อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 13 วันที่ 29 ม.ค. 58
“เค้า ไม่เคยเสียใจที่ตัวเองไม่เก่งหรือไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลย แต่เค้าเสียใจที่ใจของตัวเองยอมแพ้อย่างหมดรูป ไม่ดิ้นรน ไม่ต่อสู้ ไม่พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองรียกว่าความฝันและความ สุขมา...รับคืนไปด้วย...เค้าไม่อยากดูมันอีกแล้ว...”เจนจิราปิดสมุดปลาวาฬหน้าสุดท้ายลงแล้วหมดสติไป ตฤณประคองไว้ในอ้อมแขน อุ้มเธอกลับมาที่เต็นท์ชายหาด ไม่นานเจนจิราก็ลืมตาขึ้น ตฤณดีใจสุด พร่ำเรียกบอกว่า...
“ตัวเองจะปล่อยเค้าไปไหนหรอตฤณ...”
ตฤณตกตะลึงถามว่า “เจนจิรา...จำตฤณได้แล้วหรือ”
“จำได้สิ เค้าจำได้ว่าตัวเองทำให้เค้าผิดหวังตลอดเวลา แล้วเค้าก็ให้โอกาสตัวเองมาไม่รู้เท่าไหร่ จนในที่สุด...เค้าทนไม่ไหว...แล้ว เราก็ต้องเลิกกันในที่สุด”
“ตัวเองจำได้ทุกอย่างแล้ว ตัวเองหายแล้ว ขอบคุณ... เจ้าสมุดปลาวาฬ” ตฤณดีใจจนแทบจะร้องไห้ หอมแก้มเจนจิราอย่างแสนรัก กอดเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน เจนจิราตะลึงรับรู้ถึงความรักของตฤณที่มีให้ตน กอดตอบอย่างอบอุ่น...
“ตฤณ...” เจนจิราเรียกเบาๆอยู่ข้างหูตฤณ เป็น เสียงเรียกที่ตฤณรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงสวรรค์...
ooooooo
ปลายฟ้าพาเชนเดินไปตามชายหาดเพื่อยั่วลินดา จู่ๆ เธอก็หยุดเดิน เอามือโอบรอบคอเขา ทำเอาเชนตกใจติงว่าไหนบอกว่าไม่ต้องการมีคู่ไง?
“ถ้าเชนคิดว่าสิ่งที่เชนคิดเกี่ยวกับลินดาถูกต้อง งั้นเรามาพิสูจน์กัน สมมตินะว่าปลายฟ้าเป็นตัวร้ายในนิยายที่แอบปลอมตัวมาฆ่าเชน แล้วเชนก็หลงกลพลาดท่าให้ปลายฟ้า”
ปลายฟ้าชักมีดออกจากกระเป๋าแทงที่ท้องเชนทันที เชนตกใจ เธอกระซิบว่ามันเป็นมีดของเล่น บอก เชนเล่นให้สมบทบาทหน่อย แล้วปลายฟ้าก็แทงซ้ำๆ จน เชนทรุดกองไปกับพื้นทราย
“ฮ่ะๆ คิดแล้วไม่ผิด นังนั่นต้องแฝงตัวมา ที่แท้มันก็เป็นมือสังหารนี่เอง” ลินดาแสยะยิ้ม เห็นข้างหลังปลายฟ้ายังแทงเชนไม่หยุด ระหว่างนั้นปลายฟ้าเอาซอสมะเขือเทศขวดเล็กๆ ออกจากอกเสื้อเทใส่มือเชนดูเหมือนเลือด แล้วสั่งให้เชนคลานอย่างกระเสือกกระสนหนีตายและตัวเองก็ตามไล่แทงอย่าง อำมหิต พลันเชนก็เห็นเท้าลินดาก้าวเข้ามายืนตรงหน้า
