อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 2 วันที่ 4 ม.ค. 58
“ถ้ามีอะไรที่เจนช่วยได้บอกเลยนะคะ เจนยินดีที่จะช่วยคุณ ไม่ใช่เพราะเจนรู้สึกผิดนะคะ แต่เพราะคุณเป็นคนดี ดีเหมือนพระเอกหนัง”“รางวัลของการทำดีมันสวยงามจริงๆนะครับ” เชนยิ้มปลื้มหว่านเสน่ห์ สองคนดูเข้ากั๊นเข้ากัน ตังตังเองก็เชียร์ เลยกลายเป็นตฤณอยู่นอกวงคนเดียว ทนไม่ได้ถามเสียงดัง
ooooooo
เมื่อหาที่ซ่อมแว่นตาสามมิติไม่ได้ ตฤณจึงลงมือซ่อมเองเพื่อเชนจะได้ไปเร็วๆ แต่เอากาวติดอย่างไรกระจกแว่นก็ไม่ติดกัน ตังตังเดินเข้ามาเห็นทักว่า
“มันไม่ใช่การ์ตูนนะ ตัวการ์ตูนของน้าตฤณอาจจะ ทำอะไรสำเร็จ แต่ความจริง...” ตฤณมองขวับถามหมายความ ว่าไง ตังตังเอามือปิดปากบอกว่าเปล่า ตฤณยังพล่ามอย่างอารมณ์ค้างว่า “ตังตังจะบอกว่าน้าไม่เคยทำอะไรสำเร็จใช่ไหม ตังตังคิดแบบเจน ว่าน้ามัน...ห่วย...น้ามันล้มเหลว น้ามันไม่มีอนาคตร่วมกัน!!”
“หยุด...ยู้ดดดด ผู้ชายสมัยโลกมีสีสัน ทำไมมันขี้แยนักนะ เชนลองใช้วิธีนี้ดีกว่าอาจจะได้ผล” เชนหย่าศึกแล้วพยายามกดเครื่องส่งสัญญาณติดต่อกับลินดา แต่ติดต่อไม่ได้ เชนบ่นอย่างท้อใจว่าทำไมไม่ทำงานมันไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ตังตังโอ๋เชน บอกว่ากลับไปปกป้องโลกในหนังไม่ได้ อยู่ปกป้องโลกนี้แทนก็ได้ จะได้ปกป้องตังตังด้วย
เชนบอกว่าตังตังก็มีน้าตฤณปกป้องอยู่แล้วไง ตังตังลากเสียงยาวว่า “เหรออออ...” ทำให้ตฤณยิ่งเซ็งกดปิดทีวี
ทีวีกลายเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดของธนาคารในเหตุการณ์ปล้นธนาคาร โดยมีเชนอยู่ในภาพข่าวนั้นด้วย มีวงสีแดงๆรอบตัวเชนไว้ ผู้สื่อข่าวบรรยายประกอบว่า
“ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ยืนยันตรงกันว่าบุรุษปริศนาในเหตุการณ์โจรปล้นธนาคารวันนี้ ไม่ใช่ผู้ร้ายแต่เขามาช่วย”
เชนถามงงๆว่าเขาหมายถึงตนหรือ ตังตังเล่าว่าวันนี้มีข่าวสายลับเชนซ้ำแล้วซ้ำอีก ใครๆก็อยากเห็นคนที่มีตัวสีดำด้วยตาตัวเอง
“อย่างนี้นี่เอง นายตฤณถึงไม่อยากให้ใครเห็นเชน เพราะจะทำให้คนที่นี่แตกตื่น...จริงๆแล้วนายก็พอมีความเป็นคนดีอยู่บ้างนะ ขอบใจ...ขอบใจ” เชนพูดจริงใจ แต่ตฤณฮึดฮัดใส่ บอกว่าอย่ามาตบหัวแล้วลูบหลัง แล้วเดินเคืองๆไป
ooooooo
หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบได้รับมอบหมายให้ไปสืบคดีปล้นธนาคาร วันนี้จึงไปสอบถามพิภพที่เป็นผู้จัดการธนาคาร สอบถามอะไรเขาก็ไม่อาจบอกได้ ถามว่าเคยบอกรหัสเปิดเซฟให้ใครไหม เขายืนยันว่าไม่เคยบอกใคร
