วันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2558

สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 9 วันที่ 19 ม.ค. 58

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 9 วันที่ 19 ม.ค. 58

“ฮ่ะๆๆ ถ้าฉันมอบตัว ถ้าฉันถูกจับ แว่นสามมิติแล้วก็ไอ้เจิดกับไอ้เด็กสติเฟื่องนั้น ก็จะหายตัวไปจากโลกนี้ทันที”

พอปวันรู้ว่าลุงเจิดกับวิศวะถูกจับตัวไป ถามอย่างเป็นต่อว่า

“ฮ่ะๆๆ แล้วด็อกเตอร์แน่ใจเหรอว่าแว่นสามมิติที่อยู่กับลุงเจิดน่ะเป็นของจริง?”

ดร.อาทิตย์แค้นแทบคลั่งที่ถูกหลอก ปวันบอกให้ส่งเพชรคืนมาไม่อย่างนั้นตนจะยิง ดร.อาทิตย์เจ้าเล่ห์ทำทีส่งสร้อยเพชรให้ พอเข้าใกล้ก็ปล่อยไพ่ยิบซีจากแขนเสื้อดีดใส่ปวัน ไพ่ที่คมราวกับมีดโกนบาดมือที่ถือปืนของปวันจนปืนร่วง เชนพุ่งเข้าไปช่วยปวัน ถูก ร.อาทิตย์ปล่อยเข็มฉีดยาเล็กๆออกจากแขนเสื้อมียาสีน้ำเงินเต็มหลอดจะปักคอ ปวัน แต่เชนพุ่งเข้าไปปกป้องเลยถูกเข็มปักที่ไหล่ ยาในหลอดพร่องไปอย่างเร็ว เชนกระชากเข็มออก แต่ก็รู้สึกมึนจนเซ


“ลาก่อน สายลับเชน” ดร.อาทิตย์เยาะเย้ยเงื้อมีดแทงท้องเชน เชนงัดมือ ดร.อาทิตย์ที่ถือมีดออก พูดใส่หน้าว่า

“รู้ไหม เชนมีฉายาที่หลวงพ่อที่วัดตั้งให้ว่าอะไร ‘แมว 9 ชีวิต’ เว้ย” แล้วเชนก็เอาหัวชน ดร.อาทิตย์ พร้อมกับล้วงเชือกอัตโนมัติของวิศวะออกมาคล้องมือทั้งสองข้างของ ดร.อาทิตย์ไปโยงกับเหล็กขอบระเบียงตรึงไว้ แล้วเชนก็กุมท้องที่ถูกแทงล้มลง

“เชน...คุณอย่าเป็นอะไรนะ” ปวันเข้าประคองเชนฝืนยิ้มบอกว่า

“ไม่ต้องห่วงผม ผมได้ช่วยคุณปลอดภัยก็ดีใจ

แล้ว” เห็นปวันร้องไห้ เชนปลอบ “อย่าร้องไห้คนดีถ้าสมมติผมต้องตายจริงๆ ผมก็ไม่เสียใจที่ได้ตายอยู่ในอ้อมแขน คุณ” เสียงเชนขาดเป็นห้วงๆอย่างสาหัสมาก

“เชน...” ปวันตะลึง มองหน้าเชน ตาต่อตาประสานกันอย่าง...ใจตรงกัน...

ooooooo

ที่หน้าตึกสมายล์ทีวี รถมูลนิธิเข็นร่างเชนออกมาอย่างเร่งรีบ ตฤณเข้ามาอ้างว่าตนเป็นญาติขอตามไปด้วย ปวันถอยออกมามองตามรถไปด้วยความเป็นห่วงเหมือนใจจะขาดอย่างไม่เคยรู้สึกมา ก่อน

ต่อมาตำรวจคุมตัว ดร.อาทิตย์ นารี และอินทุออกมาท่ามกลางนักข่าวตามสัมภาษณ์และถ่ายรูปมากมาย ประมุขโวยวายว่าจับ ดร.อาทิตย์ทำไม เขาเป็นคนดีเป็นผู้สร้างศรัทธาและเป็นคนทำเพื่อสังคม ผู้การธงทิวที่เพิ่งเดินอ้าวมา พอถูกต่อว่าก็พูดออกตัวว่าขอให้ฟังก่อน ตนเองก็เพิ่งรู้เรื่อง

