วันอังคารที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2558

สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

เวลา เดียวกันนี้ เจนจิรากลับมาที่บ้านตฤณเพื่อเอาของของตัวเองที่ยังเอาไปไม่หมด ตฤณยื้อของไว้ไม่ให้เอาไป ตัดพ้อเจนจิราว่าเอาหัวใจตนโยนทิ้งให้หมากินแล้วยังจะมาเอาความทรงจำดีๆของ ตนไปอีก ลินดาจึงไม่เอาไปแต่นัดพรุ่งนี้ไปปิดบัญชีธนาคารที่ใช้ร่วมกันเตรียมเก็บไว้ สร้างเรือนหอ ตอนบ่ายสองห้ามสาย

ตังตังรู้ว่าน้าเศร้าเสียใจ แต่เราต้องไปร้านเนรมิตก่อนเพราะเราต้องรีบพาสายลับเชนกลับไป แม้ตฤณจะยอมไปแต่ใจไม่อยู่กับตัวเพราะเสียใจที่ถูกเจนจิราตัดบัวไม่เหลือใย



ทั้งสามไปที่ร้านเนรมิต ปรากฏว่าร้านแขวนป้าย “ปิด” แต่ก็ยังหวังว่าลุงเจิดจะอยู่ ช่วยกันตะโกนเรียกก็ไม่มีเสียงตอบ แอบมองเข้าไปในร้านเห็นข้าวของเกลื่อนกระจายก็เดากันไปต่างๆนานาว่า ร้านถูกปล้นหรือมีการลักพาตัว หรือฆาตกรรม!

เชนทุบกระจกตรงประตูล้วงมือเข้าไปเปิดประตู เดินเข้าไปสำรวจภายใน ตฤณร้อนใจเพราะมีนัดกับเจนจิรา บอกว่ามันอาจไม่มีอะไรก็ได้ชวนกลับกันไปก่อนแล้วค่อยเอาแว่นมาซ่อมภายหลัง เชนไม่กลับบอกว่าตนต้องไปช่วยลินดา ตฤณร้อนใจถามประชดว่า

“คุณเชนจะไปหาลินดาที่ไหนกันคร้าบ...”

“เราหล่นลงมาจากสะพานพุทธจริงไหมตังตัง เชนก็จะไปตามหาร่องรอยครั้งสุดท้ายของเราที่สะพานพุทธ”

“หา! สะพานพุทธ” ทั้งตฤณและตังตังร้องพร้อมกันแบบ...เชื่อเขาเลย แต่ไม่มีโอกาสทักท้วงเพราะเชนวิ่งอ้าวไปแล้ว ตังตังกับตฤณวิ่งตามจนหอบแฮ่ก พอมาถึงสะพานพุทธ เชนไปยืนเกาะราวสะพาน รำพึง...

“ตอนนี้เชนกับลินดาอยู่กันคนละมิติ แต่เราอาจจะใช้จุดนี้เป็นจุดเชื่อมต่อกันก็ได้ หนูตังตังลองเอาแว่นมาลองอีกทีซิ”

ตฤณบอกว่าจากประสบการณ์ที่ได้อ่านโดราเอม่อนมามาก สะพานนี้ไม่ช่วยอะไรได้ มีแต่ต้องหาทางกลับไปด้วยแว่นสามมิติเท่านั้น และต้องผ่านทีวีบ้านเราด้วย แต่ว่าเราต้องซ่อมแว่นตาให้กลับมาเหมือนเดิมก่อน ขอร้องเชนว่าเชื่อตนเถอะ

ขณะนั้นเอง เสียงเตือนไลน์ในมือถือตฤณดังขึ้น เชนตกใจชักปืนทันทีคิดว่าพวกเหล่าร้ายบุก พอตฤณบอกว่าเสียงมือถือของตน เชนมองก้อนประหลาดนั้นพึมพำงงๆ “มือถือ”

ตฤณกดดูเห็นข้อความ “นัดเจนจิราที่แบงก์” ตฤณตาเหลือกโวยวาย...