หมวดปวันเหลือบเห็นที่ปฏิทินมีทำเครื่องหมายก่อนวันเกิดเหตุสองวันว่า “FAITH SHOW” เธอถามพิภพว่า
“ก่อนเกิดเหตุสองวันคุณไปร่วมในรายการด็อกเตอร์อาทิตย์มาหรือ”
“แล้วจะทำไม” พิภพถามเสียงขุ่นหมวดปวันออกจากธนาคารมาอย่างติดข้องใจว่าทำไมถึงมีชื่อ ดร.อาทิตย์มาเกี่ยวข้องในทุกเรื่องด้วย จ่าเจี๊ยบบอกว่าคนดังก็อย่างนี้แหละ บอกหมวดว่าอย่าสงสัยบุคคลที่ไม่ควรสงสัยเลย เดี๋ยวจะลำบาก หน้าที่เราคือสืบหาตัววีรบุรุษสีขาวๆ ดำๆ ซีดๆคนนั้นมาสอบปากคำให้ได้ เพราะอาจเกี่ยวข้องกับการปล้นธนาคาร
“หรือไม่ก็อาจเกี่ยวข้องกับด็อกเตอร์อาทิตย์อีกคนก็ได้” หมวดสงสัย จ่าเจี๊ยบติงว่าอย่าไปสงสัยเลย คนดีขนาดนั้นไม่มีทางจะมาปล้นแบงก์แน่ๆ
ooooooo
เพื่อให้เชนอยู่ได้อย่างกลมกลืนกับมนุษย์ในยุคโลกสีสัน ตฤณกับตังตังจึงไปค้นเอาเสื้อผ้าของคุณปู่มาให้เชนใส่ แม้เสื้อผ้าจะเปลี่ยนทันยุคสมัยแต่ผิวสียังเป็นขาวดำสะดุดตาอยู่
ส่วนเจนจิราก็ถูกประมุขใช้พนักงานในสมายล์ทีวีมาบีบเจนจิราให้นำมนุษย์ขาวดำ มาออกอากาศให้ได้มิฉะนั้นทุกคนจะต้องตกงาน เมื่อเธอไปเจรจากับประมุข เขายืนยันว่าถ้าภายในหนึ่งสัปดาห์เธอเอามนุษย์ขาวดำมาออกอากาศไม่ได้ อีกหลายคนต้องลำบากเพราะเธอแน่ๆ เจนจิราอัดอั้นมาก ถามตัวเองว่า “แล้วฉันจะทำยังไงดี!!”
เจนจิราออกจากห้องประมุขเดินมาระหว่างทาง ก็เจอหมวดปวันมาดักขอคุยด้วยเพราะดูในกล้องวงจรปิดเห็นเธออยู่ในเหตุการณ์ โจรปล้นธนาคารด้วย เจนจิรา
บอกว่าตนไม่ได้อยู่ที่นั่น คงเป็นคนหน้าเหมือนมากกว่า หมวดปวันทำเป็นเชื่อแต่ที่แท้แอบติดตามการเคลื่อนไหวของเจนจิรา หมายสาวไปให้ถึงมนุษย์ขาวดำคนนั้น
ตฤณตัดสินใจว่าเพื่อความปลอดภัยต้องเปลี่ยนสีผิวของเชน วันนี้จึงพาตังตังกับเชนไปหาวิศวะเพื่อนสนิทที่เปิดร้านเหมือนร้านรับซ่อม เครื่องไฟฟ้าทั่วไป แต่ภายในร้านเต็มไปด้วยสิ่งประดิษฐ์แปลกๆมากมาย
พอเข้าไปในร้านเจอหุ่นยนต์ที่กำลังสอนการทำแกงเขียวหวานอยู่ ทักทายผู้มาเยือนทั้งสามชวนมาทำแกงเขียวหวานกันไหม ตังตังตื่นเต้นที่หุ่นยนต์พูดได้ หุ่นยนต์ก็แปลกใจที่คนพูดได้
ทันใดนั้น ตู้เย็นมีเสียงกุกกักๆ ครู่หนึ่งตู้เย็นเปิดออก วิศวะเดินออกจากตู้เย็น ตามตัวมีไอเย็นลอยออกมา พอเห็นตฤณก็ทัก “ไอ้ก้นย้อย!!” ตฤณอายบอกวิศวะอย่าเรียกตนอย่างนี้ต่อหน้าหลานได้ไหม ตังตังได้ยินวิศวะเรียกตฤณไอ้ก้นย้อยก็หัวเราะขำ
แต่พอวิศวะเห็นเชนก็แปลกใจถามว่า“ทำไม...หมอนี่ถึงเป็นสีอย่างนี้?”