“ลินดา...ช่วย...เชน...ด้วย” เชนพูดเสียงจะขาดใจ ถูกลินดาเตะเสยที่หน้าจนเชนร้องลั่น แล้วหันพูดกับปลายฟ้าที่ถือมีดเตรียมพร้อมอยู่
“ฉันไม่สู้กับหล่อนหรอก ไม่ต้องกลัว หล่อนโผล่มาจากไหน หรือว่าด็อกเตอร์อาทิตย์ส่งหล่อนมาเก็บไอ้เชน”
ปลายฟ้าผสมโรงเนียนๆ ว่าด็อกเตอร์อาทิตย์ส่งเธอมาเก็บเชนแต่เธอทำไม่สำเร็จ ลินดาโต้ว่าตนกำลังหาทางเก็บให้เนียนต่างหาก แต่ก็ถูกเธอมาชิงตัดหน้าตนเสียก่อน
เชนที่ทำเป็นบาดเจ็บสาหัสเจียนตายนอนคว่ำหน้าอยู่ เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าลินดาจะพูดเช่นนั้น
ทั้งสองโต้เถียงกันรุนแรง ลินดาหัวเราะเยาะปลายฟ้าว่า อย่าคิดว่าตัวเองฆ่าเชนได้แล้วจะมีฝีมือเหนือกว่าตน พูดอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ถ้าฉันฆ่าแกซะ แล้วโยนไปว่าแกตายเพราะสู้กับไอ้เชนไม่ได้ จนฉันต้องมาช่วยฆ่าไอ้เชนให้แทน ความดีความชอบทั้งหมดก็จะตกมาเป็นของลินดา ด็อกเตอร์อาทิตย์จะต้องชื่นชมฉัน ยกให้ฉันเป็นสมุนเอก ยิงปืนทีเดียวได้นกสองตัว ฮ่ะๆๆ”
ทันใดนั้นเชนลุกขึ้น ลินดาตกใจที่เขาไม่เป็นอะไร ยิ่งเมื่อรู้ว่าเลือดที่มือเชนนั้นเป็นซอสมะเขือเทศก็ยิ่งโมโห ด่าลั่น
“พวกแกรวมหัวกันหลอกฉัน!” ลินดาดึงแส้ออกมาสะบัดตวัดรัดร่างปลายฟ้าทำให้มีดหลุดจากมือแล้วลินดายิ่ง แค้นเมื่อรู้ว่านั่นเป็นมีดปลอม คำราม “ตายซะดีไหมนังเฉิ่ม”
“อย่านะลินดา! อย่าทำอะไรคุณปลายฟ้านะ” เชน ตะโกนจะพุ่งเข้าไปช่วยปลายฟ้า
“แกนั่นแหละอย่าเข้ามา ถ้ารู้จักฝีมือฉันดี จะรู้ว่านังนี่จะตายศพไม่สวย” ลินดาใช้กรงเล็บจิกที่คอปลายฟ้าทำให้เชนต้องหยุด ยืนจ้องหน้าวัดใจกับลินดาตาไม่กะพริบ
ooooooo
ลินดาจับปลายฟ้าไว้เป็นตัวประกัน เชนบอกให้ปล่อยเสีย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับปลายฟ้า มันเป็นเรื่องของเราสองคนที่เป็นคู่หูกัน ลินดามีข้อแม้ว่าถ้าจะให้ปล่อยปลายฟ้าตนก็ขอเอาตัวเชนไปถวายด็อกเตอร์ อาทิตย์แทน
เชนตัดสินใจยอมเป็นตัวประกันแลกกับปลายฟ้า พอลินดาปล่อยปลายฟ้าเพื่อไปจับเชน ก็ถูกปลายฟ้าใช้สันมือสับเข้ากลางหลังแล้วเตะซ้ำ ลินดาก็ไวทายาดกระชากแส้ฟาดใส่ทรายจนฟุ้งไปหมด พอฝุ่นจางก็เห็นลินดาหนีไปไกลแล้ว
“รีบตามไปจับตัวลินดาไว้สิเชน” ปลายฟ้าตะโกน เชนถามแล้วเธอล่ะ? “แล้วเราจะได้เจอกันอีกแน่ รีบไปสิถ้าไม่อยากให้ลินดาไปเป็นมือสังหารรับใช้ด็อกเตอร์อาทิตย์อีก คุณต้องจับตัวมาให้ได้ รีบไป!”
