อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 14 วันที่ 30 ม.ค. 58
“หมวด...หมวดปวัน...” เชนเพ้อเรียกหาปวันปวันพักอยู่ในเซฟเฮาส์ เธอคิดถึงเชน...คิดถึงวันเวลาที่ได้ต่อสู้ด้วยกัน โดยเฉพาะคิดถึงวันที่เชนบอกความในใจว่า
“บางครั้งหน้าที่ความรับผิดชอบ ทำให้ผมไม่อาจทำตามหัวใจเรียกร้องได้...แต่ขอให้คุณรู้ไว้ว่า ในชั่วชีวิตหนึ่งของสายลับเชน จะมีรักแท้เพียงหนึ่งเดียว คุณรู้ใช่ไหมว่าเธอคนนั้นเป็นใคร”
เวลานั้นเธอเฉไฉทายว่าเป็นลินดา...แต่นาทีนี้
ปวันภาวนาน้ำตาคลอ...“ฉันหวังว่า...ฉันจะได้เป็นผู้หญิงที่โชคดีคนนั้น เป็นรักแท้ของสายลับเชน ถ้าคุณยังไม่ตายฉันจะถามว่า รักแท้ของคุณคือฉันใช่ไหม...แต่ฉัน...คงหมดโอกาสแล้ว...คุณไม่ต้องห่วง เชน หมวดปวันคนนี้จะสานต่อภารกิจกำจัดด็อกเตอร์อาทิตย์แทนสายลับเชนเอง!”
ปวันเปลี่ยนจากเศร้าเป็นฮึกเหิมขึ้นมา ลุกไปบอกตฤณอย่างห้าวหาญว่า เราไม่มีเวลาจะมานั่งเสียใจแล้ว เอาเวลามาแก้แค้นให้เชนดีกว่า ตฤณบอกว่าตนเป็นห่วงตังตังเพราะเชนไม่เพียงเป็นฮีโร่ในดวงใจของตังตัง แต่ยังเป็นเพื่อนแท้ในชีวิตจริงของตังตังด้วย ถ้าตังตังรู้ว่าเชนตายแล้วจะเป็นอย่างไร? ตฤณทั้งเสียใจเรื่องเชนและเป็นห่วงความรู้สึกของตังตัง...
ooooooo
ดร.อาทิตย์ให้อินทุกับสมุนเอาอาหารที่เป็นเนื้อสด มีเลือดติดอยู่หลายก้อนไปให้ไซล่าร์ที่ห้องพัก แต่ไปเรียกที่หน้าห้องก็เงียบกริบ
อินทุบอกให้วางอาหารไว้หน้าห้องจะได้รีบกลับ สมุนคนนั้นวางอาหารไว้ ประตูก็เปิดเอี๊ยดดดด...มันชะโงกเข้าไปดูพริบตานั้น มันถูกดึงหายเข้าไปในห้องแล้วประตูก็ปิดปัง! อินทุตกใจสุดขีดวิ่งเตลิดไปยังได้ยินเสียงสมุนคนนั้นร้องโหยหวนออกมา
อินทุไปรายงาน ดร.อาทิตย์ว่าไซล่าร์ลากลูกน้องเราเข้าไปกินเป็นๆ นารีกับลินดาตกใจร้องกรี๊ดอย่างหวาดเสียว แต่ ดร.อาทิตย์กลับหัวเราะ บอกว่า
“หึๆ ก่อนที่ฉันจะไปเอาตัวมันออกมาจากหนัง ฉันรู้อยู่แล้วว่าไอ้ไซล่าร์มันชอบกินของเป็นๆ ดิ้นได้ในปาก” ลินดายุว่าถ้ามีอะไรเกี่ยวกับไซล่าร์ให้เอานารีไป ถูกนารีด่าอีบ้า! ดร.อาทิตย์หย่าศึกว่า
“พอแล้วสาวๆ ไม่มีใครจะถูกมันเขมือบทั้งนั้นตราบใดที่เราเตรียมอาหารให้มันได้กินอิ่มทุก มื้อ ไซล่าร์มันก็เหมือนสัตว์ป่าจะล่าเฉพาะหิวเท่านั้น”
มิสเตอร์โอเคถามว่าหมายถึงเตรียมคนเป็นๆส่งไปให้มันเขมือบทุกวันหรือ ดร.อาทิตย์ไม่ตอบแต่หัวเราะหึๆในคอจนทุกคนอึ้ง สยอง มิสเตอร์โอเคพึมพำเบาๆ “คุณนี่มันไม่มีความเป็นคนแล้ว...ด็อกเตอร์อาทิตย์...”