“เฮ้ย! โธ่เอ๊ย...ฉันผิดนัดเจนอีกจนได้!!”

ooooooo

ที่ธนาคารธนทรัพย์ เจนจิราไปรอตฤณอยู่ มีการปล้นที่นั่น ทุกคนในธนาคารถูกจับเป็นตัวประกัน

พวกตฤณนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาถึง ตฤณให้เงินเชนกับตังตังไปหาน้ำกินรอข้างนอก ตัวเองรีบไปหาเจนจิราในธนาคาร จึงรู้ว่าธนาคารกำลังถูกปล้นและโจรเอาปืนมาจ่อ ตฤณก็พึมพำ “ดีจัง...วันนี้คงไม่ได้ปิดบัญชีแล้ว”

ตังตังพาเชนไปกินน้ำผลไม้ปั่นแถวนั้น เชนเห็นรถตำรวจมาก็สงสัยว่าตำรวจมาทำอะไร พอตามไปดูจึงรู้ว่ามีโจรปล้นธนาคาร เชนพึมพำ...

“โจรปล้นธนาคาร อา...สมัยนี้ก็มีพวกอาชญากรเหมือนกัน ถึงเวลาของเชนอีกจนได้”

หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบมาถึง ขณะหมวดปวันจัดกำลัง จ่าเจี๊ยบชี้ให้ดูเชนที่กำลังวิ่งเข้าประตูธนาคารต่างงงว่าใคร? พวกโจรเองก็งง เชนทำให้มันหายงงด้วยการชักปืนออกมายิง ปืนในมือมันกระเด็น ประกาศก้อง

“คุณธรรมปกป้อง คุ้มครองผู้บริสุทธิ์ หยุดเหล่าร้าย สายลับเชน!!”

พวกโจรรายงาน ดร.อาทิตย์ที่นั่งบัญชาการอยู่ที่สำนักเดอะซันว่าผิดแผนแล้ว ดร.อาทิตย์สั่งดำเนินตามแผนสองทันที

ขณะหมวดปวันกำลังจะสั่งบุกนั่นเอง ผู้การธงทิวก็มาถึง เห็นไทยมุงมากมายก็บ่น “ไทยมุงมาเร็วกว่าตำรวจอีก” ได้ยินเสียงปืนยิงกันในธนาคารถามว่าใครยิงกับใคร หมวดปวันรายงานว่ามีชายไม่ทราบสังกัดบุกเข้าไปในธนาคาร เลยถูกผู้การตำหนิว่าควบคุมสถานการณ์ยังไงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ หมวดปวันร้อนใจเสนอให้ทำอะไรสักอย่างก่อนที่ตัวประกันจะได้รับอันตราย ผู้การธงทิวสั่งให้อยู่เฉยๆ รอฮีโร่ของตนมาก่อน

ฮีโร่ของผู้การคือ ดร.อาทิตย์นั่นเอง พอ ดร.อาทิตย์มาถึง ผู้การรีบออกไปต้อนรับบอกว่าเรากำลังรอคุณอยู่เลย

“ไม่ต้องห่วงครับ ทุกอย่างต้องคลี่คลายไปในทางที่ดี ขอให้มีศรัทธาในตัวผมเท่านั้น”

เชนกับตังตังเข้าไปในธนาคารถูกโจรจับเป็นตัวประกันไปด้วย ดร.อาทิตย์เข้าไปเจรจากับโจรยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้โจรปล่อยตัวประกัน โจรขอเครื่องบินเจ็ตจะหนีไปต่างประเทศ ดร.อาทิตย์ยอมให้เครื่องบินส่วนตัวของตนแทน

ขณะที่ ดร.อาทิตย์กำลังเจรจากับโจรอยู่นั้น เชนตัดสินใจจู่โจมคนร้ายอีกครั้ง

ทันใดนั้น เสียงสัญญาณไฟไหม้ดังขึ้น พวกโจรบอกกันว่าไฟไหม้แต่ไม่เป็นไฟเห็นแต่สปริงเกอร์ปล่อยน้ำลงมา ระหว่างพวกมันกำลังงงกันนั้น เชนตะโกนให้ทุกคนกระโดด เชนโยนโคมไฟลงพื้นที่เจิ่งนองด้วยน้ำ ไฟดับทันที เจ้าหน้าที่บอกว่า

