อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 3 วันที่ 6 ม.ค. 58
เชนตื่นขึ้นมาตอนเช้ารู้สึกสดชื่นมาก เอะใจว่าตนมานอนที่บ้านนี้ได้ยังไง ตนไม่เคยง่วง ไม่เคยหลับ แล้วที่นี่บ้านใครปวันในคราบปลายฟ้านั่งจิบกาแฟดูอยู่ พอเชนตื่นเธอทักว่าตื่นแล้วหรือ เชนตกใจถามว่าตนมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ปลายฟ้าถามว่าจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เลยหรือ เชนตาเหลือกนึกว่าตัวเองล่วงเกินเธอ ถามตัวเองอย่างสับสนว้าวุ่นใจว่า
ปลายฟ้าตกใจงงไม่รู้จะตอบอย่างไร เชนเลยตีขลุมว่าใช่ ตนล่วงเกินเธอแล้ว เชนมองเธอช็อก! เชนแสดงความเป็นสุภาพบุรุษสัญญาว่าจะขอรับผิดชอบต่อการกระทำที่ขาดสติของตัว เอง ตนจะดูแลเธอเอง
บังเอิญผงเข้าตาปลายฟ้า เธอน้ำตาไหล เชนคิดว่าเธอร้องไห้เข้าโอบกอดปลอบขวัญ เป็นจังหวะที่ทิวากับราตรีมาดูแลคนเช่าบ้านรายใหม่ ปลายฟ้าตกใจรีบลากเชนเข้าบ้าน ทิวากับราตรีเดินเข้ามาพอดีเพราะประตูรั้วไม่ได้ใส่กุญแจ
ราตรีตาไวบอกว่าตนเห็นผู้ชายวิ่งแว้บๆ เข้าไปในบ้าน ทิวาชวนรีบไปดูกัน
ปลายฟ้าลากเชนพาไปหลบ เชนถามว่าทำไมเราต้องหลบด้วย เธอบอกว่าตนไม่อยากให้ใครเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกัน
ทิวากับราตรีเข้ามาได้ยินเสียงเชน ทิวาบอกราตรีว่า “จริงด้วย เสียงผู้ชายอยู่ในนั้น!”
ooooooo
น้องสมายล์ แมงกะพรุน โลมา มาเล่นที่บ้านตังตัง แต่วันนี้ตังตังยุ่งมากเพราะเชนหายไป บอกเพื่อนๆให้เล่นกันไปก่อนเดี๋ยวตนมา ครู่เดียวจันทร์เจ้าก็พากังฟูมา
กังฟูลงจากรถวิ่งเข้าไปในบ้าน ตังตังบอกว่าไม่ให้กังฟูเข้าบ้านแล้ววิ่งไล่ตามไป เจนจิรารอในรถบ่นเบื่อๆ
“อ้าว...ตังตัง แล้วเชนล่ะ?”
พวกเด็กผู้หญิงพากันต่อต้านไม่ให้กังฟูมาเล่นด้วย จันทร์เจ้าฝากกังฟูไว้กับตฤณ เขาบอกให้พากลับไปเลย จันทร์เจ้าบอกว่าขืนพาไปด้วยกังฟูก็จะกวนจนตนไม่ได้ทำงาน
“แต่ผมต้องการสมาธิทำงาน! ตังตังเงียบ!! บอกให้ทุกคนเงียบๆๆๆ!!” ตฤณตะโกนแต่ถูกเสียงเด็กๆ กลบหมด
ที่บ้านเช่าของปลายฟ้า ทิวากับราตรีได้ยินเสียงผู้ชายในบ้านก็เป็นห่วงว่าอาจเป็นคนร้าย จึงเอากุญแจสำรองไขเข้าไป เชนได้ยินเสียงไขกุญแจ เขาบอกเธอว่าไม่ทันแล้ว พลันก็อุ้มเธอกระโดดลงจากระเบียงทันที ทิวากับราตรีเห็นต่างอุทานอึ้ง
จันทร์เจ้าเห็นเชนอุ้มปลายฟ้าโดดลงจากระเบียงลงมายืนเท่ก็อุทาน “อู้ว้าววว...” พวกเด็กๆมองกันตาค้าง ส่วนเจนจิรากับตังตังดีใจมากอุทานเรียก “เชน!!!”