ooooooo
จันทร์เจ้าพากังฟูกับตังตังกลับไปที่บ้านวันนี้ได้รับโทรศัพท์จากตฤณก็รีบ ยื่นให้ตังตังคุย ตังตังดีใจมากถามตฤณว่าตอนนี้อยู่ไหน เป็นอะไรหรือเปล่า พอตฤณบอกว่าตนไม่เป็นอะไร ตังตังก็ถามถึงคนอื่น
ตฤณอึ้งไปนิดหนึ่ง บอกตังตังไม่เต็มเสียงว่าหมวดปวันยืนอยู่ตรงนี้ มีจ่าเจี๊ยบกับอดีตผู้การธงทิวอยู่ด้วยไม่ต้องห่วง ตังตังถามทันทีว่าแล้วเชนล่ะ? ตฤณก็อึ้งพูดไม่ออก ตังตังขอคุยกับเชน ตฤณยิ่งอึกอัก ปวันจึงขอคุยกับตังตังเอง
ตังตังเอะใจร่ำร้องขอคุยกับเชน ปวันบอกให้ใจเย็นๆ บอกว่าเชนจากเราไปแล้ว ตังตังตกใจมาก ปวันยกย่องเชนว่า
“เชนเขาเสียสละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยให้พวกน้าหนีจากพวกด็อกเตอร์อาทิตย์มาได้ เชนเขาทำหน้าที่วีรบุรุษจนวินาทีสุดท้าย...”
“เชนยังไม่ตาย! เชนไม่มีทางตาย!! ไม่จริง!!!”
ตังตังวิ่งออกจากห้องไปอย่างไม่อาจทนฟังอะไรได้อีกแล้ว จันทร์เจ้าบอกปวันว่าไม่ต้องเป็นห่วงตนจะดูแลตังตังเอง แต่พอคุยถึงเชน จันทร์เจ้าก็ร้องไห้คร่ำครวญถึงเชนยิ่งกว่าตังตังเสียอีก
กังฟูออกไปหาตังตังพยายามหาเรื่องสนุกๆ ตลกๆ มาเล่ามาทายกันให้ตังตังหายเศร้าแต่ตังตังก็ยังเศร้า กังฟูเลยให้ตังตังเป็นคนทายบ้าง ตังตังถามว่าทำไมเชนถึงไม่ตาย?
กังฟูทายว่าเพราะเชนเก่ง เชนอึด ตังตังบอกว่าผิด เลยทายเหวี่ยงแหไปหมดทุกอย่างว่า เพราะเชนมีสมองถึก วิ่งเร็ว ยิงแม่น หลังคามุงกระเบื้อง ใส่เสื้อกันกระสุน เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ ฯลฯ ตังตังบอกว่าผิดหมด กังฟูเลยยอม ตังตังเฉลยว่า
“เพราะเชนเป็นพระเอกไง พระเอกอย่างเชนไม่มีวันตาย ตราบใดฟากฟ้ายังมีแสงทองแห่งอุทัย พลังเกรียงไกรแห่งธรรมะ ย่อมชนะอธรรม!”
จันทร์เจ้ายังคุยกับตฤณ เห็นตังตังวาดรูปเล่นอยู่ที่สนามมีกังฟูนอนกินขนมอยู่ใกล้ๆ จันทร์เจ้าบอกตฤณว่าไม่ต้องห่วงให้ตังตังอยู่ที่นี่ พวกตฤณพร้อมเมื่อไหร่ค่อยมารับ ตนจะบอกตังตังเอง พอวางสายจากตฤณ จันทร์เจ้าก็บอกกล่าวเชนว่า
“เชนคะ ไม่ว่าตอนนี้ดวงวิญญาณของคุณจะอยู่ที่ไหน ขอให้รู้ว่าจันทร์เจ้าจะคิดถึงคุณตลอดไปค่ะจุ๊บ...”
