ให้แนบท้ายไปด้วยว่าใครจองก่อนมีสิทธิ์ “ชนะ” ก่อน

นารีถามว่ามันชื่อบุ๋มบิ๋มไม่ใช่หรือ ดร.อาทิตย์บอกว่าเราขโมยความคิดแล้วก็ต้องขโมยสิทธิ์จะตั้งชื่อของเราแทนด้วย

ขณะนั้นเอง อินทุก็พาลุงเจิดเข้ามารายงานว่า “มันบอกว่าการผลิตมีปัญหา” ดร.อาทิตย์ชักสีหน้าทันที ลุงเจิดรีบบอกว่า “ไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร ฉันแค่ต้องการบางอย่างที่แกไม่ได้เตรียมไว้”

แล้วลุงเจิดก็เอากระดาษแผ่นหนึ่งออกมาสะบัดทีเดียวกระดาษก็คลี่ออกมายาวมาก แล้วยื่นให้ ดร.อาทิตย์ดู บอกว่า

“ชิ้นส่วนไม่กี่ชิ้น กับสารเคมีอีกสามสี่ชนิดสำคัญมาก ถ้ามีไม่ครบก็ทำตามที่แกสั่งไม่ได้”

ดร.อาทิตย์หน้าเครียดทันที ลุงเจิดเห็นแว่นสามมิติวางอยู่แอบส่งสัญญาณกับวิศวะ ระหว่างนั้นก็พยายามดึงความสนใจของ ดร.อาทิตย์มาคุยกับตน เพื่อเปิดโอกาสให้วิศวะแอบหยิบแว่นสามมิติ ขณะวิศวะกำลังจะหยิบแว่นได้อยู่แล้วนั่นเอง โทรศัพท์ของอินทุดังขึ้นทำให้วิศวะชะงักกึก ดร.อาทิตย์ถามอินทุว่ามีอะไร

อินทุบอกว่ามีคนจะมาบริจาคเงินกับ ดร.อาทิตย์ ระบุว่าต้องการให้กับมือด็อกเตอร์เองเท่านั้น ดร.อาทิตย์สั่งให้พาเข้าไปรอที่ห้องรับรอง แล้วหันคว้าแว่นสามมิติที่วิศวะกำลังจะหยิบพอดี เลยต้องรีบชักมือกลับ

“เอาไอ้สองคนนี้กลับไปที่ที่ของมัน แล้วตามฉันลงไป นารี...ไปจัดการตามที่สั่ง” แล้ว ดร.อาทิตย์ก็เอาแว่นสามมิติใส่ไว้ในเซฟหลังที่นั่งของเขา

ooooooo

ปวันอธิบายแผนขโมยแว่นสามมิติกับจ่าเจี๊ยบว่า ทีมแรกนางนกต่อต้องเข้าไปหลอกล่อดึงความสนใจจาก ดร.อาทิตย์ จ่าเจี๊ยบอาสาปลอมตัวเข้าไปเองตนจะคอยประกบไม่ให้จันทร์เจ้าพูดอะไรที่ไม่ ควรพูด

ปวันแจ้งหน้าที่ของทีมที่จะลอบเข้าไปขโมยแว่นสามมิติว่าทีมนี้เสี่ยงที่สุด ตนจะไปเอง ตฤณขอไปด้วย รับรองว่าตนจะไม่เป็นภาระแน่นอน

สมายล์มาตามคำชวนของกังฟู ทั้งสามเข้าไปมะรุมมะตุ้มบารมีที่กำลังจะออกไปทะเลกับเจนจิรา โดยตังตังอยากสวย กังฟูอยากผอม และสมายล์อยากหน้าเด้งดึ๋ง ทุกคนระบุต้องให้บารมีเป็นคนทำให้ สมายล์ขู่ว่าถ้าบารมีไม่ทำให้ตนจะฟ้องพ่อ