ปลายฟ้าบอกเชนว่าเธอปลอดภัยแล้ว ให้วางตนลงได้แล้ว เชนย่อเข่าค่อยๆวางเธอลงอย่างแสนสุภาพ บอกว่า
“เชนคงวางคุณได้แต่ตัว แต่หัวใจขอถือไว้นะครับ”
“สำบัดสำนวนจริงๆ อู้ว้าวววววว” จันทร์เจ้ามองเชนเคลิ้มตาไม่กะพริบ ส่วนปลายฟ้าเห็นคนมากมายกลัวถูกจับได้ว่าเป็นตำรวจปลอมมา อาศัยความชุลมุนรีบออกจากบ้านไป เชนจะตามถูกจันทร์เจ้ามาขวางไว้ทำท่าเขินแล้ววิ่งออกไป
ทิวากับราตรีชะโงกมองจากข้างบนเห็นปวันในคราบปลายฟ้าจะหนีกลับก็ตะโกนบอกว่า ไม่ต้องหนี หน้าไม่อายพาเชนขึ้นมาอยู่บนห้องสองต่อสองตั้งแต่เช้า เชนได้ยินตะโกนบอกว่า
“ใครว่าครับ ตั้งแต่เมื่อคืนต่างหาก” ทุกคนตกใจอุทานหา! ปลายฟ้าบ่นเชนว่าบอกเขาทำไม! แล้วพูดอย่างผ่าเผยว่า “เชนโกหกไม่เป็น ลูกผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับ!”
ทุกคนเหวอ แต่ทิวากับราตรีถึงกับเป็นลมไปเลย
ooooooo
พวกเด็กๆแยกออกไปเล่นอีกมุมหนึ่ง กังฟู ตามไปขอเล่นด้วย เด็กผู้หญิงทั้งสี่ไม่ยอมให้เล่น กังฟูขู่ว่าถ้างั้นตนจะไปป่วนพวกผู้ใหญ่ พวกเด็กผู้หญิงเลยจำต้องยอม
แต่พวกผู้ใหญ่ไม่ต้องให้กังฟูมาป่วนก็ปั่นป่วนกันน่าดูแล้ว เหตุเพราะต่างมีใจให้เชน ปลายฟ้าจึงถูกคาดคั้นเรื่องมีอะไรกับเชนหรือเปล่า เชนเองแสดงความเป็นสุภาพบุรุษเต็มที่ยืนยันยัดเยียดตัวเองจะรับผิดชอบต่อ ปลายฟ้า
ปลายฟ้ายืนยันว่าตนไม่มีอะไรกับเชน ใครๆ ก็พากันโล่งใจ แต่เชนจะให้มีให้ได้ ยืนยันจะรับผิดชอบความผิดทุกอย่างที่ทำลงไป
“ไม่...ไม่เป็นไร ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรฉันทั้งนั้น” ปลายฟ้ายืนกรานแล้วจะออกไป จันทร์เจ้าปรี่มายิ้มหวานให้เชน เขามองงงๆ ถามว่า ตนไม่รู้จักเธอใช่ไหม จันทร์เจ้าดีดดิ้นถามว่าอยากรู้จักไหม บอกว่าตนเป็นผู้ปกครองของกังฟู เห็นเด็กๆน่ารักเลยมีของฝากมาให้เด็กๆ นิดหน่อย เธอตบมือเรียกให้คนขนของเข้ามาเลย
คนขนเครื่องเล่นเข้ามาราวกับจะตั้งสวนสนุก ทิวากับราตรีเดินมาถามว่าขนอะไรมาเยอะแยะ ขณะจันทร์เจ้ากับทิวาราตรีกำลังโต้ตอบกันนั้น เชนจะไปตามปลายฟ้า ถูกจันทร์เจ้าคว้าแขนไว้ชวนไปเล่นอะไรสนุกๆข้างในกันดีกว่า