จันทร์เจ้าจูบที่ฝ่ามือแล้วโบกไปบนทองฟ้าราวกับเห็นวิญญาณเชนลอยอยู่บนนั้น...
ooooooo
มิสเตอร์โอเคเดินกวนๆ กร่างๆ ไปที่ห้องขังลุงเจิดกับวิศวะและเชน สมุนที่เฝ้าอยู่หน้าห้องไม่ให้เข้า มิสเตอร์โอเคบอกว่าต้องเสียค่าผ่านประตูใช่ไหมเลยเอาทองสองแท่งมาโชว์แล้ว โยนให้มันไปแย่งกัน
พอสมุนทั้งสองวิ่งไปแย่งเก็บทอง มิสเตอร์โอเค หัวเราะร่าเดินผิวปากเข้าไปในห้องได้อย่างสบายๆ พอเห็นสภาพเชนในห้องขังก็เยาะเย้ยว่าสภาพของเชนนับจากนี้ไปอีกไม่เกิน 5 ชั่วโมงต้องหมดลมแน่
ลุงเจิดขอบใจประชดที่มาดูใจสายลับเชนคู่ปรับคู่แค้นของตัวเองเป็นครั้งสุด ท้าย เย้ยว่าดีใจที่ยืมมือไซล่าร์มาฆ่าเชนได้เพราะตัวเองไม่มีฝีมือ มิสเตอร์โอเคยถือ ภาษิตที่ว่าฆ่าได้หยามไม่ได้ ประกาศว่าคนอย่างตนรักเอง เกลียดเอง ฆ่าเองไม่เคยยืมมือใคร แล้วโยนถุงให้พร้อมกับน้ำสองขวด
วิศวะมองอย่างระแวง แต่พอเปิดดูเห็นเป็นยาต่างมองกันอย่างดีใจ มิสเตอร์โอเคบอกให้รักษาเชนให้หายอย่าให้ตาย “เพราะมันกับฉันยังมีแค้นที่ต้องชำระ ไอ้เชนมันจะตายด้วยมือใครไม่ได้เด็ดขาด นอกจากมิสเตอร์โอเคคนเดียวเท่านั้น!”
พอมิสเตอร์โอเคเดินผิวปากออกไป ลุงเจิดถามวิศวะว่า ตกลงไอ้หมอนี่มันบ้าหรือเป็นสุภาพบุรุษกันแน่
“มันจะเป็นอะไรก็ช่าง ผมรู้แต่ว่าเชนรอดแล้ว” ทั้งสองมองเชนอย่างมีความหวัง
เชนปรือตามองตามมิสเตอร์โอเคไป แม้จะไม่มีแรงพูด แต่รับรู้ถึงน้ำใจของศัตรูตลอดกาลของตัวเอง...
ooooooo
มิสเตอร์โอเคไม่โอเคกับการกระทำของ ดร.อาทิตย์ แต่ไม่บุ่มบ่ามรอเวลาที่โอเคก่อนค่อยจัดการ แต่พอเดินมาเห็นลินดานั่งแต่งหน้าทาเล็บก็สมเพชเยาะเย้ยว่า
“ฉันอยากให้เธอเห็นอดีตของเธอเหลือเกินลินๆๆดา ว่ามันยอดเยี่ยมขนาดไหน ตอนที่เธอต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับไอ้สายลับเชน เธอคือแม่ยอดหญิง ผิดกับตอนนี้ ที่เธอเป็นแค่นางนกต่อสวะๆ ที่ด็อกเตอร์อาทิตย์เลี้ยงไว้ข้างกายเพื่อเป็นเสี้ยนหนามทิ่มตำคู่อริไปวันๆ หาได้มีอุดมการณ์ไม่”