ผู้การธงทิวเรียกปวันไปด่าว่าทำบ้าอะไร ปวันจึงเอาหลักฐานเป็นเอกสารเป็นตั้งมายืนยันการกระทำความผิดของ ดร.อาทิตย์ บอกว่าถ้าผู้การยังสงสัย ตนมีเจ้าทุกข์ยืนอยู่ตรงนี้ แล้วเปิดตัวน้ำเพชรที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ด็อกเตอร์อาทิตย์หลอกฉัน เอาเงินฉันไปเป็นล้านๆ แล้วยังล่อลวงฉันมาขึ้นเวทีโชว์แล้วเอาไอ้สร้อยเพชรปลอมเส้นนี้มาสับเปลี่ยน The Queen Of Pink ของฉันไป ศรัทธาบ้าบอคอแตกอะไรกัน มันโกหก ไอ้จอมลวงโลก ฉันไม่ยอม ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด” น้ำเพชรด่าลั่น ชี้ ดร.อาทิตย์ที่กำลังถูกตำรวจพาไปขึ้นรถผู้ต้องหา ท่ามกลางนักข่าวที่วิ่งตามไปรุมล้อม

ooooooo

ตังตัง ลุงเจิด วิศวะ ต่างพากันขึ้นรถไปโรงพยาบาล ตังตังโทร.ถามตฤณว่าสายลับเชนอยู่ที่ไหน

“อยู่ระหว่างทางไปโรงพยาบาล หมอกำลังพยายามช่วยชีวิต ตังตังทำใจดีๆนะ ตอนนี้เชนไม่รู้สึกตัว”

ตังตังร้องไห้ บอกตฤณว่าอย่าให้เชนตาย สายลับเชนต้องกลับไปกู้โลก ร่ำร้องบอกตฤณว่า

“ตังตังต้องพาสายลับเชนกลับไป ฮือๆ...ตังตังไม่ยอมให้สายลับเชนตาย”

ตฤณบอกตังตังว่า หมอบอกว่าเชนอาการหนักมากยังไม่รู้สึกตัว ความดันต่ำเพราะเสียเลือดมาก หมอพยายามช่วยอยู่

ตังตังฟังแล้วกอดซบวิศวะร้องไห้ถามว่าถ้าเชนตายเราจะทำยังไง

“เชนต้องไม่ตาย...คิดๆๆๆ...มันต้องมีทางออก...” ลุงเจิดบอก

“ใช่! ใช่!! ผมนึกออกแล้ว เชนอาจจะตายได้ในโลกของความจริง แต่ในหนัง...เชนไม่มีวันตาย!” วิศวะนึกออก

พอคิดได้ ลุงเจิด วิศวะและตังตังก็ไปแย่งร่างเชนจากรถพยาบาลพาไปที่ห้องลับร้านวิศวะ นำร่างเชนไปวางบนโต๊ะ

“ในชีวิตจริง คนเราทุกคนต้องตาย แต่ในหนังเชนไม่มีวันตาย!!” ลุงเจิดหันไปรื้อกล่องหาแว่นสามมิติที่ซ่อนไว้ แว่นส่องประกายวาบ ลุงเจิดชูแว่นบอกว่า“แว่นสามมิติพร้อมปฏิบัติการพาสายลับเชนกลับไปกู้ชีวิต ตัวเองแล้ว”

ตฤณเร่งลุงเจิดเพราะเชนหายใจอ่อนลงทุกที

แล้วลุงเจิดบอกว่า ต้องมีใครคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเราเป็นคนใส่แว่นสามมิติพาเชนกลับเข้าไปในจอ ไม่อย่างนั้นแว่นนี้จะสูญไปไม่กลับมาอีก ถามว่าใครจะเป็นคนใส่แว่นพาเชนกลับไป ตังตังอาสา ตฤณติงว่าตังตัง ยังเป็นเด็ก พ่อแม่ของตังตังจะว่ายังไง นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แต่เชนต้องกลับไปในโลกของเขา โลกของหนังขาวดำ

ในที่สุดตังตังยืนยันขอไปเอง บอกตฤณว่าไม่ต้องห่วง ตังตังอาจจะกลับมาก็ได้ ตฤณฮึดขึ้นมาแย่งแว่นไปจากตังตังบอกว่าตนจะไปเอง สัญญากับตังตังว่าตนจะกลับมา ลุงเจิดเร่งให้เร็วเข้าเพราะอาการของเชนหนักมากแล้ว บอกตฤณให้ใส่แว่นเลย ตฤณใส่แว่นแล้วหันไปจับมือเชน พริบตานั้นทั้งสองก็ถูกดูดหายเข้าไปในทีวี!