พอเชนวิ่งไป ปลายฟ้าจับคอตัวเองรู้สึกเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมด “โฮ่ย...กว่าจะถลกหนังแม่นั่นให้เห็นธาตุแท้ เล่นเอาเกือบตาย เชน...คนชื่อปลายฟ้าทำให้คุณเชื่อได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่คนชื่อปวัน ไม่เคยทำสำเร็จเลย”
แม้เชนจะวิ่งกะเผลกๆ แต่ก็ไปดักหน้าลินดาได้ บอกเธอว่าอย่าหนี พลางจะคว้าเธอแต่ถูกลินดาเหวี่ยงหมัดใส่และเตะสูงซ้ำ แต่เชนก็รับไว้ได้ชวนเธอกลับไปด้วยกันเถอะ
ลินดาเย้ยว่าถึงเชนจะหล่อแต่กระตุ้นต่อมพิศวาสตนไม่ได้ เชนบอกว่าตนไม่ได้ต้องการให้เธอพิศวาส แต่เราเป็นเพื่อนกัน ลินดาสวนทันควันว่า
“ถ้าแกเห็นฉันเป็นเพื่อน แกก็ต้องเชื่อฟังและทำตามฉัน ไปทำงานให้ด็อกเตอร์อาทิตย์ด้วยกัน แล้วชีวิตแกจะมีค่าขึ้นมากกว่ามาอยู่กับไอ้พวกมนุษย์โง่งี่เง่าพวกนี้”
เชนเห็นทีจะพูดกันไม่รู้เรื่อง ขออนุญาตละเมิดกฎใช้กำลังกับเธอ เขาล็อกตัวลินดาไว้ได้ถามว่า “จะไปกับเชนไหม” ลินดาให้ฆ่าตนเสีย ไม่อย่างนั้นตนจะฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเชนโดยเฉพาะปวัน! แล้วสำออยว่าเจ็บจนเชนคลายมือที่ล็อกไว้ เลยถูกลินดาพลิกตัวมาผลักเต็มแรงแล้ววิ่งหนีหายไปในป่าละเมาะริมหาดนั่นเอง
“ไอ้ด็อกเตอร์อาทิตย์ ไอ้ทรชนคนชั่ว แกล้างสมองคู่หูที่รู้ใจของฉัน สายลับเชนขอสาบานต่อหน้าผืนฟ้า ผืนทรายและทะเลอันแสนกว้างใหญ่ ต่อให้เชนต้องเอาเลือด เอาเนื้อ เอาชีวิตเข้าแลก เชนก็จะปราบด็อกเตอร์อาทิตย์จอมลวงโลกและเหล่าสมุนชั่วให้หมดไปจากแผ่นดิน นี้” เชนตะโกนเสียงสะท้อนก้องไปทั้งบริเวณ...
ปลายฟ้าเข้าห้องน้ำสาธารณะแถวนั้นแปลงโฉมลอกคราบตัวเองกลับมาเป็นปวันคนเดิม แล้วโทร.บอกจ่าเจี๊ยบให้ช่วยเตรียมหาเซฟเฮาส์ไว้ให้ด้วย เพราะตนไม่มั่นใจว่าลินดาจะแอบติดต่อกับด็อกเตอร์อาทิตย์ได้หรือยัง ปรารภว่า
“ดีไม่ดี ป่านนี้ไอ้ด็อกเตอร์อาทิตย์อาจจะมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้แล้วก็ได้ แค่นี้ก่อนนะจ่า ฉันทิ้งทุกคนไว้ที่บ้านนานแล้ว” ปวันวางสายจากจ่าเจี๊ยบแล้วรีบกลับไปยังที่พัก
ooooooo
