วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2558

สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 11 วันที่ 25 ม.ค. 58


อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 11 วันที่ 25 ม.ค. 58

ทิวากับราตรี เอาอาหารไปให้เจนจิราในห้องที่เธอถูกขังอยู่ ระหว่างรอตังตังไขกุญแจห้อง สองป้าบ่นว่าเอาผู้หญิงของเขามาขังไว้แบบนี้มันไม่ถูกต้อง
พอ​เปิด​ประตู​เข้าไป ทิวา​กับ​ราตรี​แสดง​ความ​เห็นใจ​และ​ห่วงใย แต่​เจน​จิ​รา​จำ​อะไร​ไม่ได้ ทั้ง​ด่า​ทั้ง​ไล่ เรียก​สอง​ป้า​ว่า “มนุษย์​ป้า” ไม่​พอ ที่​ทำให้​สอง​ป้า​รับไม่ได้​คือ​ถึง​กับ​เรียก “ยาย” ด้วย

เจอ​เข้า​หลาย​ดอก​จน​ทิวา​กับ​ราตรี​กลัว สงสัย​ว่า​เจน​จิ​รา​ต้อง​ถูก​บารมี​ทำเสน่ห์​ใส่​แน่ๆ

“โดน​สะกด​จิต​ค่ะ!” ตัง​ตัง​โพล่ง​ออก​ไป


“หา! สะกด​จิต!!” สอง​ป้า​ตา​โต ตัง​ตัง​พยัก​หน้าหงึก

ooooooo

ป​วัน​พา​ทุก​คน​มา​ถึง​รถ เ​ชน​บอก​ให้​กลับ​ไปกัน​ก่อน​ตน​ต้อง​อยู่​คุย​กับ​คน​บาง​คน

“ลิน​ดา​เหรอ นาย​ก็​เห็น​ชัด​อยู่​แล้ว​ว่า​ลิน​ดา​ร่วมมือ​กับ​มิสเตอร์​โอ​เค​ช่วย​ ด็อกเตอร์​อาทิตย์​ก่อ​กรรม​ทำ​ชั่ว ยัง​จะ​ต้อง​คุย​อะไร​กัน​อีก” ป​วัน​ถาม

“ลิน​ดา​เป็น​คู่หู​ของ​เ​ชน เ​ชน​รู้จัก​ลิน​ดา​ดี ลิน​ดา​ไม่​มี​วัน​อยู่​ข้าง​อธรรม​เด็ดขาด นอก​จาก​ถูก​บังคับ” เ​ชนยืนยัน

“เดี๋ยว​เ​ชน! พวก​เรา​จะ​ปล่อย​ให้​สุด​หล่อ​อยู่​ลุย​

คน​เดียว​เหรอ” ตฤณ​ถาม ทุก​คน​มอง​หน้า​กัน

ที่​หน้า​โรง​งาน​ร้าง​นั้น ขบวน​รถ​ของ ดร.​อาทิตย์​ทยอย​กัน​ออก​มา เ​ชน​ไม่​เห็น​ลิน​ดา​อยู่​ใน​รถ​เหล่า​นั้น สงสัย​ว่า​เธอ​อยู่​ไหน ครู่​หนึ่ง​จึง​เห็น​ลิน​ดา​ขับ​รถ​ออก​มา​คน​เดียว เ​ชน​ตัดสินใจ​กระโดด​ออก​ไป​ขวาง​รถ​ตะโกนเรียก

“ลิน​ดา!” ถูก​ลิน​ดา​ตวาด​ไล่​ให้​หลีก​ไป เ​ชน​พยายาม​ที่​จะ​บอก​ว่า​เวลา​นี้​เธอ​ไม่​เป็น​ตัว​ของ​ตัว​เอง เธอ​ถูก ดร.​อาทิตย์สะกด​จิต บอก​ให้​เธอ​ตั้ง​สติ​ให้​ดี เตือน​ความ​จำ​ว่า “ลิน​ดา​เป็น​สายลับ เป็น​ผู้​พิทักษ์​ความ​ดี อย่า​ให้​อำนาจ​อธรรม​มา​ครอบงำ​จิตใจ​คุณ​ได้ คุณ​ต้อง​ต่อต้าน​อำนาจ​สะกด​จิต​ของ​มัน อย่า​ไป​รับ​ใช้​คน​ชั่ว”