ส่วนปวันที่ปลอมเป็นปลายฟ้า พอวิ่งออกมาก็รับโทรศัพท์จากผู้การธงทิว เธอดูโทรศัพท์เซ็งๆ
ooooooo
พวกเด็กๆเห็นสระว่ายน้ำยางและมีชุดว่ายน้ำมากมายมาให้เลือกต่างดีใจเลือกชุด เอาไปเปลี่ยนกัน มีแต่กังฟูที่แค่ถอดชุดก็โดดลงสระยางเล่นน้ำบันเทิงใจไปคนเดียว
จันทร์เจ้าใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ข้างใน พอถอดชุดนอกออกก็แอ่นอวดเชน เชนผงะตาเหลือกวิ่งหนีขึ้นไปหลบในห้อง บังเอิญเป็นห้องที่เด็กผู้หญิงทั้งสี่กำลังเปลี่ยนชุดว่ายน้ำกันอยู่ เด็กๆพากันร้องกรี๊ด เชนบอกว่าตนกำลังถูกตามล่า บอกตังตังว่าให้ช่วยสายลับเชนด้วย
ตังตังบอกว่าสายลับเชนขอให้ช่วยแสดงว่าต้องเป็นเรื่องร้ายแรง ฉะนั้นเราต้องช่วย สมายล์ถามอย่างไม่พอใจว่า
“ตกลงว่าเราจะไม่ว่ายน้ำแล้ว แต่จะเล่นเป็นสายลับแทนใช่ไหม”
“เล่นน้ำด้วยเล่นสายลับด้วย ถ้าภารกิจนี้สำเร็จ เชนจะแต่งตั้งให้ทุกคนเป็นสายลับจิ๋วผู้ช่วยเหลือเชนทันที” เชนอ่อย พวกเด็กๆดีใจเร่งเชนให้บอกแผนการมาเลย
ทิวา ราตรี และจันทร์เจ้าแย่งกันวิ่งไล่ตามเชนขึ้นไป ขณะทิวากำลังจะใช้กุญแจสำรองไขประตูห้องที่เชนหลบอยู่นั้น เด็กๆก็เปิดประตูออกมา ร้องบอก “ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ไม่รู้อยู่ในห้องน้ำ” สามสาวใหญ่ทั้งสามแย่งกันกรูไปที่ห้องน้ำ เชนที่หลบอยู่หลังประตูวิ่งอ้าวออกไป เลยรอดเงื้อมมือไก่แก่แม่ปลาช่อนทั้งสามไปได้หวุดหวิด
ขณะกำลังจะวิ่งออกจากบ้าน เชนถูกกังฟูกระโดดเกาะหลังตะโกนบอกแม่ว่าจับเชนได้แล้ว สามสาวใหญ่โผล่ดูเห็นเป็นเชนจริงๆ ก็แข่งกันวิ่งลงมา ตังตังร้องบอกเพื่อนๆว่า “ต้องไปช่วยสายลับเชน” แล้ววิ่งตามป้าๆ ทั้งสามไป
“ใช้แผนสุดท้าย สละชีวิตเพื่อท่านผู้นำ!!” ตังตังตะโกนบอกเพื่อนๆ ทุกคนรับทราบแล้ววิ่งไปหาสามสาวใหญ่ ตังตังกระโดดเกาะทิวา สมายล์เกาะราตรี แมงกะพรุนกับโลมาเกาะจันทร์เจ้า ทุกคนช่วยกันลากป้าทั้งสามออกจากเชนไปลงสระน้ำ ต่างว่ายน้ำกันจ๋อมแจ๋ม พอโผล่ขึ้นมาอีกที เชนก็หายไปแล้ว!
พอภารกิจสำเร็จเด็กๆก็เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน จันทร์เจ้าเพิ่งนึกได้ไม่เห็นกังฟู หันมาถามหา...