เชนกลับมาเจอปวันที่บ้านพักตากอากาศเขาถามว่าเธอไปไหนมา เธอบอกว่าลินดาอาจส่งข่าวพวกเราให้พวก ดร.อาทิตย์รู้แล้ว ตนจึงไปเอาปืนมาเตรียมพร้อมไว้ เชนเองก็ไปเอาปืนคู่กายของตัวเองมาเช่นกัน
เชนกับปวันเดินออกมาสำรวจสภาพที่ชายหาด เชนเห็น ดร.อาทิตย์และพรรคพวกกำลังดาหน้ามาที่บ้านพัก ทั้งสองโดดหลบไปหลังเรือประมงที่จอดเกยตื้นอยู่ข้างๆ เป็นจังหวะที่ลินดา นารีกับอินทุยิงมาพอดี
พวกที่บ้านพักได้ยินเสียงปืน ตฤณกับเจนจิราโผล่ไปดูเห็น ดร.อาทิตย์กับพวกกำลังยิงใส่ซากเรืออย่างเมามัน ตฤณจะไปช่วยเชนกับปวัน เขาเอาโทรศัพท์ให้เจนจิราบอกให้หาทางหนีไปแจ้งตำรวจ แล้วตฤณก็กระโดดออกไปร้องท้า
“ไอ้ ดร.อาทิตย์ แน่จริงยิงผมให้โดนสิคร้าบ...” พลางชูเสาอากาศขึ้นใช้คลื่นแม่เหล็กปัดกระสุนปืนจนวิถีกระสุนเป๋ไปเป๋มายิง ไม่ถูกตฤณ เชนบ่นกับปวันว่า “ผู้ช่วยตฤณ มันชักจะห้าวเกินไปแล้ว”
เจนจิราหนีออกไปถึงถนนก็โทรศัพท์แจ้งตำรวจ แต่พอวิ่งพ้นกอไม้ออกไปก็เจอบารมีวิ่งมาพอดี ต่างมองกันตะลึง เจนจิราเล่นละครตบตาบารมีทำเป็นว่าตัวเองยังถูกสะกดจิตอยู่ชวนเขารีบหนีไป
ที่บ้านพัก ตังตังชวนกังฟูกับสมายล์ออกไปช่วยน้าตฤณกัน จันทร์เจ้าเร่งให้รีบหนีไปแจ้งตำรวจ ตังตังไม่ไป สมายล์หว่านล้อมว่า
“ตังตังใจเย็นๆ เรารีบไปบอกตำรวจดีกว่า ยังมีทางรอด แต่ถ้าเราวิ่งไปหาปืนเราอาจไม่รอดสักคนเลยนะ” แล้วทั้งหมดก็ช่วยกันลากตังตังออกไป
ooooooo
เชน ปวัน และตฤณต่อสู้กับพวก ดร.อาทิตย์ ถูกพวกนั้นรุมยิงกระหน่ำ ดร.อาทิตย์มาเจอปวันมันยกปืนซุปเปอร์ซันเล็งจะยิง เชนปรากฏตัวขึ้นทำเป็นทักท้วงบอกว่าปืนนั้นยิงได้สามจังหวะ แต่ ดร.อาทิตย์ไม่สนใจยิงเปรี้ยงเดียวก็ระเบิดตูม!
สิ้นเสียงระเบิด ซากเรือลอยกระจาย แต่ไม่ปรากฏร่างเชน อินทุกับนารีบอกว่าเชนตายแล้ว ลินดาบอกว่า
เชนไม่มีวันตายแต่หายไปแล้ว ดร.อาทิตย์ไม่เชื่อเดินไปดู
ปวันกับตฤณมองหาเชน ตฤณคิดว่าเชนตายแล้ว แต่ปวันไม่เชื่อ พูดอย่างมั่นใจว่า
“เชนผู้มีปัญญาเฉียบแหลม เขาต้องรอดอยู่แล้ว ส่วนนาย...ผู้ช่วยตฤณคู่หูสายลับเชนเก่งนักใช่ไหม แต่แค่เสาอากาศมันคงไม่พอหรอก” ปวันเอาปืนที่รองเท้าโยนให้ ตฤณรับปืนถามว่าเธอแน่ใจหรือว่าเชนยังไม่ตาย?
บนผิวน้ำที่ซากเรือลอยระเกะระกะนั้น ที่ใต้ท้องน้ำ เชนดำน้ำหนีไปไวยิ่งกว่าปลา!