ผล​คือ เ​ชน​ถูก​ลิน​ดา​สะบัด​แส้​มา​รัด​คอ ประกาศว่า​ตน​เป็น “ลิน​ดา นัก​ฆ่า​ยั่ว​สวาท” ต่างหาก เ​ชน​ถาม​ว่า​เธอ​เป็น​อะไรไป​แล้ว ลิน​ดาบ​อก​ว่า​เป็น​คน​ที่​กำลังจะฆ่าเขา แล้ว​เอา​ปืน​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​รองเท้า​บูต​ยิง​เ​ชน​หลาย​นัด ถูก​ที่​ขา​ซ้าย​และ​หัวไหล่​จน​เ​ชน​ล้ม​ไป​กับ​พื้น แล้ว​ลิน​ดา​ก็​บึ่ง​รถ​หนี​ไป

พวก​ป​วัน​ที่​ดู​อยู่ พา​กัน​วิ่ง​ไป​ช่วย​เ​ชน ป​วัน​บอก​ตฤณ ลุง​เ​จิ​ด​และ​วิศวะ​ว่า

“ฉัน​จะ​ตาม​ไป​ฆ่า​นัง​ฆาตกร​เอง พวก​คุณ​ไป​ดูเชน” แล้ว​วิ่ง​ไล่​ตาม​รถ​ลิน​ดา​ไป​ตะโกน “อย่า​หนี​นะ!” แต่​รถ​ขับ​ไป​ไกล​แล้ว เธอ​ยืน​หอบ​มอง​ตาม​รถ​ไป​อย่าง​แค้น​ใจ

“ลิน​ดา...ลิน​ดา...โ​อ๊ะ” เ​ชน​ลุก​เดิน​กะเผลก​ตาม​รถ​ไป​ไม่​กี่​ก้าว​ก็ ​ทรุด​ลง​เพราะ​เสีย​เลือด​มาก ​วิศวะ​บอก​ให้​รีบ​พา​ไป​หา​หมอ ป​วัน​มอง​เ​ชน​พึมพำ​อย่าง​สมเพช

“ปาก​ก็​บอก​ว่า​ไม่ได้​คิด​อะไร​กับ​ยัยลิน​ดา แต่​ก็​ไม่​กล้า​ทำ​อะไร​เขา ปล่อย​ให้​ถูก​ยิง​ก่อน​ได้ ไม่​เรียก​ว่า​โง่​แล้ว​จะ​เรียก​ว่า​อะไร​เนี่ย เฮ้อ...ผู้ชาย​นะ​ผู้ชาย”

ป​วัน​ยืน​มอง​เ​ชน​ที่​ถูก​หาม​ไป​ขึ้น​รถ​อย่าง​อ่อนใจ แล้ว​จึง​วิ่ง​ตาม​ไป

ooooooo

ที่​ห้อง​ทำ​งาน​ของ ดร.​อาทิตย์​ใน​มูลนิธิ ทีมงาน​ของ ดร.​อาทิตย์​อยู่​กัน​ครบ ทุก​คน​หน้า​เครียด​โดยเฉพาะ ดร.​อาทิตย์

แต่​แล้วลิน​ดา​ก็​ทำลาย​ความ​เงียบ​ให้​กลาย​เป็น​ความเครียด เธอ​โยน​แส้​ที่​ถูก​เ​ชน​ตัดขาด​ขณะ​ต่อสู้​กัน​ให้​นารี​เอา​ไป​ซ่อม