“ระบบกันภัยของเราตัดไฟฟ้าอัตโนมัติทันทีที่มีสัญญาณเตือนภัย”

หมวดปวันชักปืนวิ่งเข้าไปในธนาคารทันที เชนสั่งทุกคนให้หนี ตัวเองสู้กับโจร หมวดปวันบุกเข้ามายิงสู้กับโจร มันเลยหันมายิงกับหมวดปวันแทน

ตฤณและเจนจิราช่วยกันต่อสู้กับโจรตามสภาพของตน ตฤณวิ่งไปสับคัตเอาต์ทำให้โจรสองคนที่ยืนตรงน้ำเจิ่งถูกไฟช็อต วินาทีนั้นตฤณตะโกนบอก “หนีเร็วทุกคน!”

นารีกับอินทุสมุนของ ดร.อาทิตย์ที่กลับไปแล้วบุกเข้ามาเห็นหมวดปวันกำลังจับโจรที่เหลือ นารีจะปามีดใส่หมวดปวัน แต่เห็นตำรวจกรูกันเข้ามาเป็นกองทัพ อินทุจึงเรียกนารีให้วิ่งตามพวกเชนไป หมวดปวันหันมาอีกที เชนก็หายไปแล้ว

ooooooo

หมวดปวันถามจ่าเจี๊ยบว่าเห็นผู้ชายตัวขาวๆดำๆ ที่บุกเข้ามาช่วยไหม เขาหนีออกไปด้านหลังธนาคารแล้วหายไปพร้อมกับพรรคพวก ขณะจ่าเจี๊ยบกำลังงงนั่นเอง ผู้การธงทิวก็เดินหัวเสียเข้ามาตำหนิหมวดปวันว่าทำอย่างนี้เกิดใครบาดเจ็บ ขึ้นมาเธอรับผิดชอบไหวไหม ที่สำคัญคือ...

“ดร.อาทิตย์เขากำลังกล่อมไอ้พวกโจรได้อยู่แล้ว คุณทำทุกอย่างพังหมด...ผมจะทำรายงานความประพฤติของคุณ”

ขณะนั้นเอง พนักงานคนหนึ่งตะโกนบอกว่าตนถ่ายคลิปสุภาพบุรุษขาวดำได้ อีกคนก็บอกว่าตนถ่ายได้เหมือนกัน พอพนักงานเอารูปให้ดู ผู้การกับจ่าเจี๊ยบถึงกับร้อง “เฮ้ย!” หมวดปวันเห็นแล้วได้แต่ยิ้มทั้งขำทั้งสมเพช

ooooooo

ดร.อาทิตย์หัวเสียมากที่ถูกเชนขัดขวางการปล้นธนาคารของตน นารีบอกว่าคนนั้นรูปร่างหน้าตาเหมือนคนปกติเพียงแต่ตัวเป็นขาวดำ

ดร.อาทิตย์สั่งให้เช็กว่าสมุนสี่คนที่ปล้นธนาคารถูกตำรวจจับไปไว้ที่ไหน แล้วหันกลับมาคิดเรื่องเชนอีกครั้ง พึมพำ

“ตัวเป็นขาว-ดำงั้นเหรอ??”