เมื่อไปเจอกันที่หาดอีกด้านหนึ่งซึ่งเป็นที่นัดหมายกันกับปวัน เชนเดินออกมาจากโขดหินตัวเปียกโชก ตฤณดีใจมากชมว่าเชนดำน้ำเก่งกว่าที่คิด ปวันเร่งว่าเราต้องรีบไปแล้ว
“ไปไหน” ตฤณถาม
“ไปให้พ้นคนอื่นๆ ไปให้ไกลจากพวกเด็กๆ เราคือตัวอันตราย ขืนให้เด็กๆมาอยู่ด้วย เด็กๆจะพลอยมีภัยกันหมด” เชนชี้แจงแล้วทั้งหมดก็รีบผละไป
ส่วนริมหาดที่หน้าบ้านพัก ลินดาซุ่มอยู่ที่เนินทราย อินทุอยู่ที่โขดหิน ดร.อาทิตย์เดินดูตามริมน้ำ และนารีจ้องดูในบ้าน แต่ไม่มีใครเห็นอะไรเลย
ooooooo
เชน ปวัน และตฤณ วิ่งมาถึงถนนใหญ่ ต่างชะงักเมื่อเห็นร่างหนึ่งเสื้อผ้าท่าทางประหลาด ปวันมองสำรวจแล้วบอกว่ามันพกอาวุธมาเพียบ เชนฉุกคิดได้เตือนทั้งสองอย่างผู้มีประสบการณ์ว่า
“ระวังนะ ด็อกเตอร์อาทิตย์อาจจะไปเชิญตัวมันออกมาจากหนังสักเรื่องเพื่อจัดการพวกเรา”
มันคือไซล่าร์ที่ ดร.อาทิตย์ไปดึงออกมาจากในหนังจริงๆ!
เมื่อเผชิญศัตรูตัวประหลาดที่ไม่รู้พิษสงของมัน ทั้งสามจึงแยกย้ายกันต่อสู้เพื่อกระจายเป้าหมาย ดร.อาทิตย์เห็นไซล่าร์ทำท่าบ้าเลือดก็หัวเราะชอบใจ ยุว่า
“ไซล่าร์ลูกพ่อ จัดเต็มเลยลูก เดี๋ยวพ่อจะเตรียมอาหารสดไว้เป็นรางวัลให้ลูก”
อยู่ๆก็มีรถขับพุ่งเข้ามาชนไซล่าร์กระเด็นไปไกล นารี อินทุและลินดาตกใจ แต่ ดร.อาทิตย์ยืนเฉยเพราะรู้ว่าแค่รถชนทำอะไรไซล่าร์ไม่ได้
ฝีมือจ่าเจี๊ยบนั่นเอง พอขับรถชนไซล่าร์แล้วก็เบรกมองตะลึง เมื่อเห็นตัวที่ตนชนนอนกองอยู่กับพื้นเมื่อกี๊กลับลุกขึ้นเหมือนไม่มีอะไร เกิดขึ้น
จ่าเจี๊ยบถอยรถก็ถูกมันไล่ตาม จึงตัดสินใจทิ้งรถวิ่งหนีพลางยิงใส่มันแต่กระสุนไม่ระคายผิวมันเลย ซ้ำมันยังโยนระเบิดโยนกลิ้งตามหลังจ่าเจี๊ยบไปติดๆ
จ่าเจี๊ยบตัดสินใจยิงระเบิดลูกนั้น มันระเบิดขึ้นข้างกองยาง ยางติดไฟกระเด็นกลิ้งไปในวงกว้าง
ไซล่าร์ไล่เล่นงานจ่าเจี๊ยบ ลินดากับนารีเล่นงานปวันที่หลบอยู่ ถูกปวันยิงจนต้องหลบกันงุด ตฤณสู้กับอินทุ เขายิงถูกไหล่มันจนล้มแล้วตฤณก็กลิ้งตัวไปหยิบปืนของอินทุไปได้
ปวันถูกไซล่าร์คว้าคอยกขึ้น เธอร้องจนเชนได้ยินเขาวิ่งไปช่วย เล่นงานไซล่าร์จนมันปล่อยปวัน เขา
บอกให้ตฤณพาปวันหนีไปก่อนแล้วตัวเองก็วิ่งไปสู้กับไซล่าร์ ปวันเป็นห่วงเชน ขณะจ่าเจี๊ยบขับรถพาออกไป เธอโผล่มาตะโกนเรียก
“เชน...เชน...”
ภาพสุดท้ายที่ปวันเห็นคือ เชนนอนอยู่ที่พื้น พยายามลุกขึ้นแต่ถูกไซล่าร์ต่อยลงไปกองกับพื้นอีกครั้งก่อนที่มันจะเงื้อดาบ ปักไปที่ท้องจนเชนแน่นิ่ง!