“เห็น​ฉัน​เป็น​อะไร อี​ปลาย​แถว!” นารี​ด่า​แล้วชักมีด​ออก​มา​จะ​ขว้าง​ใส่​ลิน​ดา

“จะ​กัด​กันเอง​ใช่​ไหม เดี๋ยว​จะ​หาก​รง​ให้เข้าไปฟัดกัน” ดร.​อาทิตย์​ตวาด “เอา​ล่ะ​ทุก​คน​ฟัง ความ​ผิดพลาด​ทั้งหมด​ที่​เกิด​ขึ้น มี​เหตุผล​เดียว​คือ เรา​ดัน​ประมาท​เกินไป”มิสเตอร์​โอ​เค​แทรก​ว่า​ไอ้​พวก​กระจอก พวก​เล่น​ปาหี่​ชัดๆ “แต่ก็เป็น​คณะ​ปาหี่​ที่​สามารถ​ขัดขวาง​การ​ขาย​อาวุธ​และ​เกือบ​คว่ำ​พวก ​เรา​ได้​ด้วย”

อิน​ทุบ​อก​ว่า “ให้​เกียรติ​คู่​ต่อสู้” นารี​พูด​ต่อ​ให้​ว่า “ก่อน​ที่​จะ​ตกเป็น​เหยื่อ​ของ​ความ​หลง​ตัว​เอง”

ทุก​คน​เงียบ ดร.​อาทิตย์​ย้ำ​ว่า​โดยเฉพาะไอ้สายลับเชน พูด​แล้ว​หัน​มอง​ลิน​ดา ทุก​คน​มอง​ตาม ลิน​ดา​ถาม​อย่าง​ไม่​สะทกสะท้าน​ว่า ทำไม ตน​เพิ่ง​ยิง​มัน​ไป​สอง​นัด​เมื่อกี๊

“เธอ​ไม่​มี​ความ​สุข​เหรอ?” อินทุ​ถาม นารี​ถามว่า​เธอ​จำ​มัน​ไม่ได้? ลิน​ดา​ยืนยัน​ว่า​จำ​ไม่ได้ อินทุ​แทรก​ทันทีว่า “โกหก เธอ​ยิง​มัน​ไม่​ตรง​จุด​สำคัญ”

“งาน​นี้​เป็น​เรื่อง​แน่! เธอ​กับ​มัน​เคย​เป็น​คู่หูกันนี่นา” นารี​ดักคอ ทำให้​ลิน​ดา​โมโห​ปราม​ว่า
“แก​สอง​คน​สุมหัว​กัน​ใส่ร้าย​ฉัน​เกินไป​แล้ว​นะ อย่า​วอน​ให้​ฉัน​ต้อง​ลง​ไม้​ลงมือ ทำให้​แก​สอง​คน​ต้องคลาน​มา​ขอโทษ​ฉัน” เป็น​คำ​พูด​ที่​ทำให้​ทุก​คน​มอง​หน้า​กัน​รู้ว่า​กำลัง​จะ​มี​เรื่อง ดร.​อาทิตย์​ตัดบท​แทรก​ขึ้น​ว่า​ลิน​ดา​จำเชน​ไม่ได้ นารี​จะ​แย้ง​อีก ถูก ดร.​อาทิตย์​ยกมือ​ห้าม มิสเตอร์​โอ​เ​คม​อง เห็น ดร.​อาทิตย์​ทำ​หน้า​เหมือน​คิด​อะไร​อยู่​ก็​ระเบิด​หัวเราะ

“ฮ่ะๆๆ I see...I see ไอ​รู้​แล้ว​ว่า​ยู​คิด​อะไร เราจะ​เจอ​จุดอ่อน​ของ​ไอ้​เ​ชน​แล้ว เป็น​จุด​ตาย​ของ​มัน​ด้วย”

“หึๆ ประมาณ​นั้น...ฉลาด​นี่” ดร.​อาทิตย์​ชม แล้วทั้งดร.​ อาทิตย์​และ​มิสเตอร์​โอ​เค​ต่าง​มอง​ลิน​ดา เธอ​งง​ว่า​มอง​ทำไม?

ooooooo

ที่​บ้าน​เช่า ตฤณ​กับ​ลุง​เ​จิ​ด​กำลัง​ช่วย​กัน​จับเจนจิรา​ที่​สวม​หมวก​สแกน​สมอง​ที่​ วิศวะ​ประดิษฐ์​ขึ้น เจน​จิ​รา​โวยวาย​ว่า​เอา​อะไร​มา​ใส่​หัว​ตน ตะโกน​ให้​ถอด​ออก