ฝ่ายเชน ตฤณ เจนจิราและตังตังพากันกลับมาที่บ้านเช่าของตฤณ เชนเร่งเร้าจะกลับไปช่วยลินดา แต่เจนจิราจะถ่ายรูปเชนไปทำสกู๊ปพิเศษว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตฤณไม่เห็นด้วยที่ทำเหมือนเชนเป็นตัวประหลาด

ทั้งสองโต้เถียงกันจนเชนทนไม่ได้ ตวาด “หยุด!” ทั้งสองหยุดกึก เชนบอกว่าตนต้องการกลับไปช่วยลินดา บอกตังตังว่าต้องรีบหาทางซ่อมแว่นตา 3 DDDให้เร็วที่สุด

“เชนคิดดูแล้ว ถ้าเราตั้งเวลาตอนกลับไปให้กลับไปถึงก่อนเกิดเหตุการณ์ระเบิด เราจะกู้โลกได้จากมิสเตอร์โอเคแน่”

“ซ่อมแว่นตา 3 DDD เหรอ...” ตังตังพึมพำ ตฤณถามว่าแล้วใครจะซ่อมได้ นอกจากลุงเจ้าของร้านคนนั้น

“ใช่ครับ เราต้องตามหาเจ้าของร้านนั้นให้เจอ” เชนวิ่งออกไปทันที ตฤณตกใจตะโกนถาม

“เฮ้ย...จะไปไหน!!!” แล้ววิ่งตามไปห้ามเชน เจนจิราเสนอว่าถ้าเชนยอมไปสมายล์ทีวีกับตนและยอมให้ตนทำสกู๊ปเปิดเผยเรื่อง ราวของเขาตนก็สามารถช่วยหาลุงเจ้าของร้านเนรมิตได้ เชนตอบทันทีว่า

“ถ้าคุณช่วยเหลือเชนได้ เชนจะไปกับคุณ”

ตฤณพยายามห้าม แต่ทั้งเจนจิราและตังตังเร่งให้รีบไปเลย ตังตังดีใจที่จะได้มีเรื่องไปอวดเพื่อนๆว่าตนมีเพื่อนเป็นคนดัง

ooooooo

ระหว่างที่เจนจิราพาเชนไปที่สถานีนั้น ประมุขเจ้าของสมายล์ทีวีโทร.ตามให้รีบกลับ จะให้ไปสัมภาษณ์ ดร.อาทิตย์ด่วน แต่พอเจนจิราบอกว่าคนที่อยู่กับตนน่าสนใจกว่า ดร.อาทิตย์เป็นร้อยเท่า ผู้ชายตัวขาวดำที่อยู่ในข่าวปล้นธนาคารเวลานี้อยู่กับตนแล้ว ประมุขเห็นทางโกยเงิน สั่งพนักงานทุกคนเตรียมออกอากาศสด

ตฤณเป็นห่วงเชน โทรศัพท์เข้ามือถือเจนจิราขอพูดกับเชน ตฤณบอกเชนว่า “เชน...อย่าไปกับเจนจิรา ถ้านายเป็นที่รู้จักนายจะถูกเอาตัวไปทดลอง จะไม่มีวันได้อยู่สงบๆอีกเลย เข้าใจไหม!!”

แต่เชนตื่นเต้นกับโทรศัพท์มือถือ เจนจิราเอาใจว่าถ้าชอบวันหลังจะซื้อให้สักเครื่อง

เจนจิราพาเชนมาถึงสถานีสมายล์ทีวี บอกให้เชนอยู่ในรถก่อนแล้วตัวเองรีบลงไปหาประมุข

แต่พอฟังประมุขสาธยายแผนการโกยเงินจากการเปิดตัวเชน เจนจิราเหวอคิดไม่ถึงว่าประมุขจะเห็นแก่เงินถึงขนาดนี้ ตฤณไล่ตามมาทัน บอกเชนให้กลับบ้านกับตน เชนไม่ยอมกลับเพราะรับปากกับเจนจิราไว้แล้วไม่ยอมเสียคำพูด

“ฉันรักษาสัจจะยิ่งชีพ ให้มันรู้ไปว่าคนที่รักษาสัจจะยึดมั่นในคุณธรรมและศักดิ์ศรีจะไม่สามารถอยู่ บนประเทศนี้ได้” เชนยืนยันจะรอเจนจิราที่นี่