“โอเคค่ะ...โอเค เดี๋ยวอาจัดการให้นะคะ ไม่ต้องโวยวายนะ”

ระหว่างที่จันทร์เจ้ากำลังดราม่ากับอาทิตย์อยู่ที่ห้องรับรองนั้น วิศวะและลุงเจิดก็เข้าไปในห้องทำงานของ ดร.อาทิตย์ พยายามไขเซฟแต่กุญแจหักเสียก่อน วิศวะเลยตัดสินใจแบกตู้เซฟเดินขาสั่นออกไป ลุงเจิดเร่งให้วิศวะเดินเร็วหน่อยเดี๋ยวโดนจับได้

“คงไม่เดี๋ยวแล้วกระมัง” เสียงมิสเตอร์โอเคดังขึ้น ลุงเจิดตกใจเตะผ่าหมากมันทรุดไปจุกหน้าเขียวแล้วเร่งวิศวะให้รีบไป

ตฤณกับปวันวิ่งมาเจอนารีกับลินดา ทั้งสองจะจับไว้ แต่ถูกลุงเจิดกับวิศวะที่แบกตู้เซฟมาชนนารีล้มทับลินดาและถูกวิศวะล้มทับไป อีกคน ตฤณกับปวันเห็นลุงเจิดและวิศวะต่างดีใจที่ได้พบกันโดยบังเอิญ

แต่ทั้งหมดก็ถูกมิสเตอร์โอเคตามมาเจอ มันประกาศแก้แค้นแทนโอเคน้อยที่โดนเตะผ่าหมากจนจุกหน้าเขียวเมื่อกี๊นี้

ooooooo

ปวันกับตฤณถูกลินดาต้อนไปจนมุม ทั้งสองพยายามถ่วงเวลาเพื่อให้ลุงเจิดกับวิศวะหนี วิศวะถามลุงเจิดว่าจะเอายังไงต่อไป

มิสเตอร์โอเคโมโหเลยยิงเปรี้ยงออกไป แทนที่จะเป็นกระสุนกลับกลายเป็นน้ำเหนียวๆสีเขียวน่าขยะแขยง ซ้ำยังมีกลิ่นเหม็นเน่าน่าสะอิดสะเอียนอีกด้วย

น้ำเหนียวๆกระเด็นใส่หน้ามิสเตอร์โอเค ลินดาและนารี ทุกคนขยะแขยงสะอิดสะเอียน ต่างเช็ดกันวุ่นวาย ลุงเจิดบอกทุกคนให้หนี ตฤณแบกเซฟตามพวกปวันไป

จันทร์เจ้ายังถ่วงเวลาดึง ดร.อาทิตย์ไว้ แต่ลูกน้องเข้ามากระซิบอะไรกับอินทุ พออินทุไปกระซิบบอก ดร.อาทิตย์ ทำเอาเขาลุกพรวด จันทร์เจ้าพยายามถ่วงจะขอมอบเงินบริจาคให้เขาด้วยมือตัวเอง เลยถูก ดร.อาทิตย์ที่กำลังหงุดหงิดตวาด

“ผมบอกว่ามีธุระไง อยากให้กับมือก็รอวันอื่น”

จันทร์เจ้าถูกผู้ที่ตนศรัทธาตวาด ก็ปลอบใจตัวเองว่านั่นอาจเป็นภาพหลอน ตนต้องศรัทธาและเชื่อในตัว ดร.อาทิตย์ จ่าเจี๊ยบฟังแล้วได้แต่ถอนใจ หยิบกระเป๋าให้แล้วพาจันทร์เจ้าออกไป

ooooooo

ปวันพาลุงเจิด วิศวะ และตฤณ หนีออกมาขึ้นรถได้สำเร็จ

ดร.อาทิตย์แค้นใจมากที่พวกลุงเจิดเอาแว่นสามมิติไปได้ อินทุถูกด่า “ไม่ได้เรื่อง” แล้วตบเปรี้ยง จากนั้นหันไปตบนารี ด่า “ห่วยแตก”