ปวันวิ่งเข้ามาเห็นตฤณกับเชนถูกดูดเข้าไปในทีวีที่กำลังฉายหนังสายลับเจ้าเสน่ห์ต่อหน้าต่อตาพอดี เธอมองตะลึงค้าง

ooooooo

เชนตื่นขึ้นในไนต์คลับที่มีนักร้อง พาร์ทเนอร์และบ๋อยในยุคหนังขาวดำ มีเสียงโห่ฮาเป่าปากเถื่อนๆ หนวกหูไปหมด ที่โต๊ะด้านล่างเวทีก็เต็มไปด้วยกุ๊ย โจรอันธพาล พาร์ทเนอร์ถูกลวนลาม บ๋อยก็ถูกจิกหัวใช้ เหมือนยุคอันธพาลครองเมือง!

“เชนกลับมาแล้ว ในโลกของความเป็นจริงจะเป็นยังไงไม่รู้ แต่ในโลกของเชน ธรรมะย่อมชนะอธรรม พระเอกไม่มีวันตาย!”

ตฤณลุกขึ้นยืนมึนๆ พอถอดแว่นสามมิติออกเห็นเชนยืนเท่อยู่ ก็ดีใจกระโดดจนตัวลอย

“ตฤณ...เพื่อน กันขอขอบคุณแกสำหรับทุกอย่างที่ดูแลกันในโลกของแก ในโลกนั้น กันกลายเป็นคนธรรมดาที่อ่อนแอเปราะบาง แต่ในโลกนี้...โลกของกัน โลกของเชนเอง...เชนไม่เคยเป็นอะไร!”

ในโลกของเชนนี้ เชนเรียกตฤณแกและแทนตัวเองว่ากัน บอกให้เขาต้องปรับเปลี่ยนเพราะตนไปอยู่ที่โน่นตนก็ต้องพูดภาษาของตฤณเหมือน กัน ตฤณตื่นเต้นกับไนต์คลับ บอกเชนให้พาไปสนุกกันหน่อย เชนบอกให้ใจเย็นๆ เพราะบรรยากาศในนี้มันทะแม่งๆชอบกล ไม่นานพวกโจรและอันธพาลที่มาเที่ยวก็จำ

เชนได้ พวกมันร้องบอกกันอย่างตระหนกว่า “ไอ้เชนกลับมาแล้ว!” คนหนึ่งตะโกนให้ฆ่าเลย แต่พอมันมองหาเชนก็หายไปแล้ว เชนหลอกล่อพวกมันแล้วเข้าจู่โจมแต่พอถูกพวกมันรุม เชนตะโกน

“ไอ้พวกหมาหมู่ เดี๋ยวเชนจะจับตอนทั้งโขยงเลย อ๊ากกก...”

ในที่สุดเชนก็คว่ำเหล่าร้ายได้หมดด้วยมือเปล่า แล้วกระโดดขึ้นโพสท่าเท่ จนพวกพาร์ทเนอร์กรี๊ดกันสนั่น

พอเชนจับพวกนั้นพลิกหน้าดูทีละคนจำได้ว่าเป็นพวกโจรห้าร้อยที่ตนจับมันยัด เข้าคุกกับมือเอง สงสัยว่ามันแหกคุกออกมาได้อย่างไร จึงรู้จากพาร์ทเนอร์นางหนึ่งว่าพวกมันไม่ได้แหกคุกแต่พอมิสเตอร์โอเคครองโลก ได้มันก็ระเบิดคุกทุกแห่งปล่อยโจรพวกนี้ออกมา