ผลคือถูกลินดาตบเพียะ แต่เธอถูกมิสเตอร์โอเคจับทุ่มบอกว่าเผื่อลูกทุ่มของตนจะช่วยรื้อฟื้นความจำได้บ้าง
ได้ผลจริงๆ! พอตกกระแทกพื้นลินดารู้สึกเจ็บแปล๊บที่หัว ภาพในอดีตที่เคยต่อสู้ร่วมกับเชนแว้บๆ ขึ้น แม้ไม่ปะติดปะต่อ แต่พอหายงง ก็ถามตัวเองว่า
“ฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย อยู่ๆก็เห็นภาพตัวเองอยู่กับไอ้สายลับเชน ฉันเคยเป็นพวกเดียวกับมันหรือ”
ส่วนเจนจิราพอหลุดจากการถูกสะกดจิตก็ยังทำตัวกลมกลืนไปกับพวก ดร.อาทิตย์ เธอกลับไปที่สมายล์ ทีวี จึงรู้ว่าตัวเองถูกปลดจากพิธีกรแล้ว มีคนใหม่มาแทนรูปแบบเนื้อหาของรายการก็เปลี่ยนเป็นเรื่องความสวยความงาม แทนการเสนอประเด็นที่เป็นปัญหาในสังคม
เมื่อเจอบารมี เขาปลอบใจว่าตนกำลังจะทำรายการใหม่โดยมีเธอเป็นพิธีกรคู่กัน เป็นรายการแนวศัลยกรรมเปลี่ยนชีวิตขายตรงคลินิกของตน คิดว่าภายในอาทิตย์นี้เขาคงตอบตกลง เจนจิราทำทีสนใจแต่ขอเวลาคิดดูก่อนแล้วจะให้คำตอบ แล้วขอไปเข้าห้องน้ำก่อน
เจนจิราแอบโทรศัพท์ไปหาตฤณถามที่อยู่ของเขาแล้วหลบออกไปทางประตูลานจอดรถ บารมีเห็นเธอไปเข้าห้องน้ำนานผิดปกติไปยืนชะเง้อหา แต่เจนจิราหนีออกไปแล้ว
พอไปเจอตฤณที่หน้าเซฟเฮาส์ เจนจิราโผกอดตฤณร้องไห้ระบายความอัดอั้นที่ถูกถอดออกจากพิธีกรทั้งที่ตนทำงานอย่างทุ่มเทตลอดมา
ปวัน จ่าเจี๊ยบและธงทิวโผล่มาเห็นเจนจิรา ปวันไม่พอใจถามว่าใครบอกพิกัดให้เจนจิรามาที่นี่เพราะเธอถูกสะกดจิตอยู่ ตฤณพยายามจะอธิบายแต่ปวันไม่เปิดโอกาส ต่อว่าตฤณอย่างรุนแรง เจนจิราบอกว่าตนหายแล้ว หายด้วยความรักของตฤณ ตฤณดีใจที่เจนจิราเห็นความรักของตนยื่นมือไปกุมมือเธอและโผกอดกัน
ปวันเห็นภาพนั้นก็คิดถึงเชนจับใจ หันเดินกลับเข้าเซฟเฮาส์ จ่าเจี๊ยบป้องปากพูดเบาๆว่า
“ชัวร์เลยเนี่ย หมวดคงคิดถึงเชน”
ปวันเดินไปนั่งเศร้าๆ เหงาๆ มองท้องฟ้าที่เวิ้งว้างรำพึงน้ำตาร่วง...