“ไอ้เจิดมันหนีไปได้ แล้วใครจะสร้างเครื่องผลิตปืนให้ฉัน!! โธ่เว้ย!!” ดร.อาทิตย์สบถเครียด ทุกคนเงียบกริบ

ฝ่ายบารมี หลังจากถูกแก๊งเด็กมาใช้บริการ โดยระบุต้องให้บารมีทำเอง บารมีจำต้องบริการจนเสร็จ ตังตังร้อนใจที่จนป่านนี้ตฤณยังไม่มา พอดีเจนจิราเดินออกมาจากห้องน้ำสะบัดผ้าขนหนูที่คลุมออก เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำที่บารมีซื้อให้ บารมีเลยอ้างกับเด็กๆ ว่าตนต้องไปแล้ว เดี๋ยวขึ้นเครื่องไม่ทัน

เมื่อเวลาจวนตัวเข้า ตังตังเลยกอดขาเจนจิราขอไปเที่ยวด้วย แอบส่งสัญญาณให้กังฟูกับสมายล์ ทั้งสองเลยพุ่งเข้าไปกอดเจนจิราด้วย นุงนังนัวเนียกันจนสุดท้ายต้องลากกันออกไปอย่างนั้น

พอลากกันไปถึงหน้าคลินิก ตฤณก็มาถึงพอดี เขาเข้าไปบอกเจนจิราว่าเราต้องคุยกัน แต่เจนจิราไม่ยอมคุยด้วย ซ้ำสมายล์ยังบอกให้บารมีช่วยนวดหน้าให้สมศักดิ์คนขับรถหน้ากร้านให้ด้วย ตฤณฉวยโอกาสนั้นพาเจนจิราขึ้นรถตู้หนีไปได้

ooooooo

ปวันพาลุงเจิดกับวิศวะหนีกลับมาถึงห้องลับที่ร้านวิศวะ ลุงเจิดหาทางเปิดเซฟได้ หยิบแว่นสามมิติออกมา

“รีบใส่เลยอาจารย์ จะได้รีบพาเชนออกมา” วิศวะเร่ง ลุงเจิดเกี่ยงให้วิศวะใส่ วิศวะเกี่ยงว่าถ้าตน ไปแล้วเจอมิสเตอร์โอเคตนจะสู้ยังไง ทั้งสองเกี่ยงกันไปมา ปวันเลยโพล่งขึ้นว่า

“ฉันขอเข้าไปเอง เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องจริง ฉันควรได้เห็นกับตา”

วิศวะกับลุงเจิดที่กำลังเกี่ยงกันอยู่มองปวันทึ่ง เธอพยักหน้าอย่างหนักแน่นมุ่งมั่นที่จะเข้าไปในหนังให้ได้

ฝ่ายตฤณที่อุ้มเจนจิราขึ้นรถตู้ไปเพื่อจะคุยกัน แต่เจนจิราดิ้นรนตะโกนให้ปล่อย ไม่ยอมคุยกับตฤณจะคุยแต่กับคู่หมั้นของตนเท่านั้น เธอตะโกนเรียก

“คุณบารมี...คุณบารมี ฉันรักคุณบารมี... ฉันรักเขา...ปล่อยฉันนะ ปล่อย! ฉันจะไปหาเขา” แล้วตบหน้าตฤณฉาดใหญ่

“ต้องหาทางแก้การสะกดจิตให้ได้” ตฤณกุมแก้มที่ถูกตบ มองเจนจิราอย่างหนักใจ

ooooooo

ปวันไปหล่นตุ้บลงที่บ้านเมืองในหนัง เธอร้องกรี๊ดทั้งเพราะเจ็บและตกใจ แต่พอมองสภาพรอบตัวแล้วรู้ว่าตัวเองเข้ามาอยู่บ้านเมืองในหนังจริงๆแล้ว เธอตะโกนเรียกเชน...เชน...