แล้วพวกพาร์ทเนอร์ก็ระบายความทุกข์ร้อนของพวกตนให้เชนฟังว่า ต้องอยู่กันอย่างหวาดผวานอน

ไม่หลับกินไม่ได้ รายได้ไม่มีเพราะมิสเตอร์โอเคคนเดียว มันปล้น มันฆ่า มันทำตัวยิ่งใหญ่ แม้แต่กฎหมายก็ทำอะไรมันไม่ได้

“ไม่ต้องห่วง เชนกลับมาแล้ว...คุณธรรมปกป้องคุ้มครองผู้บริสุทธิ์ หยุดเหล่าร้าย สายลับเชน!!” เชนทำท่าเท่ประจำตัว พวกสาวๆกรี๊ดกันสนั่น ตฤณกระซิบฝากตัวให้เชนเป็นป๋าดันให้ตนด้วย

“แล้วตอนนี้ไอ้มิสเตอร์โอเคมันอยู่ที่ไหน รู้ไหมจ๊ะ สาวๆ” เชนถาม บรรดาสาวๆพากันบอกว่า รู้จ้า...

ooooooo

ปวันยังไม่หายทึ่งกับสิ่งที่เห็น แล้วทุกคนก็ตื่นเต้นเมื่อกองแผ่นซีดีที่เคยมีปกเป็นสายลับเชนแต่กลายเป็นรูป ของมิสเตอร์โอเค ค่อยๆเปลี่ยนเป็นรูปเชนทีละน้อยจนกลายเป็นรูปเชนชัดเจนแจ่มกระจ่าง ลุงเจิดอุทานตื่นเต้น...

“นี่สิ วิทยาศาสตร์คือธรรมะ ธรรมะคือธรรมชาติ สรรพสิ่งย่อมเกิดแต่เหตุและปัจจัย เมื่อเหตุและปัจจัยดับ สรรพสิ่งย่อมดับ เมื่อเหตุและปัจจัยมา สรรพสิ่งก็มา”

“สายลับเจ้าเสน่ห์...รีเทิร์น!!!” ทั้งลุงเจิด ตังตัง วิศวะนะโมและปวัน ตะโกนขึ้นพร้อมกัน

เย็นวันหนึ่ง เจนจิรามาที่บ้านเช่าของตฤณ พอรู้จากตังตังว่าเชนกลับเข้าไปในหนังแล้วโดยตฤณเป็นคนใส่แว่นสามมิติพาไป ส่ง เจนจิราอุทานตกใจ ปวันบอกว่าไม่ต้องกลัว ตฤณแค่ไปส่งเชนคงไม่ไปอยู่ถาวรหรอก เจนจิราพูดแก้เกี้ยวว่า กลัวอะไรตนแค่เป็นห่วงตังตัง เมื่อตฤณไม่อยู่แล้วใครจะดูแลตังตัง

“ก็คงต้องเป็นเราสองคนนั่นแหละค่ะ” ปวันบอก ตังตังดีใจรีบอุ๊บอิ๊บว่าตำรวจพูดแล้วต้องไม่คืนคำ น้าเจน ด้วย สองคนต้องช่วยกันดูแลตังตังจนกว่าน้าตฤณจะกลับมา ไม่อย่างนั้นตังตังอาจกลายเป็นเด็กมีปัญหาเจนจิรากับปวันเลยตกกระไดพลอยโจน ต้องอยู่ดูแลตังตังแทนตฤณต่อไปโดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในภายภาคหน้า

ooooooo

เชนพาตฤณไปยังรังลับของเขาซึ่งมีอาวุธนานาชนิด เชนเอาเสื้อคลุมมาสะบัดใส่ คว้ามีด ปืน เชือก อาวุธที่ตนถนัดซ้อมสองสามที ประกาศอย่างเท่ว่า

“สายลับเชนพร้อมปฏิบัติการ ออกกำจัดไอ้วายร้ายมิสเตอร์โอเคแล้ว!!!”