เจนจิราฟังแผนหาเงินจากเชนของประมุขแล้วติงว่า ตนเชิญเชนมาสัมภาษณ์ไม่ได้แจ้งว่าจะมีเรื่องราวอย่างนี้ นี่มันเท่ากับหลอกลวงแหล่งข่าวมันไม่ถูกต้อง

“หน้าที่ของเราคือนำเสนอข้อเท็จจริง เรื่องถูกผิดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเขาตัดสิน ไปๆๆ รีบไปเอาตัวมันมา”

พวกลูกน้องประมุขออกไปเอาตัวเชนตามคำสั่ง เจนจิราจะขวางแต่ก็ห้ามไม่ได้ เลยรีบเดินตามประมุขไป

ตฤณพยายามจะดึงตัวเชนพากลับ แต่เชนยืนกรานไม่กลับ เขาเลยบอกว่าตามใจ ถ้าเกิดอะไรขึ้นตนไม่เกี่ยวด้วย

ฝ่ายเจนจิราเดินตามประมุขพยายามท้วงติงว่า “หัวหน้าจะใช้แหล่งข่าวมาหาผลประโยชน์ให้สถานีอย่างนั้นไม่ได้” ถูกประมุขไล่ว่าถ้าเธอไม่สะดวกใจก็ไปพักตนจะจัดการเอง แล้วเดินตรงไปที่รถ

แต่พอไปถึงรถ ตฤณเดินมาขวางถามเจนจิราว่าจะให้ตนรออีกนานแค่ไหน เธอมองงงๆ ตฤณถามนำว่า

“คุณจะให้ผมมาสัมภาษณ์รายการคุณไม่ใช่หรือ”

ประมุขถามเจนจิราว่านี่มันยังไงกัน ตฤณอำว่าเพราะตนอยู่ในเหตุการณ์ปล้นธนาคารเจนจิราจึงเชิญมาให้สัมภาษณ์ ถามเจนจิราว่าใช่ไหม เธอผสมโรงว่าใช่ ประมุขเสียงเขียวถามเจนจิราว่าคนนี้ไม่ใช่มนุษย์ขาวดำคนนั้น

“เจนพยายามจะบอกหัวหน้าแล้วว่าคนที่เจนเชิญมาคือคนนี้ แต่หัวหน้าไม่ฟัง ทำอะไรไม่ปรึกษากันเลย” เจนจิราพลิกสถานการณ์มาเป็นต่อ แล้วเร่ง “อย่าเพิ่งด่าเลยค่ะ รีบไปแก้ข่าวก่อนดีกว่าค่ะ ป่านนี้ไม่รู้ปล่อยข่าวไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”

“ฉิบเป๋งแล้ว!!” ประมุขสบถ หันสั่งลูกน้อง “ไป...รีบไปห้ามอย่าให้ปล่อยข่าวหรือสปอตอะไรออกไปเด็ดขาด!”

ประมุขรีบกลับไปอย่างหัวเสีย เจนจิราหันมองตฤณถูกเขามองตอบด้วยสายตาตำหนิ แล้วรีบไปพาเชนกลับ ตฤณขอติดรถไปด้วย

ooooooo

หมวดปวันไปสอบสวนโจรที่ถูกจับได้ ผู้การเรียกให้ออกมา สั่งว่าคดีนี้ไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบของเธออีกต่อไป ถามว่าจะขัดคำสั่งไหม ถ้าขัดบอกเลยจะได้เด้งไปไม่ต้องเสียเวลา แล้วมอบหน้าที่ใหม่ให้

“หน้าที่ของพวกคุณคือไปตามหาไอ้คนแปลกๆ ขาวๆดำๆให้เจอ สืบมาให้ได้ว่ามันเป็นใคร มาทำอะไร ใครส่งมา ชัดไหม จะขัดคำสั่งไหม บอกก่อนเด้งก่อนไม่ต้องเสียเวลา”

หมวดปวันไม่ทันตอบ ดร.อาทิตย์ก็เข้ามา ผู้การปราดไปเอาใจ

“เชิญครับ ดร.อาทิตย์ ผู้ต้องหาพร้อมแล้วครับ เชิญเข้าไปเลยครับ”

หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบท้วงติงว่าหน้าที่สืบสวนผู้ต้องหามันควรเป็นหน้าที่ของตำรวจ ผู้การถามเสียงขุ่นว่า

“แล้วผมไม่ใช่ตำรวจเหรอ ผมจะทำคดีนี้เอง โดยมี ดร.อาทิตย์เป็นที่ปรึกษา”

“ขอบคุณท่านธงทิวมาก ที่เชื่อว่าคนทุกคน ไม่ว่าจะเลวหรือร้ายแค่ไหน ก็มีแสงสว่างในตัวเอง ผมจะใช้ศรัทธาสร้างพลังเปลี่ยนพวกเขาให้ร่วมมือเป็นประโยชน์กับเจ้าหน้าที่ ให้ได้” ดร.อาทิตย์ยิ้มแย้มยินดีมีเมตตาแล้วหันสบตาหมวดปวันงึมงำ “เหลวไหล” ทำเอาหมวดปวันผงะ “เก็บอาการหน่อยครับ เพราะหน้าคุณมันฟ้องสิ่งที่คุณคิดชัดเจนมาก” พูดแล้วเดินไป

หมวดปวันมอง ดร.อาทิตย์อย่างสนใจ เพราะมั่นใจว่า ดร.อาทิตย์อ่านตนได้

ooooooo

หมวดปวันเดินหัวเสียมากับจ่าเจี๊ยบตามทางเดินในสำนักงานตำรวจ ต่างคนต่างพูดเรื่องที่คิดติดพัน

“ผู้การทำงี้มันไม่เชื่อถือกัน ไม่ไว้ใจกัน ดูถูกพวกเรานะผู้หมวด”

“ดร.อาทิตย์เป็นของจริง”

“ผู้การจะเสียใจที่ไม่ให้ผู้หมวดทำเคสนี้”

หมวดปวันหยุดเดินพึมพำ “รู้ได้ยังไงว่าฉันคิดอะไรอยู่ อ่านใจคนได้งั้นเหรอ หรือมีเทคนิคอะไร” ในขณะที่จ่าเจี๊ยบก็บ่นไปตามประสาว่า “คอยดู ถ้า ดร.คาดคั้นไอ้โจรพวกนั้นไม่สำเร็จอย่ามาง้อให้หมวดกลับไปทำแล้วกัน จะเชิดใส่เลย เชอะ!”

แล้วทั้งสองก็ชะงักกลับมาอยู่ในอารมณ์เดียวกันเมื่อมีเสียงโครมครามดังจาก ห้องสอบสวน ต่างวิ่งไปทางนั้นโดยอัตโนมัติ พอผลักประตูเข้าไป เห็น ดร.อาทิตย์กำลังถูกโจรที่มีอาการเสียสติบีบคอล็อกแขนขาอัดเข้าไปติดกำแพง อย่างบ้าคลั่ง ดร.อาทิตย์ดิ้นสุดแรงพยายามร้องขอความช่วยเหลือทั้งที่เกือบขาดใจแล้ว

หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบช่วยกันดึงตัว ดร.อาทิตย์ออกแล้วพาออกมาข้างนอก หมวดปวันถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง?

“ไม่เป็นอะไรแล้วครับ...ขอบคุณครับหมวดปวัน” ดร.อาทิตย์มองหมวดอย่างซาบซึ้ง หมวดถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ มองเข้าไปในห้องเห็นโจรคนนั้นยังอยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง

ดร.อาทิตย์ลงมาขึ้นรถหรูที่นารีกับอินทุรออยู่ เขาคลำลำคอตัวเองคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ผ่านมา...