เมื่อฟังตฤณบอกว่าต้องการให้วิศวะช่วยเปลี่ยนสีผิวให้เชน วิศวะบอกว่าทำได้ ตนมีครีมอยู่ตัวหนึ่ง ตฤณถามว่าแค่ทาก็เสร็จใช่ไหม
“แต่ถ้าจะให้เร็ว ต้องทาแล้วอบด้วยความร้อน” วิศวะบอก ตังตังเตือนตฤณว่ายังมีเรื่องแว่นสามมิติด้วยพลางยื่นแว่นให้ ตฤณส่งแว่นให้วิศวะดูถามว่าช่วยซ่อมให้ได้ไหม
“เชื่อมือไอ้วิศวะคนนี้เถอะ รับรองสายลับเชนได้กลับเข้าไปช่วยลินดาแน่ๆ ฮ่าๆๆ” วิศวะหัวเราะร่า
“ดี งั้นตอนนี้เชนไปจัดการตัวนายก่อน” ตังตังบอก ขณะพาเชนไปคลินิกเพื่อเปลี่ยนสีผิวนั้น ตฤณได้รับโทรศัพท์จาก บก.ว่ามีจ๊อบวาดการ์ตูน นัดไปพบกันตอนบ่ายสี่ ตังตังบอกว่ายังมีเวลาเยอะเพราะนี่เพิ่งจะเที่ยงเอง
พอตฤณเห็นคลินิกหรูที่จะให้เชนอบเปลี่ยนสีผิวก็ตกใจบอกว่าตนไม่มีเงินจ่าย ตังตังบอกว่ารู้แล้ว ตนเลยนัดเจนจิรามาด้วยเพราะเจ้าของคลินิกเป็นเพื่อนของเธอ ตฤณถามว่าใคร พลันก็ชะงักอึ้งเมื่อเห็นป้าย “บารมีคลินิก”
หมวดปวันตามมาถึงคลินิกก็ได้รับสายจากจ่าเจี๊ยบที่กำลังไปสืบและติดตาม พฤติกรรมของ ดร.อาทิตย์ที่กำลังจัดโชว์อยู่ที่เดอะซันฮอลล์ บอกว่าตนและทีมงานจะถ่ายภาพให้ละเอียดเลย แต่พอวางสายก็พึมพำ
“ดร.อาทิตย์นี่นะจะเกี่ยวข้องกับการปล้นธนาคาร หมวดปวันน่าจะคิดไปเองแน่ๆ”
ooooooo
พอบารมีเจอเจนจิราก็หวานกับเธอจนตฤณเกือบทนไม่ได้ ถามบารมีว่าทำให้เชนคงใช้เวลาไม่เกินชั่วโมงใช่ไหมเพราะตนมีธุระตอนสี่โมง บารมีบอกว่าไม่เกิน
ครู่เดียวพนักงานทั่วทั้งคลินิกก็ตื่นเต้นกันวุ่นวาย บารมีชี้แจงว่าเดี๋ยว ปาร์ค จุนจี ซุปตาร์เกาหลีจะมาทำหน้าที่นี่ ที่จริงจะปิดคลินิกด้วยซ้ำแต่เห็นเป็นเจนจึงเปิดทำให้ หมวดปวันอาศัยช่วงชุลมุนกันนี้แอบเข้าไปในคลินิกเพื่อติดตามเชน
เชนถูกสั่งให้แก้ผ้าก็โวยวายไม่ยอมแก้ ตฤณปลอบแกมขู่ว่าถ้าไม่แก้ก็เปลี่ยนสีผิวไม่ได้ เชนก็ต้องเป็นที่สนใจของผู้คนและตำรวจก็จะมาตามหาเขา เชนจึงยอมแก้ผ้า พอตฤณเห็นเชนล่อนจ้อนก็ผงะจะวิ่งหนี เชนที่ยืนเปลือยกางแขนบอกตฤณจะทาครีมอะไรก็เชิญ ตฤณพูดสยองว่า “ฉันไม่ทาให้นายหรอกเว้ย!!”