“กังฟูล่ะ...กังฟูหายไปไหน”
ที่แท้กังฟูยังเกาะหลังเชนอยู่ เชนบอกให้ลงจากหลังแล้วกลับไปหาแม่ยังไม่สาย กังฟูไม่ยอมลง เชนบอกว่าตามใจให้เกาะแน่นๆ ตนจะพาขึ้นรถเมล์ไปถึงวังบูรพาเลย
“ขึ้นรถเมล์!! ปล่อยก็ได้...” กังฟูยอมลงจากหลังเชน สองมืออูมๆกุมเป้าวิ่งอ้าวกลับไปที่บ้าน
“คุณปลายฟ้า...” เชนมองหาอย่างเป็นห่วง
ooooooo
หมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบไปพบผู้การธงทิวที่ห้องทำงานสำนักงานตำรวจ ทั้งสองถูกผู้การตำหนิอย่างรุนแรงว่าอวดดี งานที่ให้ทำไม่ทำแต่ไปทำงานที่ไม่ได้ให้ทำ ถ้าด็อกเตอร์อาทิตย์โกรธขึ้นมาไม่ให้ความช่วยเหลือเราในการทำสารคดีจะทำยัง ไง!!
ผู้การสั่งเป็นครั้งสุดท้ายว่าห้ามยุ่งกับด็อกเตอร์อาทิตย์อีก หน้าที่เดียวคือต้องเอาตัวชายขาวดำคนนั้นมา ต้องเอามาให้ได้ก่อนนักข่าว ผู้การด่าๆๆ แล้วทำท่าจะเป็นลม จ่าเจี๊ยบรีบยื่นยาดมให้
“ขอบใจ...คราวหน้าเด้งแน่ๆ” ธงทิวปรามทั้งหมวดและจ่าพากันจ๋อย พอออกมาจากห้อง หมวดปวันบอกจ่าเจี๊ยบว่าถ้าผู้การต้องการชายขาวดำมากตนก็จะหามาให้ได้ บอกจ่าว่า
“ฉันอยากเข้าไปดูโชว์ของด็อกเตอร์อาทิตย์ ฉันไม่ยุ่งอะไร ก็แค่ไปดูการแสดง แต่ถ้าด็อกเตอร์อาทิตย์หรือลูกน้องเขามายุ่งกับฉัน ก็ถือว่าไม่ผิดคำสั่งของผู้การ จริงไหม”
ooooooo
ตฤณทนเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆไม่ได้ หนีไปนั่งสงบสติอารมณ์ที่สวนสาธารณะ สถานที่ที่เขากับเจนจิรารู้จักและคบกัน คิดถึงคำพูดสุดท้ายของเจนจิราที่ว่าไม่รู้ว่าตอนนั้นทำไมตนถึงคบกับเขาได้
ภาพในอดีตผุดพรายขึ้นความทรงจำ...วันนั้นตฤณมานั่งวาดรูปอยู่ที่นี่ เจนจิรากับเพื่อนมาฝึกทำรายการส่งอาจารย์ ความสดใสน่ารักของเจนจิราทำให้เขาแอบวาดรูปเธอเป็นคาแรกเตอร์การ์ตูน ยิ่งวาดยิ่งมีความสุข แล้วจู่ๆ เจนจิราก็เอาไมค์มาจ่อสัมภาษณ์ว่า
“คุณคิดว่าชีวิตที่มีความสุขของคนในเมืองหลวงควรจะเป็นยังไงคะ”
ตฤณอึกอักประหม่าเมื่อคนสวยมายืนอยู่ตรงหน้า ตอบความสุขของคนหลายแบบ แล้วสรุปว่า