ตฤณ​และ​ลุง​เ​จิ​ด​ทั้ง​หลอก​ทั้ง​ปลอบ​ว่า​ทุก​คน​กำลัง​ช่วย​เธอ เจน​จิ​ราบ​อก​ว่า​ตน​ไม่​เป็น​อะไร ช่วย​ตน​ทำไม ตนคิดถึง​บารมี วิศวะ​ดุ​ว่า “ก็​นั่นแหละ กำลัง​จะ​ช่วยให้เธอ​หายบ้า​จาก​ไอ้​หมอ​บารมี​ไง” แล้ว​ต่อ​สาย​ระโยงระยางไปยังโน้ตบุ๊ก

กว่า​วิศวะ​จะ​ต่อ​สาย​เสร็จ ทั้ง​ตฤณ​และ​ลุง​เ​จิ​ด​ก็​ถูก​เจน​จิ​รา​ทั้ง​ด่า​ทั้ง​ถอง พอ​ต่อ​สาย​เสร็จ วิศวะ​หัวเราะสะใจว่า เดี๋ยว​ตน​กด Enter ส่ง​ข้อมูล​ใน​อดีต​ทุก​อย่าง​ของ​เจนจิรา​ที่​ตน​เซต​ไว้​ใน​โปรแกรม​วิ่ง​ เข้าไป​ใน​หมวก​เอ้​ก​อี๊เอ้​ก เอ้ก กระแส​ไฟฟ้า​อ่อนๆจะ​เข้าไป​กระตุ้น​ให้​สมอง​ส่วน​ฮิปโป​แคม​ปัส​ของ​เจน​ จิ​รา​หลุด​จาก​การ​ถูก​สะกด​จิต จำ​ทุกอย่างได้ กลับ​มา​เป็น​คน​เดิม

แต่​พอ​ลุง​เ​จิ​ด​ถาม​ว่า​แน่ใจ​หรือ วิศวะ​กลับ​บอก​ว่า​ไม่​แน่ใจ แต่​ไม่​ลอง​ก็​ไม่​รู้ ทุก​คน​เลย​จ้อง​จับตา​ความ​เปลี่ยนแปลง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น พริบตา​นั้นเจน​จิ​รา​ถอด​หมวก​เขวี้ยง​ใส่​ตฤณ ลุง​เ​จิ​ด​หัวเราะ​ร่า​บอก​ว่า​แบบ​นี้​ชัวร์​ป้าบ วิศวะ ​ถาม​ว่า​เจน​จิ​รา​หาย​แล้ว​ใช่​ไหม ลุง​เ​จิ​ด​บอก​ให้​เข้าไปลองดู

พอ​วิศวะ​เดิน​เข้าไป เจน​จิ​รา​ก็​แผด​เสียง “กรี๊ด​ดดด...​บารมี​ช่วย​ด้วย...”

ลุง​เ​จิ​ด​พูด​หน้า​นิ่ง​ว่า ยัง​ไม่​หาย​ว่ะ...​แล้ว​โยนให้เป็นเรื่อง​เวร​กรรม ป​วัน​ติง​ว่า​ลุง​เป็น​นัก​วิทยาศาสตร์​ไห​งโยนให้เป็น เรื่อง​เวร​กรรม​ซะ​งั้น พอ​ถูก​ซัก​ถาม​มาก​เข้า ลุง​เ​จิ​ด​อธิบายว่า

“อย่าง​กรณี​ของ​หนู​เจน ฉัน​ว่า​ทาง​เดียว​ที่​จะ​รักษา​หาย​คือ จิต​ที่​พลุ่ง​พล่าน​ย่อม​เยียวยา​ด้วย​จิต​ที่​เยือกเย็นและ​มี​เมตตาเท่า นั้น อ​มิ​ตต​พุทธ ไป​ล่ะ ขอ​ให้​ตฤณ​หา​หนทาง​ให้​เจอ” ว่า​แล้ว​ลุง​เ​จิ​ด​ก็​เดิน​ออก​ไป วิศวะ​ร้อง​บอกให้รอด้วย ป​วัน​เงย​หน้า​มองขึ้น​ไป​ชั้น​บน นึกถึง​เ​ชน พึมพำ​ขำๆว่า