เชนทาครีมเสร็จก็ถูกพาไปห้องซันเบดให้นอนเตียงรูปร่างเหมือนแคปซูล เชนอึดอัดทุบฝาตู้โครมๆบอกว่าหายใจไม่ออก ตฤณปรับอุณหภูมิบอกเชนว่าอย่าทุบเดี๋ยวถึงเวลาตนจะเปิดตู้ให้เอง บังเอิญมือแตะถูกตู้ก็สะดุ้งเพราะร้อนมาก
ในคลินิกกำลังตื่นเต้นกันวุ่นวายเพราะซุปตาร์เกาหลีมาถึงแล้ว บารมีรีบไปต้อนรับทั้งเจนจิรา ตังตัง กับตฤณถูกต้อนเข้าไปอยู่ในห้องซันเบด พลันเชนก็เคาะฝาตู้ปังๆๆ ตฤณหงุดหงิดเลยเปิดฝาตู้ ตฤณมองอึ้งที่เชนเปลี่ยนสีผิวได้ซีกหนึ่งเพราะเชนทนร้อนไม่ไหวเลยนอนตะแคง พอเชนเห็นเจนจิราอยู่ด้วยก็อายจะลุกหนี ตฤณกดเชนลงนอนตามเดิมปิดฝาตู้สั่งเสียงเข้ม
“นอนตะแคงอีกฝั่งด้วยนะ จะได้เกรียมเท่ากันทั้งตัว!”
พวกที่อยู่ในห้องซันเบดไม่รู้ว่าขณะนี้หมวดปวันได้แอบเข้ามาในคลินิกแล้ว ตฤณกับตังตังวิ่งออกไปดูผู้คนที่เห่อซุปเปอร์สตาร์กัน หมวดปวันจึงเข้าไปในห้องซันเบดเพราะได้ยินเสียงเคาะปึงปังๆ ถามว่าใครอยู่ในนั้น เชนได้ยินเสียงผู้หญิงก็กลัวมาเห็นตนเปลือยบอกว่าให้ไปตามผู้ชายมาเปิด หมวดปวันเชื่อพลังและฝีมือตัวเองว่าทำได้ พอเธอเปิดฝาผลัวะก็ผงะช็อก แต่เชนไวกว่าพลิกนอนคว่ำพอดี เจนจิราเลยเห็นแต่ข้างหลัง!