“เชน ฉันอยากให้ความรักของฉันสร้างปาฏิหาริย์ทำให้คุณฟื้นกลับมาได้บ้าง”
ooooooo
แล้วโอกาสก็เป็นของคนที่ช่วงชิง เมื่อคนของดร.อาทิตย์เอาอาหารมาให้ที่ห้องขัง วิศวะเห็นโทรศัพท์โผล่มาที่กระเป๋าหลังกางเกงของมัน วิศวะก็ใช้อุบายฉกเอามา แล้วแอบโทร.หาตฤณบอกที่อยู่ของพวกตน
สมุนที่ถูกฉกโทรศัพท์รู้ตัวตอนกลับไปแล้วรีบกลับมาหาที่หน้าห้องขังหาว่า วิศวะแอบเอาไป พอมันเหลือบเห็นโทรศัพท์ตกอยู่ด้านนอกห่างจากกรงขังมันรีบไปเก็บ
“เป็นไงวะ ส่งไปครบถ้วนกระบวนความนะ” ลุงเจิด เอ่ยกับตฤณอย่างโล่งใจ
เวลาเดียวกันที่เซฟเฮาส์ ทั้งตฤณ เจนจิรา จ่าเจี๊ยบ และธงทิว กำลังคุยกันถึงเชน พวกเขาปลอบใจเจนจิราที่รำพึงรำพันถึงเชนผู้ชายที่แสนดีต้องจากไปนั้น ตฤณก็ปลอบให้กำลังใจว่าเราจะสานต่อภารกิจของเชนต่อไป จะต้องจับ ดร.อาทิตย์กับพวกมาชดใช้ความผิดให้ได้
ทันใดนั้นตฤณก็ได้รับข้อความจากวิศวะ เขาบอกทุกคนอย่างดีใจสุดๆว่า “ไอ้วิศวะส่งเมสเสจมา มันกับลุงเจิดถูกด็อกเตอร์อาทิตย์จับตัวไป แต่มันไม่ได้ถูกจับไปแค่สองคนมีอีกคนถูกจับตัวไปด้วย” ตฤณเล่าอย่างตื่นเต้นมาก
ตฤณรีบไปบอกปวัน เธอดีใจมากถามว่าแล้วเชนอยู่ที่ไหน
หลังจากดูรูปที่วิศวะถ่ายทั้งภายในและภายนอกมูลนิธิที่ขังพวกตนส่งมาให้ ตฤณรู้ว่าพวกเขาถูกขังอยู่ภายในบริเวณมูลนิธิของ ดร.อาทิตย์ ปวันบอกว่าตนเคยเข้าไปในนั้นมาแล้ว จากรูปภาพทุกคนรู้ว่าลุงเจิดกับวิศวะกำลังรักษาเชนที่บาดเจ็บอยู่ ปวันเร่งให้รีบไปช่วยพวกเขาออกมา
“งั้นลงมือเลยหมวด หมวดเคยเข้าไปในมูลนิธิของมันแล้ว วาดพิมพ์เขียวรังลับของมันออกมา เราจะได้วางแผนบุกถ้ำโจรกัน” ธงทิวสรุป
หลังจากวางแผนร่วมกันอย่างเร่งรีบแล้ว จ่าเจี๊ยบนำเสื้อกันกระสุน อาวุธและระเบิดควัน มาวางไว้พร้อมสำหรับทุกคน ทั้ง 5 ยื่นมือออกไปจับกันมองหน้ากันอย่างพร้อมจะลงมือ!
ooooooo
เหมือนสิ่งมหัศจรรย์ปรากฏต่อหน้า เมื่อเชนลุกขึ้นนั่งได้ เชนขอบคุณลุงเจิดและวิศวะที่ช่วยกันรักษาจนตนมีวันนี้ได้
ทันใดนั้น ทุกคนชะงักเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมา ทุกคนแยกย้ายกันไปอยู่ในสภาพเดิม เชนยังนอนหมดสติอยู่ ส่วนลุงเจิดกับวิศวะทำเป็นยังนอนไม่ตื่น ครู่เดียวอินทุกับนารีก็มาถึง มันเอาลุงเจิดกับวิศวะออกไป แล้วมองเชนอย่างสงสัยว่าทำไมยังไม่ตาย
“ด็อกเตอร์ก็น่าจะส่งมันให้ไอ้ไซล่าร์เขมือบไปให้รู้แล้วรู้รอด ไม่รู้จะเก็บมันทำไม” นารีบ่น
พอพวกมันลากลุงเจิดกับวิศวะออกไปแล้ว เชนลุกนั่งคำราม “ไอ้ด็อกเตอร์อาทิตย์!”