เชนตั้งให้ตฤณเป็นผู้ช่วยของเชนสายลับเจ้าเสน่ห์ ทำให้ตฤณพลอยรู้สึกเท่ไปด้วย

ฝ่ายมิสเตอร์โอเค แม้สมุนจะปล้นได้ทั้งเงินทองทรัพย์สินมามากมาย แต่มิสเตอร์โอเคก็ไม่ตื่นเต้นเร้าใจ เพราะไม่มีคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อเหมือนเชน เหงามือเหงาตีนจนหงุดหงิด สั่งสมุนให้ไปเอาตัวลินดามา

ฝ่ายเชน เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว เชนก็พาตฤณบ่ายหน้าไปที่คฤหาสน์ของมิสเตอร์โอเคที่เนินเขา เชน โยนปืนให้ตฤณกระบอกหนึ่ง ตัวเองพกปืนประจำตัวที่วิศวะพัฒนาให้จนพ่นไฟได้

ขณะมิสเตอร์โอเคลวนลามและประกาศท้าอยากเจอเชนใจจะขาดอยู่แล้วนั่นเอง เชนก็ระเบิดหัวเราะเรียกให้ออกมาสู้กัน มิสเตอร์โอเคดีใจมากที่จะได้ประลองฝีมือกับเชนให้หายเหงา ลินดาก็ดีใจมากเช่นกันที่เห็นเชนกลับมาแล้ว

ooooooo

ฉากการต่อสู้ระหว่างผู้ยิ่งใหญ่ฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรม ดุเดือดเลือดพล่าน ฝ่ายเชนมีแค่ตัวเขากับตฤณที่ตั้งให้เป็นผู้ช่วย แต่ยังเงอะงะสะดุ้งเสียงปืน

เชนไล่บี้มิสเตอร์โอเค ในขณะที่ตฤณพลัดหลงไปเจอพวกเด็กๆ ลูกทูตประเทศต่างๆ ที่ถูกมิสเตอร์โอเคจับมาพร้อมซิสเตอร์เพื่อแลกเปลี่ยนกับข้อเรียกร้องของตัว เอง เชนเห็นเด็กๆก็คิดถึงหลานตัวเอง เขาช่วยปล่อยเด็กๆ และให้ซิสเตอร์ขับรถพาเด็กๆไปแจ้งความสถานีตำรวจที่อยู่ใกล้ที่สุด
ก่อนแยกไป ซิสเตอร์ถามชื่อตฤณ เขาบอกอย่างภูมิใจว่า “ผมตฤณเป็นผู้ช่วยของสายลับเชน” แล้วทำท่าเท่แบบเชนอย่างภูมิใจ

มิสเตอร์โอเคสู้เชนไม่ได้จึงพาลินดาหนีไป แต่เชนก็ตามไปชิงตัวลินดากลับมาได้ แต่เชนก็ทำให้ลินดาเสียใจเมื่อเห็นเขายืนเหม่อรำพึงถึงความรักของตนที่ไม่ ครอบครองว่าเป็นความรักที่แท้จริง ลินดาเชื่อว่าเชนต้องแอบมีใครอยู่ในใจ

ตฤณปล่อยพวกเด็กๆไปแล้ว เขาปะทะกับสมุนของมิสเตอร์โอเคจนหมดสติ ลินดาช่วยดูแลจนฟื้น เธอบอกเชนว่าคู่หูชายของเขาฟื้นแล้ว

“ขอบใจมากลินดา ที่ช่วยดูแลพยาบาลเขา” เชน จับไหล่ลินดา เธอฝืนยิ้มให้เขามองเชนที่เดินไปเงียบๆ

ooooooo

หมวดปวันที่ปลอมเป็นปลายฟ้ามาเช่าบ้านอยู่ตรงข้ามกับบ้านตฤณที่เชนอยู่ เมื่อเชนไม่อยู่แล้วเธอมองบ้านเหงาๆ คิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเช่าบ้านนี้ต่อไป

แต่พอเดินมาที่โต๊ะจึงเห็นจดหมายที่เชนเขียนทิ้งไว้ก่อนไป เธอหยิบเปิดอ่านใจระทึก...