หมวดปวันตกใจเอามือปิดตาถอยออกมาบอกให้หาอะไรคลุมตัวเสีย พอเดินไปดูอีกที เชนหายไปแล้ว! เป็นจังหวะที่ตังตังบอกตฤณว่าพวกนั้นไร้สาระชวนกลับไปดูเชนดีกว่า หมวดปวันรีบหลบ ก็พอดีได้รับโทรศัพท์จากจ่าเจี๊ยบ
“ว่าไงจ่าเจี๊ยบ...จริงเหรอ... โอเคๆ” หมวดปวันต้องตัดใจจากทางนี้วิ่งออกไป
ooooooo
เหตุการณ์ที่ทำให้หมวดปวันรีบไปคือ จ่าเจี๊ยบที่เกาะติดอยู่ที่เดอะซันถ่ายรูปพฤติกรรมของ ดร.อาทิตย์ เห็นพวกลูกน้องคุมชายคนหนึ่งมีผ้าคลุมปิดหน้าปิดตามามอบให้ ดร.อาทิตย์ จ่าเจี๊ยบจึงรีบรายงานหมวดปวัน
คนที่ถูกจับมาคือลุงเจิดนั่นเอง ดร.อาทิตย์คาดคั้นจะเอาแว่นสามมิติ ตวาดว่าตนอุตส่าห์ให้เวลาอาทิตย์หนึ่งเพื่อแก้ตัวแต่ลุงเจิดกลับหนีไป ลุงเจิดบอกว่าตนไม่ได้หนีแต่พอดีเมียเรียกกลับบ้าน อินทุเหวี่ยงผ้าพันคอลุงเจิดแน่นลุงเจิดรีบบอกว่า
“คือ...เศษกระจกทวิภพ มันมีเหลือแค่นั้น แล้วผมก็เอาไปหลอมทำเป็นกระจกแว่นสามมิตินั้นแล้ว มันเลยมีแค่อันนั้นอันเดียว ชิ้นเดียวไม่สามารถก๊อบปี้ได้” ลุงเจิดยืนยันว่าแว่นหายไปอย่างไรตนก็ไม่รู้ ดร.อาทิตย์เค้นเอาอะไรไม่ได้ก็ดีดนิ้วเปาะเดียว ลุงเจิดก็หมดสติไป
พอดีลูกน้อง ดร.อาทิตย์ได้ภาพวงจรปิดในร้านเนรมิตมา เปิดดูเห็นตังตังเอาแว่นใส่แล้วเลื่อนขึ้นไปคาดบนหัวพอดี ดร.อาทิตย์มาเอาแว่นมีเรื่องกับลุงเจิด ตฤณตกใจรีบพาตังตังหนีออกจากร้านไป ดร.อาทิตย์แสยะยิ้มสั่งลูกน้อง
“ไปตามตัวนังเด็กคนนี้มาให้ได้!!”
หมวดปวันไปเจอจ่าเจี๊ยบที่เดอะซันขอดูคลิปที่ถ่ายไว้ จ่าเจี๊ยบบอกว่าคนที่ถูกพาตัวมาถูกคลุมหัวด้วยเชื่อว่าคนนั้นไม่ได้มาอย่าง สมัครใจแน่ๆ
“เขาอยู่ไหน??” หมวดปวันถามเครียด จ่าเจี๊ยบพาหมวดไปที่ห้องหนึ่ง ถูกลูกน้อง ดร.อาทิตย์ออกมาขวาง หมวดเจี๊ยบจึงแสดงตัวเป็นตำรวจ พริบตานั้นชายที่ถูกผ้าคลุมหัววิ่งพรวดออกมาแล้วชนกำแพงปัง! พอหมวดปวันเข้าไปเปิดผ้าคลุมหัวออก กลายเป็นอินทุ ทั้งหมวดปวันและจ่าเจี๊ยบต่างอึ้งสนิท!