“แล้ว​อย่าง​อี​ตา​สายลับ​จิต​หมกมุ่น ต้อง​เยียวยา​ด้วย​อะไร หึๆ”

ooooooo

ขณะ​เ​ชน​นอน​พัก​อยู่​นั้น ทิวา​กับ​ราตรี​ดี๊ด๊า​มา​หา ต่าง​เสนอ​บริการ​พิเศษ​ของ​ตน โดย​ทิวา​จะ​ป้อน​อาหาร​และ​ร้องเพลง​ให้​ฟัง ส่วน​ราตรี​จะ​เช็ด​ตัว ประแป้ง เปลี่ยน​เสื้อ​ผ้า​ให้

สอง​ป้า​แย่ง​กัน​ว่า​ใคร​จะ​ทำ​ก่อน เถียง​กัน​ลั่น​ห้อง เ​ชน​หน้า​แหย​มอง​ไป​ที่​ประตู​เห็น​ตัง​ตัง​แอบ​ดู​อยู่​เลย​ส่ง​สายตา​ ให้​ช่วย

ทิวา​กับ​ราตรี​ตื๊อ​ไม่​สำเร็จ​พา​กัน​เดิน​หน้า​เหี่ยวลงไป เจอ​ป​วัน​ยก​โจ๊ก​ใส่​ชาม​ขึ้น​มา ป​วัน​ถาม​ว่า​เ​ชน​เป็นยังไงบ้าง ทิวา​กับ​ราตรี​ต่าง​สะบัด​หน้า​ไป​คน​ละ​ทาง​บอก​ว่า “ไม่รู้!” “ไม่​ชี้” ทำเอา​ป​วัน​งง​ถาม​ว่า​เป็น​อะไร  ตน​ถาม​ดีๆ ก็​มา​เหวี่ยงใส่

“ก็​เ​ชน​ไม่​ยอม​ให้​เขา​เช็ด​ตัว ป้อน​ข้าว​น่ะ​ซี​คะ มนุษย์​ป้า​เลยรมณ์​เสีย แต่​สำหรับ​หมวด เชิญ​ค่ะ” ตัง​ตังเฉลย แล้ว​ดัน​หลัง​ป​วัน​ให้​เข้า​ห้อง​ไป บอก​ว่า​ตน​ขอ​ไป​ดูน้าเจนก่อน หัวเราะ​คิก​ๆ​แล้ว​วิ่ง​ตื๋อ​ไป

ป​วัน​เอา​โจ๊ก​มา​ให้​เ​ชน พอ​เห็น​ป​วัน​มา ​เ​ชน​ก็สำออย​ทำ​เป็น​เจ็บ​หนัก ทั้ง​ปวด​แผลเป็น​ไข้ แต่​ป​วัน​รู้ทัน ดู​แผล​ก็​ไม่​อักเสบ ​จับ​ตัว​ก็​ไม่​มี​ไข้ พูด​อย่าง​รู้ทัน​ว่า ตน​ไม่​ใช่ลินดา​อย่า​เสีย​เวลา​มา​สำออย​เลย แล้ว​ยัดเยียด​ให้​กิน​โจ๊ก​เสีย

ตก​ค่ำฝน​ตก​ฟ้าร้อง ป​วัน​ทำ​แผล​ให้​เ​ชน​เสร็จ เชน​ตอบแทน​ด้วย​การ​ร้องเพลง Always on my mind ให้​ฟัง ท่ามกลาง​สาย​ฝน​ที่​โปรยปราย​อย่าง​ชื่น​ฉ่ำ บรรยากาศ​อำนวย​จน​เขิน​ด้วย​กัน​ทั้ง​คู่

ooooooo

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 11 วันที่ 25 ม.ค. 58

ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติ
ละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น