“ถึงคุณปลายฟ้าที่น่ารักของผม...เมื่อคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้ ผมอาจจะหายไปจากโลกของคุณแล้ว อย่าโกรธผมเลยนะคนดี ผมไม่ได้คิดจะหนีความรับผิดชอบที่มีต่อคุณ แต่ผมจำต้องกลับไปยังโลกของผมก่อน ทุกคนกำลังรอผมกลับไปช่วยเหลือ ผมสัญญา เมื่อไรที่ผมปฏิบัติภารกิจของผมเสร็จสิ้นลุล่วงแล้ว I will be back! โปรดรอผมนะคนดี เชนคนนี้จะกลับมาทำตามคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับคุณ ขอรับรองว่าเป็นความจริงทุกประการ...เชน”

ปลายฟ้าเอาจดหมายแนบตรงหัวใจ เธอแทบจะรอการกลับมาของเชนไม่ไหว แต่ก็ทำได้แค่นั่งคิดถึงเขาเหงาๆ...

ooooooo

ตฤณซาบซึ้งใจมากที่ลินดาช่วยดูแลตนจนหายได้อย่างรวดเร็ว บอกว่าดีที่ตนอยู่ในหนัง ถ้าอยู่ข้างนอกตนคงตายไปแล้ว ลินดาถามว่าข้างนอกหมายถึงโลกอนาคตที่เขาจากมาหรือ?

“ใช่ครับ ผมคือมนุษย์จากโลกอนาคต” ตฤณตอบอย่างภูมิใจ แต่แล้วก็ห่อเหี่ยวเมื่อลินดาถามว่าทำไมมนุษย์จากโลกอนาคตไม่เก่งเลย เชนบอกว่าคนเก่งๆก็มี ตฤณแซวว่า “อย่างเช่นหมวดปวันคนสวย” ลินดามองเชนขวับ ตฤณเลยถูกเชนตบหลังป้าบพูดแก้เกี้ยวว่า “คนชั่วก็มี อย่างด็อกเตอร์อาทิตย์ไง”

ลินดาตำหนิตฤณว่าการที่เขาประกาศตัวว่าเป็นผู้ช่วยสายลับเชนนั้นทำให้เกิด ปัญหา แล้วหันไปเปิดทีวีรุ่นเก่าภาพขาวดำให้ดู ในทีวี ซิสเตอร์กับเด็กๆที่ตนช่วยปล่อยออกมากำลังให้สัมภาษณ์นักข่าว

“เค้าบอกว่าเป็นผู้ช่วยสายลับเชนค่ะ ชื่อผู้ช่วยตฤณ เป็นคนดีมากๆ ยังหนุ่มแน่น หล่อ สูง สมาร์ทมากค่ะ ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตซิสเตอร์กับเด็กๆให้รอดมาได้

ผู้ช่วยตฤณ ขอบคุณมากนะคะ” พวกเด็กๆก็ขอบคุณแต๊งกิ้วกันเสียงใส

ตฤณดีใจที่เห็นทุกคนปลอดภัย ทึ่งที่ตอนเขียนการ์ตูนยังไม่เคยมีเด็กชื่นชมขนาดนี้เลย

ลินดาบอกว่านี่แหละคือปัญหา เพราะเวลานี้ใครๆก็รู้จักเขาทั่วประเทศแล้วในฐานะผู้ช่วยคนใหม่ของสายลับเชน ตฤณถามว่าแล้วปัญหาอยู่ที่ไหนล่ะ

“อยู่ตรงที่นายไม่เก่ง!” ตฤณอ้าปากค้าง ลินดาพูดต่ออย่างไม่สนใจว่า “ฉันไม่รู้ว่าในโลกอนาคตของนายเป็นยังไง แต่ในโลกของฉัน เก่งก็คือเก่ง จะมาโกหกปั้นน้ำเป็นตัวไม่ได้ สังคมไม่มีใครยอมรับ เราต้องการคนจริง เข้าใจนะ!”

ตฤณทำใจไม่ได้ โต้ว่าไม่มีใครนึกอยากเก่งก็เก่งได้ปุบปับ คนมันไม่ได้เกิดมาเก่งนี่ ตฤณบ่นตัวเองงึมงำ “อะไรก็มีแต่พลาด ไม่เคยสำเร็จ” แล้วนั่งซึม

เชนไปนั่งข้างๆ โอบไหล่ให้กำลังใจว่า เมื่อตนให้เขาเป็นผู้ช่วยแล้วมันก็เป็นหน้าที่ที่ตนจะต้องขัดเกลา ฝึกฝน สอนศิลปะการต่อสู้ให้ เพื่อจะได้เป็นผู้ช่วยของสายลับเชนอย่างเต็มภาคภูมิ