อินทุหัวเราะเยาะถามว่าพวกคุณต้องการอะไร นารีเดินมาสมทบถามว่า คิดว่าเราจับตัวใครมาหรือ หมวดปวันบอกว่าเห็นพวกเขาพาคนคลุมหัวมา ในฐานะตำรวจตนก็ต้องมาดูแล
“หึ...คุณคงจะไม่ค่อยได้ดูโชว์ของเรา ถึงไม่รู้ว่าพวกเราทำอะไรกันอยู่ ถ้าอยากรู้ว่าเราคลุมหน้าทำไมก็ไปดูหน้าเวทีนะคะ อย่ามาทำอะไรลับหลังกัน เพราะถ้าด็อกเตอร์อาทิตย์ทราบคงจะไม่ปลื้มผู้หมวดกับลูกน้องมาก”
หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบจึงเดินแยกไป นารีกับอินทุมองตามอย่างไม่ไว้ใจ
พอออกมาแล้วหมวดปวันถามจ่าเจี๊ยบว่าแน่ใจนะว่าเห็นจริงๆ จ่ายืนยันแต่เชื่อว่าพวกนั้นต้องเล่นกลสลับตัวหลอกเราแน่ๆ หมวดเชื่อว่า ดร.อาทิตย์กับชายตัวขาวดำอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เราต้องรู้ให้ได้ จ่าถามว่าหมวดไปตามชายตัวขาวดำมาไม่ใช่หรือ
“ตามเจอแล้ว แต่ยังไม่เห็นหน้า” จ่าได้ทีสรุปว่าพลาดเหมือนกัน “ไม่เหมือน เพราะอย่างน้อยฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน” พลางยื่นรูปตฤณที่ถ่ายไว้ให้ดู “แฟนเก่านักข่าวที่ชื่อเจนจิรา เขาให้การช่วยเหลือชายคนนั้นอยู่ ฉันจะตามจากเขานี่แหละ”
ooooooo
ตฤณไปถึงสำนักพิมพ์ช้าไปชั่วโมงเศษ เขาบอก บก.ว่ามีเหตุฉุกเฉินจริงๆ บก.บอกว่าที่หางานจ๊อบวาดการ์ตูนลงนิตยสารหัวนอกให้ทำเพิ่มเพราะเห็นว่ามี ภาระต้องเลี้ยงหลาน
ตฤณขอโอกาสอีกครั้งสัญญาว่าต่อไปจะไม่มาสายอีก บก.บอกว่าตนโยนงานให้คนอื่นไปแล้ว และต่อไปก็จะไม่หาจ๊อบอะไรให้อีก ตฤณใจหายแต่พยายามทำเป็นหยอกว่า บก.แกล้งขู่ตนเล่นใช่ไหม ผลคือถูก บก.ไล่ออกจากห้อง ตฤณเดินคอตกออกไป แต่พอกลับถึงบ้านก็ไปลงกับเชน บอกว่าจะส่งเขากลับไปให้เร็วที่สุด บ่นอย่างหัวเสียว่า
“ชีวิตฉันวุ่นวายก็เพราะนายคนเดียว ฉันต้องเสียงานไปก็เพราะนาย รู้ตัวรึเปล่า!!”
ตังตังสงสารเชนบอกน้าให้คิดถึงใจคนอื่นบ้าง ก็ถูกตฤณหาว่าสั่งสอนตน เลยโต้เถียงกันประสาน้าหลาน จนเชนบอกให้พอ ตนจะเป็นฝ่ายไปเอง ตฤณไล่จะไปไหนก็ไปเลยเพราะตอนนี้ตัวก็มีสีสันปกติแล้ว
เจนจิราบอกเชนให้ไปกับตน ให้ตังตังพาไปตามหาเจ้าของร้านของแปลกอะไรนั่น เผื่อเขาจะมีของพิสดารเยอะพอ ตนจะได้ทำข่าว ได้ดังไปทั้งโลกแน่ๆ ถูกตฤณประชดว่าเธอก็ต้องการแค่นี้เอง ความดัง ความรวย ความสำเร็จ ถูกเจนจิราสวนทันควันว่า “ก็ยังดีกว่าความแป้ก ความดักดาน ความล้มเหลว”
กลายเป็นการโต้เถียงกันด้วยอารมณ์ จนสุดท้ายตฤณรู้สึกตัวเองหัวเดียวกระเทียมลีบ เลยหุนหันออกจากบ้านไป
ooooooo
หมวดปวันปลอมตัวเป็นปลายฟ้า มาขอเช่าบ้านทิวากับราตรีอยู่ในละแวกเดียวกับตฤณ ปรากฏว่าถูกทิวากับราตรีซักไซ้ไล่เลียงทุกซอกทุกมุมของชีวิตและมีเงื่อนไข จ่ายค่าเช่าล่วงหน้าหนึ่งเดือนมัดจำสองเดือน