จำได้ว่า เวลานั้นตนบอกกับโจรคนนั้นว่าไม่ต้องอธิบาย ความผิดพลาดเป็นเรื่องธรรมดาสามัญตนเข้าใจ โจรพูดกลัวๆว่าถ้าไม่มีผู้ชายตัวขาวๆดำๆคนนั้นโผล่มาทุกอย่างก็ไม่พลาดหรอก เขาถามว่าพวกเขานั้นบอกอะไรกับตำรวจบ้าง มันบอกว่าไม่ได้พูดอะไรเลย สาบานได้

“ไม่พูดก็ดีแล้ว ขอบคุณที่พวกแกมีศรัทธานะ...ฉันจะหาทางช่วยพวกแกเอง” มันย้ำว่าจริงนะครับ ดร.อาทิตย์ยืนยันว่า “จริงสิ ไม่เชื่อลองมองตาฉันดู มีแต่ความเมตตาทั้งนั้น”

พอโจรคนนั้นมองดวงตา ดร.อาทิตย์ มันก็นิ่งตัวแข็งเหมือนโดนสะกดจิตแล้วก็อาละวาดบ้าคลั่งยื่นมือมาบีบคอเขา ทันที นึกถึงตอนนั้นแล้ว ดร.อาทิตย์แสยะยิ้มพึมพำแววตาเหี้ยมเลือดเย็นว่า “แค่นี้พวกมันก็ให้การอะไรไม่ได้แล้ว!”

ตำรวจเข้าไปคุมตัวโจรบ้าคลั่งคนนั้นออกไป จ่าเจี๊ยบมองตามอย่างสงสัย “อะไรเนี่ย อีตาด็อกเตอร์อาทิตย์คุยกับพวกมันไม่เกินห้านาที พวกมันก็คลุ้มคลั่งอย่างนี้เลยเหรอ?”

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” หมวดปวันมองงงๆ อย่างสงสัย ดร.อาทิตย์

ooooooo

ตังตังเฝ้าอยู่หน้าจอทีวีที่บ้าน รอดูข่าวเชนให้สัมภาษณ์ แต่จู่ๆเจนจิราก็พาเชนกลับมา ตังตังถามว่าทำไมมาเร็ว ตนรอดูข่าวอยู่ไม่เห็นมีหรือจะออกพรุ่งนี้

“ไม่มีข่าวอะไรทั้งนั้นตังตัง พี่ผิดเองที่...” เจนจิราบอก พลันตฤณก็โพล่งขัดขึ้นว่า

“พอๆๆ ตังตังทำไมยังไม่นอนอีก กี่โมงแล้ว ถึงจะปิดเทอมก็ไม่ใช่ว่าจะนอนดึกได้นะ ไปๆขึ้นไปนอน พี่เจนจะได้กลับบ้านไปพัก”

ตฤณพยายามปกป้องเจนจิรา กลับถูกเธออบรมว่าอย่าพยายามปกป้องตนแบบผิดๆได้ไหม ตนทำผิดรู้ตัวและกล้ายอมรับผิดไม่ว่าจะต่อหน้าผู้ใหญ่หรือเด็ก เชนชมว่าเจนจิราว่าตนดูคนไม่ผิดจริงๆ อบรมตฤณว่า

“วิธีปกป้องคนทำผิดที่ดีที่สุดคือการยอมรับความผิด เมื่อรู้จักยอมรับ จะเกิดการเรียนรู้และจะไม่กระทำผิดซ้ำอีก”

ตฤณถูกทั้งเด็กและมนุษย์ยุคทีวีขาวดำอบรมก็อึ้ง ตังตังถามเจนจิราว่าเธอทำอะไรผิดหรือ

“เชน...หมาล่าเนื้อไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว ยังมีอีกหลายสำนักข่าวที่ต้องการตัวคุณ คุณต้องระวังตัวให้มากขึ้นนะคะ”

“ขอบคุณมากครับที่ปรารถนาดีต่อเชน”

“ถ้ามีอะไรที่เจนช่วยได้บอกเลยนะคะ เจนยินดีที่จะช่วยคุณ ไม่ใช่เพราะเจนรู้สึกผิดนะคะ แต่เพราะคุณเป็นคนดี ดีเหมือนพระเอกหนัง”

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติ
ละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครสายลับสามมิติ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 4 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น