“เชน!!!” ปวันร้องสุดเสียง
ooooooo
ปวันสะดุ้งตื่นเมื่อตฤณกับจ่าเจี๊ยบมายืนเรียก เธอยังมีแววตระหนก บอกทั้งสองว่า
“ฉันเห็นร่างเชนถูกพวกมันเผา” จ่าเจี๊ยบปลอบใจว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดี ป่านนี้สายลับเชนอาจเป็นฝ่ายเผาพวกมันเป็นไก่ย่างงานวัดไปแล้วก็ได้ ปวันส่ายหน้าน้ำตาซึมเล่าว่า “แต่ภาพสุดท้ายที่ฉันเห็นเขา มันไม่เป็นอย่างนั้นนะจ่า”
จ่าเจี๊ยบหมดมุกที่จะปลอบเลยหันบอกตฤณให้ช่วยพูดอะไรหน่อย ตฤณตำหนิตัวเองว่าไม่น่าทิ้งเชนไว้เลย ป่านนี้คงจะ...จ่าเจี๊ยบปิดปากตฤณแทบไม่ทัน ประชดว่าปลอบได้ดีมาก พอดีถึงเซฟเฮาส์ จึงพาปวันลงไปบอกเธอว่า
“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเชน พวกเราก็ต้องอยู่สู้กันต่อ”
พอลงจากรถเข้าไปในโรงงานร้างที่ถูกจัดเป็นที่พิทักษ์พยาน ก็เจอธงทิวออกมาทัก ปวันถามว่าผู้การมาทำอะไรที่นี่ ผู้การเกี่ยวอะไรด้วย ธงทิวยืดอกคุยโวว่า
“ถามอะไรอย่างนั้นหมวด เรื่องด็อกเตอร์อาทิตย์มันเป็นปัญหาระดับชาติไปแล้ว จะขาดผู้การธงทิวได้ยังไงกัน” เลยถูกจ่าเจี๊ยบขัดคอว่าพูดตำแหน่งตกไป ต้องเป็นอดีตผู้การ ธงทิวคอตกแต่ยังขู่แก้เกี้ยว “เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว!”
ธงทิวบ่นว่าขาดเชนคนสำคัญไป ถามว่าแยกกันหนีหรือทำไมไม่มาด้วยกัน เห็นทั้งสามเงียบก็เดาได้ พูดปลุกใจว่า
“เราต้องไม่เสียเชนไปเปล่าๆ แต่เราจะแข็งแกร่งทั้งกายใจ ไม่ยอมแพ้ไอ้ด็อกเตอร์อาทิตย์ ไม่ว่ามันจะมารูปแบบไหน” จ่าเจี๊ยบถามว่าแล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป ธงทิวตอบโดยไม่ต้องคิดว่า “อยู่เฉยๆ” ทำเอาทุกคนมึนแล้วจึงพูดต่อว่า “จนกว่าหมวดจะรักษาตัวหายดีไง เพราะสมองระดับผู้...เอ่อ...อดีตผู้การอย่างธงทิว มั่นใจว่าไอ้ด็อกเตอร์อาทิตย์มันต้องส่งคนออกตามหาพวกคุณแน่”
ปวันพยักหน้าเห็นด้วย ย้ำว่าระหว่างนี้พวกเราต้องซุ่มวางแผนเพื่อแก้แค้นให้เชน พูดเสียงเครือว่า
“เชนเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้พวกเราหนีรอดมาได้ ฉันจะไม่ให้เขาตายฟรี”
“ผมเสียใจด้วยอีกครั้งนะ แต่...หมวดแน่ใจว่าเชนตายไปแล้วจริงๆหรือ” ธงทิวมองหน้าปวันรอคำตอบ
ooooooo
พวก ดร.อาทิตย์กลับไปที่มูลนิธิ มิสเตอร์โอเคเดินหงุดหงิดอยู่ พอเห็นพวก ดร.อาทิตย์มาก็ปรี่เข้าถามว่าไปจัดการกับเชนโดยไม่รอตนได้อย่างไร แล้วมันจะสำเร็จหรือ