“แต่สำหรับผมคือคุณ” พอเจนจิราทำหน้าสงสัย ตฤณก็ยิ่งประหม่า พูดแก้ตัวไปเรื่อยว่าตนก็แค่ยกตัวอย่างตนไม่ได้หมายถึงเธอ พอดีเพื่อนๆมาเห็นรูปเจนจิราที่ตฤณวาดไว้ก็บอกให้มาดูกัน
“เธอวาดรูปเราเหรอ ไหนขอดูหน่อยซิ” เจนจิราจะมาดู ตฤณปฏิเสธว่าไม่ใช่ เจนจิราเลยจะแย่ง ตฤณวิ่งหนีเจนจิรายิ่งอยากดูวิ่งไล่กันไปท่ามกลางเสียงเชียร์เสียงแซวของ เพื่อนๆ จนตฤณวิ่งหนีไปไกล เพื่อนๆพากันหัวเราะขำ
ooooooo
ขณะตฤณกำลังตกอยู่ในภวังค์กับอดีตนั้น เจนจิราตัวจริงเสียงจริงก็ทักขึ้น
“คุยด้วยได้ไหม” ถามพลางเหลือบมองรูปวาดในมือตฤณ
เวลานั้นเจนจิราชมว่าฝีมือเขาใช้ได้ ตนชอบเพราะไม่ซ้ำแบบใคร แล้วต่างก็เล่าถึงความชอบของตัวเอง เจนจิราบอกว่าเธออยากเป็นพิธีกร เป็นผู้ประกาศข่าวมันน่าตื่นเต้นและมีประโยชน์กับสังคมด้วย ส่วนตฤณบอกว่าตนอยากเป็นหมอ ช่วยบำบัดความเครียดให้คนทั่วโลกด้วยภาพวาดของตน
“ชอบวาดจริงๆ หรือชอบเล่นๆ”
“ชอบจริงๆสิ เจนเคยอ่านหนังสือหรือดูหนังที่มันทำให้เรารู้สึกมีพลังอยากเปลี่ยนแปลงตัว เองให้ดีขึ้นไหม นั่นแหละเราอยากทำอย่างนั้นด้วยการ์ตูน เราเชื่อว่ามันทำได้ การ์ตูนของเราต้องสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นได้ เราจะเป็นนักเขียนการ์ตูนระดับโลกให้ดู!”
ฟังความฝันที่ยิ่งใหญ่นี้แล้ว เจนจิราทั้งปลื้มและทึ่งในพลังไฟของตฤณมาก
แต่วันนี้เขาและเธอพบกันในความรู้สึกที่เปลี่ยนไปแล้ว...วันนี้เจนจิรามาที่ นี่ ที่ที่ตฤณมาทุกครั้งที่มีปัญหาและต้องการความเป็นส่วนตัว ตฤณถามว่าเธอเอง ก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ
“ใช่ แต่...ตั้งแต่วันนี้ไป เค้าจะไม่มาที่นี่อีก...เพราะ ที่นี่ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว มันไม่สามารถทำให้เค้ารู้สึกปลอดภัยและมีความหวังอีก”
ตฤณถามว่าทำไม ถูกย้อนถามว่าไม่รู้จริงๆหรือว่ารู้แต่ไม่ยอมรับ ตฤณให้เธอบอกมา
“เค้าเคยเห็นความฝันและความมุ่งมั่นในแววตาของตัวเอง มันทำให้เค้าอยากมีไฟอย่างนั้นบ้าง เค้าอยากไปถึงความฝันที่ตั้งใจไว้บ้าง ตอนนี้เค้าได้เป็นผู้ประกาศแล้ว แล้วตัวเองล่ะ?!!”