สมุนคนหนึ่งถูกอินทุสั่งให้เอาอาหารไปให้ไซล่าร์ เขาเห็นเนื้อที่ให้ไว้วันก่อนยังอยู่เอะใจว่ามันไม่ได้กินเนื้อ แต่มองดูที่หน้าห้องขังมีทั้งรองเท้า เข็มขัด และนาฬิกา จำได้ว่าเป็นของเพื่อนที่หายตัวไป มันวางอาหารไว้หน้าห้องแล้วเผ่นแน่บ
ดร.อาทิตย์ให้เอาตัวลุงเจิดกับวิศวะมาเพื่อให้ไปผลิตปืนซุปเปอร์ซันที่เคยทำ ให้แต่ยังไม่ครบตามที่สั่ง ดร.อาทิตย์ขู่ว่าถ้าไม่ทำตนก็จะทำให้ตายตามเชนไป ลุงเจิดแข็งข้อจนเกือบถูกทำร้าย วิศวะรีบรับปากว่าจะทำให้ ดร.อาทิตย์สั่งภายใน 10 วันต้องทำให้ได้ร้อยกระบอก
ขณะนั้นเอง นารีกับอินทุเข้ามารายงานว่าเชนยังไม่ตายขืนปล่อยไว้สักวันอาจหวนกลับมาเล่น งานพวกเรา ดร.อาทิตย์จึงสั่งให้ไปเอาตัวมา ลุงเจิดกับวิศวะเป็นห่วงเชนแต่ก็จำต้องทำเฉยไว้เดินตามพวกมันไปยังห้อง ประกอบอาวุธ
เชนถูกลากตัวมา ดร.อาทิตย์เหยียบกระทืบไปที่บาดแผลจนเชนร้อง ทำให้เชนทนไม่ได้ แล้วกล่อม
“พลังศรัทธาในตัวแก สามารถช่วยชีวิตแกไว้ได้นะ ฉันจะให้โอกาสแกได้ใช้มัน ถ้าแกเลือกที่จะศรัทธาฉัน รับใช้ ดร.อาทิตย์ผู้ยิ่งใหญ่ฉันจะไว้ชีวิตแก สนไหม หึๆๆ”
“ตราบใดฟากฟ้ายังมีแสงทองแห่งอุทัย พลังเกรียงไกรแห่งธรรมะย่อมชนะอธรรม” เชนกัดฟันพูด ลินดาได้ยินประโยคนี้ก็รู้สึกเหมือนถูกไฟสปาร์กที่หัวจนเธอยกมือจับหัวไว้ แต่ไม่มีใครสนใจเพราะมัวแต่ดูเชนอยู่
ดร.อาทิตย์สั่งลูกน้องจัดการจับเชนมัดแขวนไว้ข้างบน มิสเตอร์โอเคขัดขึ้นว่า เรื่องทรมานสายลับเชนเป็นหน้าที่ของตนที่เป็นคู่แค้นของสายลับเชนโดยตรง แล้วคว้าเชือกพันเป็นห่วงเดินหน้าเหี้ยมเข้าหาเชน
ooooooo
วันลุยเปิดฉากแล้ว! ปวัน ตฤณ เจนจิรา ธงทิว และจ่าเจี๊ยบ แยกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกมีปวัน ตฤณ และเจนจิรา กลุ่มที่สองมีธงทิวและจ่าเจี๊ยบ ทั้งสองกลุ่มแยกกันปฏิบัติการตามแผนอย่างรวดเร็ว
พวก ดร.อาทิตย์ที่ไม่ทันรู้ตัว ถูกเก็บเงียบและยิงร่วงเปิดทางเข้าสู่ห้องเป้าหมายเงียบกริบ ธงทิวกับจ่าเจี๊ยบกลิ้งกระป๋องควันเข้าไปแล้วยิงพวกที่เฝ้าอยู่หน้าห้อง 4 คนร่วง จากนั้นทั้งสองก็แหวกม่านควันเข้าไปจนถึงห้องประกอบปืน
“ในที่สุด...เขาก็มากับควัน!!” ลุงเจิดอุทานทึ่งเมื่อเห็นธงทิวกับจ่าเจี๊ยบเข้ามา ธงทิวเร่งให้ทั้งสองตามตนไป
มิสเตอร์โอเคที่อาสาจะเป็นคนจัดการเชน มัดเชน หลวมๆ มีเงื่อนกระตุกไว้ให้เชนเพื่อกระตุกปล่อยตัวเอง เสร็จแล้ว ดร.อาทิตย์บอกเชนว่า ให้คิดไตร่ตรองจนกว่าเชนจะพูดว่า “ขอรับใช้ฉันไปตลอดชีวิต” ถ้าไม่ ร่างพรุนแน่ แล้วสั่งทุกคนเตรียมพร้อม ตนจะนับถอยหลัง พอถึงศูนย์แล้วเชนยังไม่พูดก็ยิงเจาะร่างให้พรุนไปเลย
ที่นอกห้อง ปวัน ตฤณ และเจนจิรา แอบย่องมาถึงพอดี เห็นเชนถูกมัดห้อยอยู่ข้างบน และ ดร.อาทิตย์ก็เริ่มนับถอยหลังพอ ดร.อาทิตย์นับถึงศูนย์ ปืนทุกกระบอก ก็ระดมยิงใส่เชนทันที วินาทีนั้นเชนกระตุกเชือกที่มัดมือปล่อยตัวเองร่วงลงมาทิ้งย่อที่พื้นอย่าง สวยงาม แล้วลุกขึ้นประกาศอย่างเท่
“คุณธรรมปกป้อง คุ้มครองผู้บริสุทธิ์ หยุดเหล่าร้าย สายลับเชน!! ฉลาดก็เท่านั้น หล่อก็เท่าโน้น...”