ทุกอย่างเงียบกริบ จนมีรถคันหนึ่งขับมา สองสามีภรรยาในรถโผล่หน้ามาดุว่ามายืนทำอะไรอยู่สี่แยกจะฆ่าตัวตายหรือ ปวันถามว่ารู้จักเชนไหม เชนสายลับเจ้าเสน่ห์ไง สองสามีภรรยามองหน้ากันนึกๆ บอกว่าคุ้นๆ แต่นึกไม่ออก ให้ไปถามที่สถานีตำรวจดูก็แล้วกัน

ไม่ทันที่ปวันจะทำอะไร ก็มีเสียงผู้หญิงร้องกรี๊ดๆ วิ่งมา มีชายหน้าเถื่อนๆสามคนตามมายืนเรียงหน้า กระดาน ชี้ให้ดูกันว่าแม่สาวพาร์ตเนอร์หลบอยู่นั่น

พอเห็นปวันพวกมันก็เลียปากแผล็บ บอกกันว่าหวานคอแร้งแล้ว หญิงคนนั้นบอกปวันว่าพวกนั้นเป็นแมงดา มันจะมาลากเธอไปเป็นนางบำเรอ พวกมันตรงเข้ามาจะฉุดหญิงคนนั้น ปวันสะบัดแขนไม่แรงนักก็ทำเอามันกระเด็นไป เพื่อนมันเข้ามาจะเล่นงานปวัน แค่ถูกต่อยเบาๆ มันก็หน้าหันลอยไปตกโครม พอเห็นมีเลือดออกก็สลบไปเลย

แมงดาอีกคนพุ่งเข้ามาก็ถูกปวันจับเหวี่ยงหัวทิ่มลงไปในถังขยะ

หญิงคนนั้นตื่นเต้นมาก ชมปวันว่าเก่งจัง พอปวันถามว่ารู้จักเชนไหม เธอบอกว่าถามถูกคนแล้ว แล้วพาปวันเข้าไปในไนต์คลับ ปวันเห็นเชนคุยอยู่กับบาร์เทนเดอร์ เธออุทานดีใจ

“เชน!!!”

พอปวันเดินเข้าไปหา เชนอุทานอย่างเหลือเชื่อ “นี่ผมคิดถึงคุณมากเกินไป หรือว่าผมกำลังฝัน”

“นายไม่ได้ฝัน”

เชนคว้าปวันเข้าไปจูบทันที ทำเอาพวกลุงเจิด ที่ดูทีวีอยู่ ตาโตอ้าปากค้าง

“ถ้านี่เป็นความฝัน ผมก็ไม่ปรารถนาที่จะตื่น” เชนเพ้อ เลยถูกปวันต่อยเปรี้ยง ถามว่าตื่นหรือยัง แล้วจะต่อยอีก เชนบอกว่า “ถ้าได้แลกกับรอยจูบของคุณ อีกกี่หมัดผมก็ยอม”

“บ้า!” ปวันด่าแต่แอบเขิน

ปวันถูกพวกพาร์ตเนอร์ปราดเข้ามาถามว่าเธอเป็นใคร มายุ่งอะไรกับป๋าของตน ปวันยกมือให้หยุด ประกาศว่า

“ปวัน...ศิษย์สายลับเจ้าเสน่ห์!”

ooooooo

เมื่อพากันออกมาหน้าไนต์คลับ ปวันบอกเชนว่า ตนมาตามเขากลับไปจัดการกับมิสเตอร์โอเค ที่ ดร.อาทิตย์เอาตัวไปกับลินดา เวลานี้ทั้งสองอยู่ในโลกปัจจุบัน บอกเชนว่า