ปลายฟ้าเอาบัตรประชาชนปลอมให้ดู บอกเล่าถึงความร่ำรวยของพ่อกับแม่ว่าพ่อเปิดร้านทอง แม่เปิดร้านเพชรที่เชียงใหม่ คุยความร่ำรวยและฐานะมั่นคงจนทิวากับราตรีตกลง ให้เช่าบ้านที่อยู่ตรงข้ามกับบ้านตฤณ
ตฤณโทรศัพท์เพื่อขายการ์ตูนของตน พูดกัน ไม่ทันไรก็ถูกปลายสายวางหู แม้จะผิดหวังแต่ตฤณก็มุที่จะเอาไปเสนอขายสำนักพิมพ์อื่น ขณะตฤณนั่งเซ็งอยู่นั้น เชนกับตังตังมาดูการ์ตูนซุปเปอร์ฮีโร่ของเขาที่จอคอมพิวเตอร์ เชนชมว่าการ์ตูนสวยดี เรื่องราวน่าจะสนุกมาก ตฤณที่หงุดหงิดอยู่แล้วถามเสียงขุ่นว่า “ใครถามความเห็นนายไม่ทราบ”
ตังตังให้กำลังใจน้าว่าอย่าท้อ ต้องมีสำนักพิมพ์มาซื้อการ์ตูนเรื่องนี้ไปตีพิมพ์แน่ เชนก็ให้กำลังใจว่า
“เราต้องมีศรัทธาและเชื่อมั่นในตัวเอง”
ตฤณตัดสินใจโทร.หาวิศวะให้ช่วยซ่อมแว่นสามมิติให้เสร็จเร็วที่สุด ตนจะได้ส่งเชนกลับไปเสียที
ทิวากับราตรีมาเห็นเชนอยู่ที่บ้านตฤณก็โวยวายว่าเอาคนนอกมาอยู่ด้วยได้ยังไง จนตฤณต้องชี้แจงว่าเชนเป็นรุ่นพี่ตนที่มหาวิทยาลัยเป็นคนบ้าหนังสายลับ ที่เห็นแต่งตัวแปลกๆ ก็เพราะเพิ่งกลับจากไปทำวิจัยซากอารยธรรมโบราณแถบลุ่มแม่น้ำสินธุ ฮวงโห แยงซีเกียงมา
เชนผสมโรงว่าใช่ ตฤณจึงพูดให้ทิวากับราตรีสบายใจว่าเชนจะมาอยู่แค่สามสี่วันเท่านั้น ตฤณพูดจนทั้งสองใจอ่อนยอมให้อยู่ พอทั้งสองจะกลับ เชนก็อาสาไปส่ง ปากหวานหว่านเสน่ห์เสียจนสองสาวทึนทึกเคลิ้มเขินหัวเราะกันคิกคัก
ooooooo
ปลายฟ้ามาอยู่บ้านเช่าก็ลงมือทำงานทันที ใช้กล้องส่องทางไกลส่องไปห้องรับแขกบ้านตฤณก็ไม่เห็นอะไร เลยออกไปส่องที่หน้ารั้วบ้านตัวเอง
คืนนี้เชนนอนไม่หลับ ตังตังจึงเอาของสะสมทุกอย่างมาให้ดูรวมทั้งหนังเก่าๆด้วย แต่ทั้งหมดนั้นไม่มีรูปเชนเลย ตฤณออกมาเห็นถามว่าทำอะไรกัน
“เชนเขานอนไม่หลับเป็นห่วงลินดา ตังตังเลยเอาของสะสมทุกอย่างมาให้เชนดู เผื่อจะหายคิดถึงบ้างแต่มันยิ่งแย่กว่าเดิม เพราะมันกลายเป็นเรื่องมิสเตอร์โอเคครองโลกหมดเลย”
เชนนั่งหาวหวอดๆ ตังตังถามว่าตั้งแต่โผล่มาอยู่ที่นี่ไม่เคยนอนเลยหรือ เชนบอกว่าตนไม่เคยหลับไม่เคยง่วง ตนห่วงลินดา ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง ตฤณเสนอว่าอยากรู้ก็เปิดหนังดูสิ ตังตังนึกได้หยิบดีวีดีมาเปิดให้ดู เป็นหนังเรื่องสายลับเจ้าเสน่ห์ตอน “มิสเตอร์โอเคปะทะอันธพาลครองเมือง”
เป็นหนังที่แสดงถึงความผยองครองโลกของมิสเตอร์โอเค เขาปราบพวกนักเลงรุ่นใหม่กระดูกอ่อนที่มาเที่ยวและระรานคนในสถานบันเทิงจน หนีไปหมดแล้ว ยังลามปามถึงนักเที่ยวทั่วไปด้วย ลินดาทนดูไม่ได้ร้องห้าม
“อย่า...อย่าทำร้ายคนบริสุทธิ์...หยุด!!”