“ไอ้สายลับ...แกเล่นละครตบตาฉัน!” ดร.อาทิตย์คำราม
“หึๆ เสียใจด้วยนะด็อกเตอร์ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือพสุธายังมีเชนผู้ผดุงคุณธรรม อย่าหวังเลยว่าด็อกเตอร์จะเป็นคนเลวที่ยิ่งใหญ่ได้ ตราบใดที่มียังสายลับเชนคนนี้อยู่บนโลก”
“ฆ่ามัน!” ดร.อาทิตย์ตะโกน แต่พวกมันยังไม่ทันยิง มิสเตอร์โอเคก็กราดยิงใส่สมุนตายไปหลายคนพร้อมกับโยนปืนสั้นให้เชนกระบอก หนึ่ง เชนยิงสู้กับพวก ดร.อาทิตย์ เป็นจังหวะที่ปวัน ตฤณ และเจนจิราเข้ามาช่วยพอดี
“ไอ้มิสเตอร์โอเค แกทรยศฉัน!” ดร.อาทิตย์ตะโกนลั่น
“ซอร์รี่ด็อกเตอร์ เมื่อมิสเตอร์โอเค ไม่โอเคกับยู กระพ้มก็อยู่ร่วมขบวนการเดียวกับยูไม่ได้ ยูมันโลภ เลว ไร้คุณธรรม ผู้ร้ายในหนังยังมีคุณธรรม น้ำมิตร มีน้ำใจต่อคู่ต่อสู้ แต่ทำไมผู้ร้ายในชีวิตจริงมันช่างไม่มีอะไรดังที่กล่าวมานี้เลย โอเคเลยต้องโบกมือลาแอนด์กู๊ดบายด็อกเตอร์...อ๊ากกก!!”
ลินดาพรวดมาพา ดร.อาทิตย์หนีไปอีกทางทิ้งให้นารี อินทุ กับเหล่าสมุนยิงสู้กับพวกเชน อินทุถูกยิงที่ไหล่พอลุกจะวิ่งหนีก็ถูกธงทิวสอยร่วง นารีระดมยิงจนกระสุนหมดเลยลุกขึ้นขว้างมีดบินใส่พวกตฤณ แต่ทุกคนหลบได้หมด ลุงเจิดหันไปคว้าท่อนเหล็กเหวี่ยงปัดมีดที่นารีขว้างมา มีดถูกปัดหันกลับพุ่งปักอกนารีอย่างจังจนเธอตายคาที่
ooooooo
ลินดาพา ดร.อาทิตย์หนีไปที่ห้องพักไซล่าร์ เรียกไซล่าร์ออกมาจัดการสายลับเชน แต่ปรากฏว่าประตูห้องไซล่าร์ถูกกระแทกแตกเป็นเสี่ยงๆ ภายในห้องมีกองเนื้อที่ไม่ได้กินกองอยู่ ลินดาได้ยินเสียงหายใจของมันบอกด็อกเตอร์ว่ามันอยู่แถวนี้
อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 14 วันที่ 30 ม.ค. 58
ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น