“ลุงเจิดบอกว่า อาทิตย์มีแผนจะก๊อบปี้ปืนของมิสเตอร์โอเค แล้วส่งขายให้พวกกองกำลังติดอาวุธต่างชาติ เราต้องรีบกลับไป” แล้วปวันก็ค้นหาแว่นสามมิติที่เก็บไว้ในกระเป๋า ปรากฏว่าหายไปแล้ว ปวันทบทวนแล้วเชื่อว่าต้องหล่นขณะยื้อยุดกับหญิงพาร์ตเนอร์ในไนต์คลับ เชนพาเดินกลับไปทันที

ปรากฏว่าเจอพาร์ตเนอร์คนนั้นกำลังเอาแว่นไปขายให้พ่อค้าแถวนั้น พ่อค้าหยิบเศษสตางค์ออกมาให้บอกว่าตนให้ได้แค่นี้ ถ้าไม่เอา ก็เอาไปขายที่อื่น ตนก็ไม่อยากได้แว่นนี้เหมือนกัน

เชนตามมาทันถามว่าเอาแว่นของพวกตนมาขายได้ยังไง พาร์ตเนอร์คนนั้นบอกว่าตนเก็บได้ แล้วคว้าเงินบนโต๊ะรีบออกไป เชนบอกพ่อค้าให้เอาแว่นคืนมา พ่อค้าบอกว่าตนซื้อไว้แล้ว ถ้าอยากได้ก็ซื้อต่อ แต่ต้องจ่ายเพิ่ม 10 เท่า เป็นเงิน 50 บาท ปวันบอกว่าตนให้ร้อยนึงเลย

ขณะพ่อค้ากำลังตื่นเต้นกับเงินก้อนโต เชนก็ตะโกนขึ้นว่า “ไฟไหม้!” พอพ่อค้าหันมอง เชนฉวยแว่นที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์จูงมือปวันวิ่งหนีไปด้วยกัน พ่อค้าหันมาเห็นก็โวยวาย คว้าปืนคำราม

“กล้ากระตุกหนวดเสือเหรอ!”

บังเอิญเป็น “เสือกระบาก” พอลากปืนออกมา เชนกับปวันก็ล่องหนไปแล้ว

ooooooo

ทั้งสองวิ่งมาถึงถนนเปลี่ยวที่สองข้างทางเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี จากจูงมือกันหนีตายกลายเป็นจูงมือกันเดินไปในบรรยากาศโรแมนติก

ทุกอย่างดูเหมือนจะถูกเซตไว้ตามแบบละครหมด เมื่อเดินไปในทุ่งหญ้าที่บรรยากาศเป็นใจ แล้วก็เจอฝนตก ต้องหาที่พัก บังเอิญไปเจอกระท่อมร้างของชาวบ้านก็ต้องเข้าไปหลบฝน และค้างกันในกระท่อมร้างนั้น...

แต่ทุกอิริยาบถของเชนกับปวันอยู่ในสายตาของลุงเจิดและวิศวะที่นั่งจ้องอยู่ หน้าทีวีที่ร้านวิศวะ ต่างคาดเดาเหตุการณ์ได้ถูกหมด แต่ผิดตอนนอนค้างที่กระท่อมร้าง ทั้งสองต่างจินตนาการอยู่หน้าจอทีวีที่มืดดำนั้น

ทันใดนั้น ทั้งอาจารย์และศิษย์ก็ผงะ เมื่อเชนกับปวันพุ่งพรวดออกมาจากจอทีวีตรงหน้า!

“อ้าว! ออกมาได้ไง ไม่ได้กำลัง...” ลุงเจิดมองทั้งไปมาเหมือนจะจับพิรุธ แต่ทั้งสองไม่มีพิรุธให้จับ ซ้ำยังถูกปวันดุว่าพูดดีๆ คิดว่าตนทำอะไร ลุงเจิดยิ้มแหย เชนก็ย้ำว่าตนเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ชิงสุกก่อนห่ามแน่

“เราแค่ใส่แว่นแล้วกลับมาที่นี่” ปวันบอก ลุงเจิดกับวิศวะร้องว้า...อย่างผิดหวัง ถูกเชนดุว่า