ส่วนลินดายังขุ่นข้องใจไม่หาย เดินผละไปแล้วยังครุ่นคิดว่าหมวดปวันคนสวยเป็นใคร ถึงได้บังอาจมายุ่งกับเชนของลินดา มองเป็นคู่ปรับตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้า

ooooooo

“หมวดปวันคนสวย” ที่ตฤณเอ่ยถึง แม้จะคร่ำเคร่งกับงานที่กองอยู่เต็มโต๊ะ แต่ก็มีบางเวลาที่แอบแว่บคิดถึงเชน คิดถึงจดหมายที่เชนเขียนทิ้งไว้ให้คิดถึง

เจนจิราที่ยังทำงานอยู่สมายล์ทีวี ก็อดคิดถึงตฤณไม่ได้ มองต้นกระบองเพชรที่ตฤณเอามาให้และเปรียบเทียบกับตัวเอง ตฤณขอเพียงเวลา สัญญาที่จะออกดอกให้เธอชื่นชม เจนจิราดูกระบองเพชรพึมพำอย่างหมดหวัง...

“นอกจากตัวเองจะไม่ออกดอกแล้ว ยังหายไปจากโลกนี้ด้วย...”

ส่วนตังตังที่เคยร่าเริง เมื่อไม่มีทั้งเชนและน้าตฤณก็เศร้าเหงา ภาวนาขอให้น้าตฤณกลับมา สัญญาว่า ต่อไปนี้จะไม่ว่าน้าว่าไม่เอาถ่านอีกแล้ว ตังตังเศร้าจนวิศวะปลอบใจว่า

“ปล่อยไอ้น้าตฤณไปเหอะ มันอาจจะกำลังค้นหาตัวเองอยู่ก็ได้ มันค้นตัวเองเจอเมื่อไหร่มันก็กลับมาเองแหละน่า”

“แล้วถ้าเกิดน้าตฤณค้นหาตัวเองไม่เจอล่ะ?” เป็นคำถามที่ไม่มีใครตอบได้ ตังตังก็ได้แต่นั่งเศร้า...เหงาต่อไป...

แต่ลุงเจิดเก็บคำถามของตังตังไปคิด ปรารภกับวิศวะว่าเกิดตฤณเป็นอย่างตังตังถามล่ะ เกิดติสต์แตกไม่ยอมใส่แว่น 3DDD กลับออกมาจากหนังไอ้สายลับเชนล่ะ จะทำยังไง วิศวะบอกว่าตฤณไม่โง่อย่างนั้นหรอก ลุงเจิดแย้งว่าแต่ตนเคยเห็นโง่มาหลายครั้งแล้วนะ

“ถ้ามันเกิดโง่ไม่กลับออกมาจริงๆ ก็ช่วยไม่ได้ เราไม่มีแว่นใส่เข้าไปตามมันในหนังอีกแล้วนะอาจารย์ แว่น 3DDD ก็ดันมีอันเดียวในโลกซะด้วย”

“ถึงเราจะไม่มีแว่น แต่เราก็ยังมีปัญญาเว้ย” ลุงเจิดชี้ที่หัวตัวเอง แล้วถามวิศวะว่า “เอ็งจำได้ไหม

ไอ้ตฤณมันพกอาวุธประดิษฐ์อันไหนติดตัวไป”

“เสาอากาศเจได!” วิศวะโพล่งออกมา ดีดนิ้วเป๊าะ ยิ้มแป้น

ooooooo

อ่านละคร สายลับสามมิติ ตอนทีี่ 9 วันที่ 19 ม.ค. 58

ละครสายลับสามมิติ บทประพันธ์โดย : สีชาติ
ละครสายลับสามมิติ บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาส / ฝนพรำ / วรรณพร / ศักดิ์ชาย
ละครสายลับสามมิติ กำกับการแสดงโดย : เป้า-ตระกูล อรุณสวัสดิ์
ละครสายลับสามมิติ ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น จำกัด
ละครสายลับสามมิติ ควบคุมการผลิตโดย : ณฐนนท์ ชลลัมพี
ละครสายลับสามมิติ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น