มิสเตอร์โอเคยอมหยุดและสั่งให้นักดนตรีเล่นเพลงต่อ แล้วบังคับให้ทุกคนสนุกสนานกัน ใครไม่สนุกก็ถูกข่มขู่จนทุกคนต้องทำท่าสนุกแต่หน้าตาเป็นทุกข์เป็นกังวลหวาด กลัว
ครู่หนึ่งลูกน้องพาลินดามาให้เต้นกับมิสเตอร์โอเคที่เต้นเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียว
“อธรรมไม่มีวันชนะธรรมะ ตราบใดฟากฟ้ายังมีแสงทองแห่งอุทัย พลังเกรียงไกรแห่งธรรม ย่อมชนะอธรรมสิ!!” ลินดาประกาศคำขวัญ มิสเตอร์โอเคถามเธอว่า อยากเจอธรรมะหรือโอเคจัดให้ แล้วประคองหน้าลินดาขึ้นจูบ
เห็นฉากนี้ เชนโวยวายอย่างเจ็บแค้นว่าทำกับลินดาแบบนี้ได้ไง ประกาศว่าวันไหนเชนกลับไปวันนั้นมิสเตอร์โอเคจะต้องชดใช้ทุกสิ่ง ทุกอย่างอย่างสาสม!
ตฤณเปรยๆว่าท่าทางเชนจะรักลินดามาก เชนปฏิเสธพัลวันว่าไม่ได้รัก แต่ลินดาเป็นคู่หูที่รู้ใจกันต่างหาก ถูกตังตังขัดขึ้นว่าแต่ตนดูออกและรู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้วเล่าเหตุการณ์ตอน ที่เชนถูกยิงแล้วลินดาเอาตัวรับกระสุนแทน เชนฟังอย่างตั้งใจ พอรู้ว่าลินดาปกป้องเพราะรักตนก็ถามตัวเองงงๆว่า
“ลินดารักเชนได้ยังไง ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเชนไม่เคยรู้ เรานี่มันช่างโง่จริงๆ” เชนชกกำแพงแล้วยืนท่าเท่ค้าง
ตฤณได้ทีเลยบอกว่าตนจะภาวนาให้วิศวะซ่อมแว่นสามมิติให้สำเร็จเร็วๆ เพื่อเชนจะได้รีบกลับไปหาลินดา ถามว่าเชนยังจะยืนท่านี้อีกนานไหม เชนบอกว่าไม่ได้อยากยืนแต่มันเจ็บ บ่นว่า ในหนังไม่เห็นจะเจ็บอย่างนี้เลย
“เห็นไหม ตังตัง น้าบอกแล้วว่าในหนังกับความจริงมันไม่เหมือนกัน เห็นยัง...เห็นยัง!!”
ooooooo
อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 2 วันที่ 4 ม.ค. 58
ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครสายลับสามมิติ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 4 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น