“อย่ามัวว้า...เรามีภารกิจที่ยิ่งใหญ่รออยู่ เราต้องจัดการไอ้อาทิตย์กับมิสเตอร์โอเค” เชนกระโดดขึ้นไปบนเก้าอี้ยืดอกหน้าเชิด เอามือชี้ขึ้นฟ้าประกาศก้อง “เชน รีเทิร์น...สายลับเจ้าเสน่ห์กลับมาแล้ว...ว...ว...” เชนทำเสียงสะท้อนก้อง

ooooooo

หลังจากเจนจิราถูกพามาอยู่ที่บ้านเช่าตฤณ การห่างจากบารมีทำให้เธอเริ่มหมดแรงลงเรื่อยๆ ร่ำร้องโหยหาแต่บารมีตลอดเวลา

เจนจิราคร่ำครวญจนตังตังบอกให้เบาๆ กลัวป้าทิวากับป้าราตรีได้ยินเดี๋ยวเป็นเรื่อง แต่เจนจิราก็ยังคร่ำครวญกระทั่งหมดสติไป ตังตังถามตฤณว่าน้าเจนเป็นอะไร?

“หึ...ก็เพราะฤทธิ์สะกดจิต เจนคิดถึงไอ้หมอหน้าเด๊ะนั่นมากจนลมใส่” แล้วตฤณก็อุ้มเจนจิราจะพาขึ้นไปนอนพักข้างบน แต่ไม่ทันขึ้นไป ทิวากับราตรีก็มาเจอพอดี เอะอะโวยวายไปตามประสา ถามว่ายุ่งอะไรกับเจนจิราเพราะไม่ได้เป็นแฟนตัวเองแล้ว ตฤณบอกว่าตนรู้ แต่บารมีนั่นแหละที่ทำให้เจนจิราเป็นแบบนี้

ระหว่างดูแลเจนจิราที่ยังไม่ได้สติอยู่กับตังตังนั้น ตังตังบ่นว่าไหงลุงเจิดบอกว่าจะไปตามเชนกลับ ไปตามถึงไหนป่านนี้ยังไม่พาเชนกลับมาอีก

ตังตังปล่อยให้ตฤณเฝ้าเจนจิราอยู่ตามลำพัง แต่ขณะเดินลงบันไดมานั่นเอง เจอเชนพรวดเข้ามาทำมือเหมือนถือปืนขู่

“สายลับเชนกลับมาแล้ว!” เชนประกาศก้อง ทั้งสองต่างโผเข้ากอดกันด้วยความดีใจ

ทันใดนั้น ทั้งสองก็ตกใจกับเสียงกรี๊ดของป้าทั้งสองดีใจที่เห็นเชนกลับมา ราตรีบอกเชนว่าแม่นักเขียนโนเนมนั่นหายสาบสูญไปแล้ว เชนตกใจถามว่า “ปลายฟ้าหายสาบสูญ... ยังไงนะครับ” ปวันจึงถามแทรกเพื่อเบี่ยงประเด็นว่า ตฤณไปพบเจนจิรา สรุปว่าภารกิจสำเร็จหรือเปล่า ตังตังทำหน้าเบ้บอกว่าเจนถูกสะกดจิตเปลี่ยนเป็นคนละคนไปแล้ว พวกเราเลยลักพาตัวมา

“ลักพาตัว!” ปวันกับเชนตกใจ

ooooooo

บารมีไปโวยวายกับประมุขว่าสมายล์ร่วมมือกับตฤณอุ้มเจนจิราไปจากคลินิกของตน ถูกประมุขหาว่าใส่ร้ายลูกสาวตน เพราะสมายล์เพิ่งกลับจากเรียนบัลเล่ต์ คนขับรถเพิ่งพามาส่งและกำลังจะไปดินเนอร์กัน

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 10 วันที่ 23 ม.ค. 58

ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติ
ละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น