ดร.อาทิตย์บอกว่าสำเร็จโดยไม่ต้องรอเขาให้เสียเวลา แล้วแนะนำให้รู้จักกับมือปราบสายลับเชนตัวจริงคือ ไซล่าร์! มิสเตอร์โอเคมองไซล่าร์ถามว่าด็อกเตอร์ไปเอามาจากไหน มันไม่ใช่คน ประกาศอย่างผยองว่า
“สายลับเชนจะต้องเป็นคู่ต่อสู้ของมิสเตอร์โอเคเท่านั้น”
“เชนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของใครอีกต่อไปแล้ว มิสเตอร์โอเค คุณหมดคู่ต่อสู้แล้วโดยไม่ต้องทำอะไรเลย ต่อไปนี้คุณไม่ต้องต่อสู้กับใครอีกแล้ว สบายไปเลย ชีวิตอยู่ชิลด์ๆไปวันๆ คุณต้องขอบใจไซล่าร์นะ ไซล่าร์...ผู้ไม่ว่าใครก็ไม่อาจต้านทานได้” คำพูดของลินดาทำเอามิสเตอร์โอเคหัวเสีย
เชนถูกลากไปโยนนอนคว่ำในห้องขังลุงเจิดกับวิศวะ ในสภาพแขนขาหงิกงอผิดรูป ไซล่าร์คำรามใส่ลุงเจิดกับ วิศวะ ลุงเจิดถามว่านี่มันตัวอะไร
“มันชื่อไซล่าร์อาจารย์ มฤตยูต่างดาวจากเรื่องอสูรกาย ดาวนรก โหดสุดๆเลย ผมเคยดูหนังมัน”
“ด็อกเตอร์แกเอาไอ้ตัวนี้ทะลุจอหนังมาป่วนโลกอีกตัวแล้วหรือ แค่ได้มิสเตอร์โอเคคนเดียวยังไม่พออีกเรอะ!”
“ปากดี! หิวไหมไซล่าร์ พ่อยกให้” สิ้นเสียง ดร.อาทิตย์ ไซล่าร์เดินไปจิกขย้ำคอลุงเจิดทันที วิศวะรีบร้องขอชีวิตลุงเจิดบอกว่าลุงเจิดแก่แล้วเนื้อหนังเหี่ยวเหนียวไม่ น่ากิน ดร.อาทิตย์บอกไซล่าร์ให้ปล่อยลุงเจิดเดี๋ยวจะหาเนื้อเด้งๆ หนังกรุบๆให้เปิบ นารีถามว่าแก่แล้วจะเก็บไว้ทำไม
ลินดาแย้งว่าถึงแก่แต่สมองยังมีประโยชน์ เยาะนารีว่าพูดอะไรตื้นๆ เลยทำท่าจะปะทะกันอีก อินทุต้องดึงนารีไว้ ดร.อาทิตย์บอกไซล่าร์ไปได้แล้ว ปล่อยให้ลุงเจิดกับวิศวะดูเชนตายไปทีละน้อย...ทีละน้อยไปต่อหน้าต่อตากันเอง
เชนบาดเจ็บสาหัสเลือดไหลไม่หยุด ลุงเจิดกับวิศวะจึงฉีกเสื้อผ้าตัวเองมาอุดแผลและห้ามเลือด ห้ามเลือดได้แล้วแต่เชนไม่มีทีท่าจะฟื้น ลุงเจิดบอกว่าจะฟื้นได้ต้องมียารักษา จึงตะโกนบอกสมุน ดร.อาทิตย์ที่เฝ้าอยู่ขอยากับผ้าพันแผล แต่มันเดินหนีไปอย่างเลือดเย็น ลุงเจิดกับวิศวะจึงเอาน้ำที่เหลือในขวดเล็กน้อยหยอดใส่ปากให้เชนกินไม่กี่ หยดก็หมด
ทั้งสองเฝ้าดูอยู่ จนเห็นนิ้วเชนกระดิก แล้วค่อยๆ ปรือตาขึ้น ลุงเจิดรีบถาม “เป็นไงบ้าง ไหวไหม”
“หมวด...หมวดปวัน...” เชนเพ้อเรียกหาปวัน
อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 13 วันที่ 29 ม.ค. 58
ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น