“ก็การเป็นนักวาดการ์ตูนที่ได้รับการยอมรับ มันไม่ง่าย”
“มันไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือพลังความมุ่งมั่นที่เค้าเคยเห็นและทำให้เค้าประทับใจในตอนนั้น มันหายไปไหนหมด ทำไมสิ่งที่เค้าเคยเห็นตอนนี้ มันมีแต่ความเรื่อยเฉื่อยเอื่อยแฉะ พ่ายแพ้ สิ้นหวัง ไร้ค่า นี่ไม่ใช่ตฤณคนที่เค้าเคยรัก”
“ก็...ก็เค้าไม่เก่ง เค้ามันห่วย พอใจหรือยัง”
“เค้าไม่เคยเสียใจที่ตัวเองไม่เก่งหรือไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลย แต่เค้าเสียใจที่ตัวเองยอมแพ้อย่างหมดรูป ไม่ดิ้นรน ไม่ต่อสู้ ไม่พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองเรียกว่าความฝันและ ความสุขมา”
ตฤณอึ้งกับประโยคที่แทงใจดำนั้น เมื่อเจนจิรายื่นหนังสือรูปปลาวาฬที่ตฤณเคยให้ไว้คืน บอกเขาว่า
“รับคืนไปด้วย...เค้าไม่อยากดูมันอีกแล้ว” เจนจิราน้ำตาร่วงแล้วหันหลังเดินหนีไป ตฤณนิ่งอึ้ง สับสน
แต่เจนจิราเดินป้ายน้ำตาไปไม่ไกล เธอชะงักเมื่อเห็นป้ายโฆษณาบารมีคลินิกบนยอดตึกสี่แยก เธอเงยหน้า สูดลมหายใจเต็มปอด ยืดตัวตรงพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่อย่างเข้มแข็ง
ooooooo
ตฤณกลับถึงบ้าน เจอตังตังวิ่งออกมาชี้ให้ดูเชนที่นั่งอยู่บนหลังคาและจ้องมองไปที่บ้านเช่าของปลายฟ้าเล่าว่า
“เนี่ย เชนอยู่อย่างนี้มาหลายชั่วโมงแล้ว ไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ลุกไปไหน อ้อ...ไม่กะพริบตาด้วย”
“ถ้าถามจะตอบไหม”
“ตอบ” เชนตอบทันที บอกว่า “เชนรอปลายฟ้ากลับบ้านอยู่ เชนจะต้องรับผิดชอบสิ่งที่เชนทำลงไป”
ตฤณบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำเถอะ พรุ่งนี้จะพาไปหาวิศวะ ถ้าซ่อมแว่น 3DDD เสร็จจะพาเชนกลับ เชนทำหน้างง ตังตังบอกว่ากลับไปในหนังไปปกป้องโลกช่วยลินดาไง
“เชนกลับไปในหนังแล้วคุณปลายฟ้าล่ะ ไม่ได้! ยังไงเชนก็ต้องแสดงความรับผิดชอบ ตฤณ...เชนขออะไรอย่างนึงได้ไหม” เชนหันมาพูดจริงจังกับตฤณ
เช้าวันรุ่งขึ้น เจนจิราก็ได้รับโทรศัพท์จากตังตังขอยืมเงินหนึ่งหมื่นให้เชนไปตัดสูท เจนจิรารับสายตังตังพลางเดินคุยออกจากบ้าน... “ตังตังบอกทุกคนด้วยนะว่าถ้าไม่ใช่เพราะเชนน้าจะไม่ช่วยเด็ดขาด รอแป๊บนะ กำลังไป”
ตฤณรู้สึกเสียหน้ามากบ่นตังตังว่ารออีกแป๊บเดียวตนเบิกค่าเขียนการ์ตูนได้ก็ไม่ต้องยืมใครแล้ว
ที่สำนักงานตำรวจ จ่าเจี๊ยบวิ่งมาบอกหมวดปวันว่า “สายของเราที่ให้สะกดรอยตามเจนจิราแจ้งว่า เมื่อเช้าเจนจิราขับรถไปรับนักเขียนการ์ตูนกับคนในบ้าน กำลังจะไปไหนไม่ทราบ” พอดีมือถือดังขึ้นจ่ารับแล้วบอกว่าทราบแล้วมาพลางยื่นหน้าจอให้หมวดปวันดู พอดูหมวดบอกว่า “อยู่แค่ตรงนี้เอง ไป”
แต่ที่อีกมุมหนึ่ง นารีกับอินทุกำลังสะกดรอยตามหมวดปวันกับจ่าเจี๊ยบอยู่เช่นกัน!
ooooooo
อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 3 วันที่ 6 ม.ค. 58
ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น